چشم به قـــآمتت نمی دوزنــــد! (1)

اگـــر

"تَمْشِی عَلَی اسْتِحْیَآءٍ"

باشی (2)

این را از قصّه هــا (قصص) بیــــآموز...

1. امام رضا(علیه السلام): حضرت شعیب از دخترش پرسید: چگونه امانت‏داری این جوان (موسی)را فهمیدی که او را امین می‏خوانی؟ گفت: وقتی دعوت شما را به او ابلاغ کردم، به من گفت: از پشت‏ سر من، مرا راهنمایی کن ، تا مبادا به قامت من چشم بدوزد.{بحارالانوار/ج 13/ص 44}

2.پس (چیزی نگذشت که) یکی از آن دو (زن) "در حالی که با حیا و عفّت راه می‏رفت" به نزد او آمد و گفت: همانا پدرم از شما دعوت می‏کند تا مزد اینکه برای ما آب دادی به تو بپردازد {سوره قصص/25}

دانه کوچک بود و کسی او را نمی‌دید. سال‌های سال گذشته بود و او هنوز همان دانه کوچک بود.

دانه دلش می‌خواست به چشم بیاید، اما نمی‌دانست چگونه. گاهی سوار باد می‌شد و از جلوی چشمها می‌گذشت. گاهی خودش را روی زمینه روشن برگها می‌انداخت و گاهی فریاد می‌زد و می‌گفت:

“من هستم، من اینجا هستم، تماشایم کنید .”

اما هیچکس جز پرنده‌ها‌یی که قصد خوردنش را داشتند یا حشره‌هایی که به چشم آذوقه زمستان به او نگاه می‌کردند، به او توجهی نمی‌کرد.

دانه خسته بود از این زندگی؛ از این‌ همه گم‌ بودن و کوچکی خسته بود. یک روز رو به خدا کرد و گفت:
“نه، این رسمش نیست. من به چشم هیچ‌کس نمی‌آیم. کاشکی کمی بزرگتر، کمی بزرگتر مرا می‌آفریدی.”

خدا گفت:

“اما عزیز کوچکم! تو بزرگی، بزرگتر از آنچه فکر می‌کنی. حیف که هیچ وقت به خودت فرصت بزرگ‌شدن ندادی. رشد ماجرایی است که تو از خودت دریغ کرده‌ای. راستی یادت باشد تا وقتی که می‌خواهی به چشم بیایی، دیده نمی‌شوی. خودت را از چشم‌ها پنهان کن تا دیده شوی.”

دانه کوچک معنی حرف‌های خدا را خوب نفهمید، اما رفت زیر خاک و خودش را پنهان کرد.

سال‌ها بعد دانه کوچک، سپیداری بلند و با شکوه بود که هیچکس نمی‌توانست ندیده‌اش بگیرد. سپیداری که به چشم همه می‌آمد.

بر تمام دختران

باحجاب مبارک باد

و بی حجاب ها

دنبال روزی دیگر بگردند

نه روز حضرت معصومه

کرامت زن رو در ایران و اسلام و مذهب تشییع بیشتر میشه دید یا
در اسراییل و یهودیت تحریف شده ی صهیونیستی؟
تصاویری از کرامت زنان و دختران در اسراییل رو مشاهده میکنید
ویترین فروشگاهی در "مرکز خرید دیزین گوف" در تل آویو پایتخت رژیم صهیونیستی(اسراییل)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کرامت زن و دختران از نگاه اهل بیت(علیهم السلام)

امام صادق علیه السلام :
»
أَکثَرُ الخَیرِ فِی النِّساءِ؛
»
بیشترین خیر و برکت در زنان است.
»
من لایحضره الفقیه، ج3، ص385، ح4352
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پیامبر خدا صلی‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
»
دختران(خود) را ناخوش ندارید ؛ زیرا آنها مونس‏های گرانبهایی هستند .
»
کنزالعمّال : 45374 منتخب میزان الحکمة : 612

همیشه وقتی از حجاب وحیا حرف میزنیم؛ از خانم ها میگیم …از چادری ها میگیم….
اما امروزمیخوام بگم… :

سلامتی هر پسری که ریش داره وبهش میگن پاچه بزی خم به ابرو نمیاره…
سلامتی اونیکه پاتوقش مزار شهداس نه باشگاه کامبیز بدنساز…
سلامتی کسی که جای پرورش اندام وتزریق بازو پرورش ایمان میکنه وخودسازی…
سلامتی پسری که سرش و خم میکنه تا سنگ فرش خیابونا ،نه رودروی ناموس مردم….
سلامتی هرچی پسره که بلوز آستین بلند میپوشه و شلوار کتان نه لباس های تنگ وشلوار جاستین…
سلامتی اونی که نه مدونا میشناسه نه شکیرا والیزابت تیلور …دختر رویاهاشم سلنا گومز نیست…
سلامتی اون مردی که وقتی تو تاکسی میبینه دوتا خانم نشسته نمی ره وسطشون بشینه…
سلامتی اون پسری که بلده مکبر باشه و نماز اول وقتش حجته…
سلامتی اون پسری که تظاهرات وراهپیمایی رفتنش عین نماز اول وقت میمونه براش……..
سلامتی اون پسری که جای نود شب زود میخوابه تا صبح نمازش قضا نشه…
سلامتی هرکی که پیشش،روبروش ،کنار دستش تو کلاس با امنیت میشینی وانگارنه انگار کنارش دختر نشسته…
سلامتی اون پسری که بعد امتحان نمیره پیش همکلاسی های مونث وبگو بخند رابندازه به بهانه ی امتحان…
سلامتی اون پسری که حاضره دخترا بهش بگن مریض واون وانده…
سلامتی آقا پسری که وقتی تو ماشینش صدای ضبطش وبلند میکنه ..نوای کربلا کربلا میاد..
سلامتی اون آقا یی که ظهر تو دانشگاه پشت کفشاشو خم میکنه وآستیناش بالا واب میچکه….جوراباشم از جیباش آویزونه…مهم نیست دخترای جفنگ دانشگاه مسخرش کنن مهم زود رسیدن به حسینیه اس…
سلامتی اون ی که تو تابستون میره اردوی جهادی نه صفا سیتی با دوست دختراش….توشمال
سلامتی اون پسری که عکس فرماندهین دفاع مقدس میزنه رو پیرهنش….ازهمه باحال تر عکسحضرت آقا رو….
سلامتی هرچی پسر مذهبی…
سلامتی هرچی بچه حزب اللهی….
سلامتی همشون صلوات…..
بگوخب!

نمیدانم

لُنگ ها ، مانتو شده اند

یا

مانتو ها ، لُنگ !

اما خوب میدانم

که ایمانمان ،

بد جور لَنگ میزند ....