راه مستقیم، همان راه میانه و وسط است كه حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: «الیمین و الشمال مضلّة و الطریق الوسطى‏ هى‏الجادّة»(بحار، ج 87، ص‏3.) انحراف به چپ و راست گمراهى و راه وسط، جاده‏ ى هدایت است.
راه مستقیم یعنى میانه‏ روى واعتدال واحتراز از هر نوع افراط وتفریط، چه در عقیده و چه در عمل. یكى در عقاید از راه خارج مى‏شود ودیگرى در عمل و اخلاق. یكى همه كارها را به خدا نسبت میدهد، گویا انسان هیچ نقشى  در سرنوشت خویش ندارد. و دیگرى خود را همه كاره و فعّال ل‏مایشاء دانسته و دست خدا را بسته می داند. یكى رهبران آسمانى را همچون مردمان عادى و گاهى ساحر و مجنون معرّفى میكند و دیگرى آن بزرگواران را در حدّ خدا میپندارد. یكى زیارت امامان معصوم و شهدا را بدعت میداند و دیگرى حتّى به درخت و دیوار، متوسل شده و ریسمان می ‏بندد. یكى اقتصاد را زیر بنا می ‏داند و دیگرى، دنیا و امورات آن را نادیده می انگارد.

1- همه‏ ى هستى، در مسیرى كه خداوند اراده كرده در حركتند. خدایا! ما را نیز در راهى كه خود دوست دارى قرار بده. «اهدنا الصراط المستقیم»
 2- درخواست هدایت به راه مستقیم، مهم‏ترین خواسته ‏ى یكتاپرستان است. «... اهدنا الصراط المستقیم»
 3- براى دست‏یابى به راه مستقیم، باید دعا نمود. «اهدنا الصراط المستقیم»

4 - بهترین نمونه استعانت از خدا، درخواست راه مستقیم است. «... اهدنا الصّراط المستقیم»