از آنـجـا كـه در شـب قـدر سـرنـوشـت انـسـانـهـا بـراى یكسال ، بر طبق لیاقتها و
شـایـسـتگیهاى آنها، تعیین مى شود، باید آن شب را بیدار بود، و توبه كرد و خودسازى نمود و به درگاه خدا رفت و لیاقتى بیشتر و بهتر براى رحمت او پیدا كرد.
آرى در لحظاتى كه سرنوشت ما تعیین مى شود نباید انسان در خواب باشد، و از همه چیز غـافل و بى خبر كه در این صورت سرنوشت غمانگیزى خواهد داشت ! قرآن چون یك كتاب سـرنـوشـت سـاز اسـت ، و خـط سـعـادت و خوشبختى و هدایت انسانها در آن مشخص شده است باید در شب قدر،! شب تعیین سرنوشتها، نازل گردد، و چه زیبا است رابطه میان قرآن و شب قدر؟ و چه پر معنى است پیوند این دو با یكدیگر؟

این سوره در مكه نازل شده و داراى  آیه است
محتوى و فضیلت سوره قدر
مـحـتـواى ایـن سـوره چـنـانـكـه از نـامـش نـیـز پـیـدا اسـت بـیـان نزول قرآن مجید در شب قدر است ، و سپس بیان اهمیت شب قدر و بركات و آثار آن .
در ایـنـكـه ایـن سوره در مكه نازل شده ، یا مدینه ؟ مشهور میان مفسران مكى بودن آن است ، ولى بـعضى احتمال داده اند كه در مدینه نازل شده است ، زیرا در روایتى آمده كه پیغمبر اكـرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) در خواب دید كه بنى امیه از منبر او بالا رفته اند، ایـن امـر بـر پـیـامـبـر گـران آمـد و نـاراحـت شـد، سـوره قـدر نـازل گـردیـد و پـیامبر را تسلى دارد (لذا بعضى لیلة القدر خیر من الف شهر را ناظر بـه مـدت حـكـومـت بـنـى امـیه كه حدود یك هزار ماه بود مى دانند) و مى دانیم مسجد و منبر در مدینه تشكیل شد نه در مكه .
ولى مـعـروف چـنـانـكـه گـفـتـیـم مـكـى بـودن اسـت ، و ایـن روایـت مـمـكـن اسـت از قبیل تطبیق باشد نه شاءن نزول :
در فـضیلت تلاوت این سوره همین بس كه از پیغمبر اكرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) نـقل است كه فرمود: من قراءها اعطى من الاجر كمن صام رمضان و احیا لیلة القدر: هر كس آن را تـلاوت كـنـد مـانـند كسى است كه ماه رمضان را روزه گرفته ، و شب قدر را احیا داشته است .
در حـدیـث دیگرى از امام باقر (علیه السلام ) مى خوانیم : من قراء انا انزلناه بجهر كان كـشـاهـر سـیـفـه فـى سـبـیـل الله ، و مـن قـراءهـا سـرا كـان كـالمـتـشـحـط بـدمـه فـى سبیل الله كسى كه سوره انا انزلناه را بلند و آشكار بخواند مانند كسى است كه در
راه خـدا شـمشیر كشیده و جهاد مى كند، و كسى كه بطور پنهان بخواند مانند كسى است كه در راه خدا به خون آغشته است .
واضح است این همه فضیلت از آن كسى نیست كه آن را مى خواند و حقیقتش را درك نمى كند، بـلكـه از آن كـسـى اسـت كـه مـى خـوانـد و مـى فـهـمـد و بـه مـحـتـوایـش جـامـه عمل مى پوشاند، قرآن را بزرگ مى شمرد و آیاتش را در زندگى پیاده مى كند.

 

منبع:تفسیرنمونه