روزی دختر شیخ یک تبلت غوغل نکسوس بخرید و بر شیخ عرضه نمود.
شیخ بگفت: این تبلت که خریدی اولین کار چه کردی؟

عرض نمود: یا شیخ بر صفحه اش برچسب زدم و دور آن کاوری بس محکم قرار دادم.

شیخ فرمود: عایا کسی تورا به این کار مجبور کرد؟
- خیر

فرمود: عایا تو به شرکت غوغل توهین کردی که چنین کاور بر آن نهادی؟
- خیر. اتفاقا خود غوغل که آن را ساخته توصیه نماید که بر آن کاور نهیم.

- عایا چون این تبلت چیپ و درپیت است کاورش کردی؟
- خیر. بلکه چون ارزشمند است و کلی تکنولوژی صرف آن شده چنین کردم.

- عایا کاور از جمال تبلت نکاهد و به وزنش نیفزاید؟
- باکی نیست. به دوامش نیز بیفزاید.

شیخ صیحه ای بزد و فرمود: پس بدان که آنکه مرا و ترا ساخته مارا به عفاف توصیه نموده است که عفاف ضمانت ماندگاریست..

من نمیدونم چرا اینجا چرا هر وقت میخوان عشق رو نشون بدن ،

حتما باید یه دختر تو بغل یه پسر باشه،

مگه اینا چه شونه؟

بانوی محجبه‌ای در یکی از سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای در فرانسه خرید می‌کرد. خریدش که تموم شد، برای پرداخت رفت پشت صندوق. صندق‌دار یک خانم بی‌حجاب و اصالتاً عرب بود.

صندوق‌دار نگاهی از روی تمسخر بهش انداخت و همین طور که داشت بارکد اجناس را می‌گرفت، اجناس او را با حالتی متکبرانه به گوشه‌ی میز می‌انداخت. اما خانم باحجاب ما که روبنده بر چهره داشت، خونسرد بود و چیزی نمی‌گفت و این باعث می‌شد صندوق‌دار بیش‌تر عصبانی بشه! 

بالاخره صندوق‌دار طاقت نیاورد و گفت: «ما این جا توی فرانسه، خودمون هزار تا مشکل و بحران داریم. این نقابی که تو روی صورتت داری یکی از همین مشکلاته که عاملش تو و امثال تو هستید! ما این جا اومدیم برای زندگی و کار، نه برای به نمایش گذاشتن دین و تاریخ! اگه می‌خوای دینت رو نمایش بدی یا روبنده به صورت بزنی، برو به کشور خودت و هر جور می‌خوای زندگی کن!»

خانم محجبه اجناسی رو که خریده بود توی نایلون گذاشت. نگاهی به صندق‌دار کرد … روبنده را از چهره برداشت و در پاسخ خانم صندوق‌دار که از دیدن چهره‌ی اروپایی و چشمان رنگین او جا خورده بود گفت: «من جد اندر جد فرانسوی هستم … این دین من است. این جا وطنم … شما دینتون را فروختید و ما خریدیم