(فایدۀ گریه کردن کودکان - فایدۀ خروج آب از دهان کودکان)
احادیثی در مورد گریۀ کودکان:
در کتاب «توحید مفضّـل» آمده است که امام صادق علیه السلام فرمودند:
ای مفضل! از منافع گریه كودكان نیز آگاه باش. بدان كه در مغز كودكان رطوبتی است كه اگر در آن بماند بیماریها و نارساییهای سخت و ناگوار به او رساند؛ مانند نابینایی و جز آن. گریه، آن رطوبت را از سر كودكان سرازیر و بیرون میكند و بدین وسیله، سلامتی تن، و درستی دیدۀ ایشان را فراهم میآورد. پدر و مادر از این راز آگاه نیستند و مانع آن میشوند كه كودك از گریهاش سود ببرد. اینان همواره در سختی میافتند و میكوشند كه او را ساكت كنند و با فراهم كردن خواستههایش از گریه بازش دارند، ولی نمیدانند كه گریه كردن به سود اوست و سرانجام نیكی پیدا میكند.
بدین ترتیب چه بسا كه در اشیا، منافعی نهفته باشد كه معتقدان به اهمال و بی تدبیری در كار عالم از آن غافلاند و اگر میدانستند، هیچ گاه نمیگفتند كه فلان چیز بی ثمر است؛ زیرا آنان از اسباب و علل آگاه نیستند. براستی هرچه را كه منكران نمیدانند عارفان میبینند. چه بسیار است چیزهایی كه دانش اندك آفریدگان از آن كوتاه و خالق آفرینش با دانش بی پایانش از آن آگاه است. قداستش عظیم و كلمهاش والاست.
همچنین رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند:
وقتی بچه زیاد گریه كند، برای او تعویذ و سبب محافظت است. (بحار الانوار، ج56، ص194)
در حدیثی دیگر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند:
كودكانتان را بخاطر گریه كردنشان نزنید؛ چرا كه گریۀ آن ها تا چهار ماهگی، شهادت به لا اله الاّ الله، و در چهار ماهۀ دوم، صلوات بر پیامبر و در چهار ماهۀ سوم دعا برای والدینش می باشد. (وسائل الشیعه،ج15، ص171)
حدیث در مورد آبی که از دهان کودکان سرازیر میشود:
در کتاب «توحید مفضّـل» آمده است که امام صادق علیه السلام فرمودند:
ای مفضل! در تمام اعضای جسم آدمی و تدابیری كه در آنها نهفته است، اندیشه كن. و اما آبی كه از دهان كودكان سرازیر میشود و خارج میگردد، رطوبتی است كه اگر در بدنهایشان بماند، آثار وخیمی بر جای میگذارد. چنانكه میدانی گاهی كه رطوبت بدن چیره میشود (و بر دیگر عناصر [منظور طبایع چهارگانه در طب قدیم]، غلبه میكند) شخص، دچار كودنی، دیوانگی، كم عقلی، فلج و لقوه و جز آن میگردد.
خداوند جل و علا تدبیر چنان نمود كه این رطوبت در دوران كودكی از دهانشان بیرون رود و در بزرگی از سلامت تن برخوردار گردند. بدین ترتیب، پروردگار به خاطر نادانی آفریدگان، بر آنان منت نهاد و تفضل نمود. اگر اینان از دادهها و نعمتهای بی شمار او آگاه بودند، هیچ گاه در معصیت و لغزش از فرمانش فرو نمیافتادند. پاك و منزه خدایی كه چه بزرگ است نعمتهای او بر مستحقان و دیگر آفریدگان! و چه والاتر است از آنچه باطل گرایان میپندارند.
