شرح دعا
رحمت خداوند بسیار وسیع و گسترده است، وسعتی که ما نمی توانیم با قلم و زبان خود آن را وصف نمائیم. رحمتی که شامل کسانی می شود که از فرمان خداوند و رسولش سرپیچی ننمایند به طوری که خداوند در قرآن می فرماید: فان کذبوک فقل ربکم ذو رحمه واسعه و لا یرد باسه عن القوم المجرمین یعنی پس اگر تو را (ای پیغمبر) تکذیب کنند بگو خدای شما با آنکه دارای رحمت بی منتهاست، (اما) عذابش را از فرقه بدکاران باز نخواهد داشت” پس از خداوند می خواهیم که ما را در این روز شامل رحمت واسعه اش قرار داده و بین ما و قوم مجرم جدایی اندازد.
در دعای امروز می خوانیم واهدنی فیه: در این روز مرا هدایت نما حال می خواهیم بدانیم این هدایت چیست؟ در جواب می توانیم بگوییم: والله یهدی من یشاء الی صراط مستقیم یعنی خداوند هر که را بخواهد به راه مستقیم هدایت می کند. پس این هدایت، هدایت به صراط مستقیم است، حال می خواهیم بدانیم صراط مستقیم چیست؟ که در جواب باید بگوییم: ان الله ربی و ربکم فاعبدوه هذا صراط مستقیم، یعنی به درستی که خداوند رب من و شماست پس او را بپرستید که این است صراط مستقیم حال چگونه به این صراط مستقیم دست یابیم و طریقه عبادت و بندگی نمودن پروردگار عالمیان را از که بیاموزیم؟ که در اینجاست که لبراهینک الساطعه بوسیله ادله و براهین روشن” به کار می آید که این ادله و براهین روشن هیچ چیزی جز آیات قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نمی باشد.
به طوری که ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین یعنی این کتابی است که در آن شکی نیست و هدایتی است برای تقواپیشگان و پیامبر اکرم(ص) نیز در حدیث ثقلین چنین فرمودند: انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی و اهل بیتی، لن یتفرقا حتی یردا علی الحوض ما ان تمسکتم بهمالن تضلوا ابدا یعنی: من در بین شما دو چیز گرانبها به امانت می گذارم: کتاب خدا و اهل بیتم و آن دو هرگز از هم جدا نمی شوند تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد شوند، مادامی که به آن دو تمسک جویید هرگز تا ابد گمراه نشوید که ما نیز از خداوند می خواهیم که در این روز ما را به پیروی از قرآن و اهل بیت(ع) یاری نموده و به صراط مستقیم هدایت فرماید.
وخذ بناصیتی الی مرضاتک الجامعه بمحبتک یا امل المشتاقین: پیشانی مرا در این روز بگیر و به سوی رضا و خشنودیت که جامع هر (نعمت) است سوق ده بحق دوستی و محبتت ای آرزوی مشتاقان منظور از وخذ بناصیتی چیست؟ ما از خداوند می خواهیم که پیشانی ما را گرفته و به سوی رضا و خشنودیش بکشاند چرا که پیشانی محل سجده انسان به ذات اقدس پروردگار است که هنگامی که بنده به درگاه الهی سجده می نماید آنگاه است که خود را تسلیم امر پروردگار نموده و خود را در پیشگاه او خوار و ذلیل می داند و در روایات نیز داریم که بهترین حالات بنده هنگامی است که آن بنده در مقابل ذات اقدس الهی سجده می نماید، پس از خداوند می خواهیم که پیشانی ما را فقط جایگاه سجده نمودن به ذات اقدسش گرداند نه سجده گاه شیطان (نه فرمانبرداری از شیطان...)
رضای خداوند بزرگترین سعادتمندیهاست که یک انسان می تواند آنرا به دست آورد، چرا که زمانی پروردگار عالمیان از بنده خویش راضی می گردد که بنده از دستورات و اوامر او اطاعت نموده و حق بندگی را به جا آورد و هنگامی که بنده از اوامر الهی اطاعت نماید آنگاه است که جمیع وعده های خداوند که در قرآن به ایمان آورندگان بشارت داده شده است محقق می گردد که آن هم از رضای الهی نشات می گیرد، پس رضای الهی جامع ترین نعمتهای خداوند است که در این روز از او بحق دوستی و محبتش به جمیع بندگان می خواهیم که این رضا و خشنودی را نصیب ما گرداند.(مهر)
