خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه با هر usernsme که باشم،من را connect میکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه
تا خودم نخواهم من را D.C نمیکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه هیچوقت به من پیغام line buzy نمیدهد.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه با یک delete هرچی را بخواهم پاک میکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه اینهمه wallpaper که update میکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه با اینکه خیلی بدم،من را log off نمیکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه همه چیز من را میداند ولی send to all نمیکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه میگذارد هرجایی که میخواهم in visible بروم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه همیشه جزء friendهام می ماند و من را delete و ignore نمیکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه همیشه اجازه undo کردن را به من میدهد.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه من را install کرده است.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه اینهمه friend برای من add کرده است.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه اراده کنم،ON میشود و من می توانم باهاش حرف بزنم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه دلش را می شکنم،اما او باز من را می بخشد و shout down ام نمیکند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه password اش را هیچوقت یادم نمیرود،کافیه فقط به دلم سر بزنم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه هرگز گوشی اش را خاموش نمی کند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه تلفنش همیشه آنتن میدهد و شماره اش همیشه در شبکه موجود است.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه هیچوقت پیغام no response نمیدهد.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه هیچوقت ویروسی نمیشود و همیشه سالم است.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه هیچوقت نیازی نیست براش BUZZ بدهم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه نامه هاش چند کلمه ای بیشتر نیست،تازه spam هم تو کارش نیست.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه وسط حرف زدن نمیگوید،وقت ندارم،باید بروم یا دارم با کس دیگری حرف میزنم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه من را برای خودم میخواهد،نه خودش.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه همیشه وقت دارد حرف هایم را بشنود.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه فقط وقت بی کاریش یاد من نمی افتد.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه میتوانم از یکی دیگر پیشش گله کنم،بگویم که...
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه همیشه پیشم می ماند ومن را تنها نمیگذارد، دوست داشتنش ابدی است.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه میتوانم احساسم را راحت به آن بگویم،نه اصلاً نیازی نیست بگویم،خودش می تواند نگفته،حرف ام را بخواند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه به من می گوید دوستم دارد و دوست داشتنش را مخفی نمی کند.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه تنها کسی است که میتوانی جلوش بدون اینکه خجل شوی گریه کنی،و بگویی دلت براش تنگ شده.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه،می گذارد دوستش داشته باشم،وقتی که میدانم لیاقت آنرا ندارم.
خدا را دوست دارم،به خاطر اینکه از من می پذیرد که بگویم:
خدا را دوست دارم!
برگرفته از کتاب«تو،تویی؟»نوشته ی امیررضا آرمیون