برای الهه ام..

از حضرت رضا (عليه السلام) روايت شده :

أَوحَى اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ إلَى نَبىّ مِنَ الاَنبِياءِ : إِذا أُطِعْتُ رَضِيتُ ، وَإِذا رَضِيتُ بَارَكْتُ ، وَلَيْسَ لِبَرَكَتِى نِهايَةٌ ، وَإِذا عُصِيتُ غَضِبْتُ ، وَإِذا غَضِبتُ لَعَنتُ ، وَلَعْنَتى تَبْلُغُ السَّابِعَ مِن الوَرَى

خداى عز و جل به پيامبرى از پيامبران وحى فرمود : هرگاه اطاعت شوم خوشنود گردم و چون خوشنود گردم بركت بخشم و بركت من بى پايان است . و هنگامى كه از من نافرمانى شود خشم گيرم و چون خشم گيرم لعنت كنم و لعنت من تا هفت پشت را شامل شودkashkool_tn@

جوانی بود که عاشق دختری بود. دختر خیلی زیبا و زرق و برق دار نبود، اما برای این جوان همه چیز بود. جوان همیشه خواب دختر را می‌دید که باقی عمرش را با او سپری می‌کند. دوستان جوان به او می‌گفتند: «چرا اینقدر خواب او را می بینی وقتی نمی‌دانی او اصلاً عاشق تو هست یا نه؟ اول احساست را به او بگو و ببین او تو را دوست دارد یا نه.»

جوان فکر می‌کرد دختر او را دوست دارد. دختر از اول می‌دانست که جوان عاشق اوست. یک روز که جوان به او پیشنهاد ازدواج داد، او رد کرد. دوستانش فکر کردند که او به هم خواهد ریخت و به مواد اعتیادآور روی خواهد آورد و زندگیش تباه خواهد شد. اما با تعجب دیدند که او اصلاً افسرده و غمگین نیست.

وقتی از او پرسیدند که چطور است که او غمگین نیست، او جواب داد: «چرا باید احساس بدی داشته باشم؟ من کسی را از دست دادم که هرگز عاشق من نبود و او کسی را از دست داده است که واقعاً عاشق او بود.»

خداوند متعال در سورۀ بقره می‌فرماید: «لا إِكْراهَ فِي الدِّين» و از طرف دیگر در داستان پيامبران در قرآن آمده است: «آن کسانی که به طریقی ایمان نیاوردند، به امر خداوند به هلاکت رسیدند.» بین این دو موضوع چه تفسیری وجود دارد؟

خداوند متعال در سورۀ بقره با جملۀ «لاإِكْرَاهَ فِي‌الدِّينِ» يک حقيقت را بيان می‌کند، به اين معنا که با زور و اجبار کسي را نمي‌توان دين‌دار کرد و در ادامۀ آيه می‌فرمايد: «‌قَدتَّبَيَّنَ‌الرُّشْدُ‌مِنَ‌الْغَيِّ»؛ يعني راه هدايت از گمراهي، آشکار و روشن شده است و رستگاری و سعادت، از آنِ کسي است که راه هدايت را در پيش بگيرد و گمراهي و شقاوت، در اثر کفر و دوري از دين، نصيب بندگان خداوند خواهد شد.

اين يک واقعيّت مهّم است؛ امّا آن کساني که کافر شدند، علاوه‌بر شقاوت ابدي، اگر در مقابل پيامبران و دعوت آنان ايستادگي و لجاجت کنند و بر کفر خود به‌صورت علني پافشاري داشته باشند، در همين دنيا هم به سزاي عمل خود می‌رسند و هلاک می‌شوند؛ یعنی خود را هلاک می‌کنند و در آخرت به جهنّم می‌روند، یعنی خود به جهنّمی که برافروخته‌اند، می‌روند.(ایت الله مظاهری دامت برکاته)

زن بی حجابی از زن چادری پرسید:

چرا چادر میپوشی؟

زن محجبه در جواب گفت:

این چادرم به خاطر توست...

به خاطرتو که شوهرت تحریک نشود ونسبت به توسرد نشود و محبت تو در دلش باقی بماند...

امام علی علیه السلام به فرزندش  فرمود  فرزندم  تو  از خزینه های  رحمت  خداچیزهایی خواستی که هیچ کس جز او توانایی بخشیدن انها را ندارد  همچون  طول عمر وتندرستی وفراوانی  روزی وخدا خود  کلید  خزائن خویش را در  دست تو نهاد  زیرا که  اذن داد تا  هر چه می خواهی از او بخواهی وتو هرو قت بخواهی می توانی در های  نعمت او را با دعا بگشایی .. چون  چنین است پس مبادا دیر کرد دعا  تو را مایوس کند.

کلید دستته  چرا  ناامید  میشی؟؟هااا فقط دعا کن دعا دعا دعا  می بینی چه  ثروتمندی؟؟؟

ازم دوری اما  دلت با منه

ازت دورم اما دلم  روشنه

...

میدونم تو هم  مثل من  دلخوری

تو هم مثل من  بغضتو  میخوری

نگاهت پر از حرف ودرد دله

ولی  تمام میشه  این فاصله

...

کی گفته از عشقت دست میشکشم

من با  عشق تو  نفس  میکشم...

یك مرد عرب سگی داشت كه در حال مردن بود. او در میان راه نشسته بود و برای سگ خود گریه می‌كرد. گدایی از آنجا می‌گذشت، از مرد عرب پرسید: چرا گریه می‌كنی؟ عرب گفت: این سگ وفادار من، پیش چشمم جان می‌دهد. این سگ روزها برایم شكار می‌كرد و شب‌ها نگهبان من بود و دزدان را فراری می‌داد. گدا پرسید: بیماری سگ چیست؟ آیا زخم دارد؟ عرب گفت: نه از گرسنگی می‌میرد. گدا گفت: صبر كن، خداوند به صابران پاداش می‌دهد.
گدا یك كیسة پر در دست مرد عرب دید. پرسید در این كیسه چه داری؟ عرب گفت: نان و غذا برای خوردن. گدا گفت: چرا به سگ نمی‌دهی تا از مرگ نجات پیدا كند؟
عرب گفت: نان‌ها را از سگم بیشتر دوست دارم. برای نان و غذا باید پول بدهم، ولی اشك مفت و مجانی است. برای سگم هر چه بخواهد گریه می‌كنم. گدا گفت : خاك بر سر تو! اشك خون دل است و به قیمت غم به آب زلال تبدیل شده، ارزش اشك از نان بیشتر است. نان از خاك است ولی اشك از خون دل.

ناز پرورده تنعّم نبرد راه به جايی

                                    عاشقي شيوۀ رندان بلاکش باشد

محدوده دو دهه فاطمیه را بیان فرمایید. و همچنین برگزاری مراسم جشن عقد و عروسی و امثال آن در این مدت چگونه است؟

سه روز، 13 و 14 و 15 جمادی الاول و سه روز 1و 2 و 3 جمادی الثانی بنابر معمول به «فاطمیه» اختصاص دارد ولی در بین این دو برگزاری مراسم عقد و عروسی (با رعایت تمام موازین شرعی) مانعی ندارد.