نگاهی به برگزاری دوره خبرنگاری عمومی

نوشته زیر در مور برگزاری اولین دوره خبرنگاری عمومی در آموزشگاه تکنولوژی فرهنگی مردم نو تنظیم شده است.این دوره در یک بازه زمانی کوتاه(مهر تا آبان) برگزار شد و بنابر اجماع هنر آموزان دوره،کلاس ها در روز های زوج و در ساعت 19-16 برگزار گردید. اساتید مرتبط با سرفصل های اصلی دوره آقایان علی قشمی (کلاس تئوری) و جعفر محمدی (کلاس عملی) ( بیشترین حجم فعالیت دوره) بودند.

اساتید دیگری که مدیریت و انتقال مفاهیم سرفصل های دیگر را بر عهده داشتند به این ترتیب بود. حقوق مطبوعات: اقای زهیریان(حقوقدان و موکل) 3 جلسه 2 ساعتی،اخلاق مطبوعات: سید محمد حسینی(امات جماعت مسجد جامع زنجان) یک جلسه یک ساعتی،ایمنی و بهداشت کار:آقای ابراهیمی نژاد، 2 جلسه چهار ساعتی و همچنین یک جلسه کلاس دفاع شخصی توسط  یکی از کارکنان نیروی انتظامی در یک جلسه 2 ساعتی برگزار شده.حال برآنیم تا در چند فصل از زوایای گوناگون به فصل های زیر جواب دهیم.

1-     نحوه برگزاری کلاس ها توسط آموزشگاه

2-     نحوه مدیریت و ارائه مطالب توسط اساتید و همچنین اساتید منخب برای دوره

3-     برسی هنر آموزان حاضر در دوره

لازم به ذکر است تمامی مطالب نوشته شده صرفا تحلیل و نوشته شخصی نگارنده می باشد و خالی از ایراد نیست.همچنین از دوستانی که مطالب را می خوانند خواهش دارم من را از نظرات خود بی بهره نگزارند.

11 دی سال 89،آخرین جلسه کلاس های خبرنگاری عمومی در آموزشگاه تکنولوژی فرهنگی مردم نو بود که بعد از مدتی چند ماهه که دارای فراز و فرود های خاص خود بود به آن نقطه رسید.

دوره خبرنگاری عمومی از مهر ماه امسال شروع به کار کرد و بعد از مدتی که نیاز به اطلاع رسانی داشت تا علاقه مندان ثبت نام کنند فعالیتش را رسما از دهم مهرماه آغاز کرد. در ابتدا از تعداد افراد حاظر، میشد حدس زد که تعداد افراد به حد نصاب تعدادی که آوزشگاه مد نظر داشت نرسیده است چرا که قرار بود دو کلاس برای آقایان و خانم ها باشد که تفکیک جنسیتی صورت گیرد و این را در جلسه اول برای هماهنگی و برنامه ریزی که توسط آموزشگاه برگزار شده بود توسط مسئول دوره زده شد. که به حضور کم اقایان که چند نفر بیشتر نبودند به ناچار کلاس ها،بدون تفکیک برگزار شد.

شروع کلاس ها با آقایان قشمی و محمدی بود که تقسیم مسئولیت کرده بودند تا سرفصل های تعریف شده را درس دهند. در چند جلسه اول تقریبا کلاس ها بازده لازم را نداشت و کارآموزان هنوز با بسیاری از مفاهیم مشکل داشتند و بسیاری از مسائل را به خوبی نمی توانستند از هم تفکیک کتتد و تعریفی برای آن داشتند. به نظر می رسید برنامه ریزی برای اداره کلاس و سپری کردن زمان کلاس در جهت سرفصل دروس وجود ندارد و بحث های روز در زمینه های مختلف و از دیدگاه های مختلف در کلاس جریان داشت. که این بحث ها حسن های خود را داشت.

 نحوه برگزاری کلاس ها توسط آموزشگاه

نفس برگزاری چنین دوره ای توسط این آموزشگاه قابل تقدیر است زیرا آشنایی نسل جوان و علاقه مند به رسانه و خبر در دنیای مدرن که یکی از مظاهر آن بحث رسانه ها هستند می تواند در آگاهی و افزایش توانایی نسل جوان و آینده ساز استان و کشور بسیار تاثیر گذار است.همچنین استان زنجان به عنوان یکی از استان های فعال در عرصه نشریه های چاپی نیاز و افرادی با تئوری و تجربه دارد تا در آنده و حال نیاز های فضای رسانه ای در استان را مرتفع و بهبود بخشد.

کلاس های دوره در یک کلاسی برگزار شد که کلاسی متوسط به لحاظ اندازه بود که با ترکیب نوری سفید و زرد و دمای مناسب در زمستان و روز های گرمففضایی نسبتا مناسب داشت.صندلی ها هم همان صندلی های مرسوم در یک فضای آموزشگاهی بود که بعضی از افراد دوره از آن رضایت نداشتند.یک کامپیوتر و میز که متصل به اینترنت بود و وایت بورد و چند مازیک به همرا تلویزیون یو اس بی خور از امکانات کلاس بود که در طول دوره مورد استفاده قرار گرفت و با توجه به نیاز های کلاس که ایجاد میشد جواب نیاز کلاس را میداد و ظاهر در این مورد هم کسی اعتراضی نداشت و در طول دوره هم به مشکل امکاناتی خاصی برخورد نکردیم.آموزشگاه کل شهریه را به چهار قسط تقسیم کرده بود و تخفیفی هم در قسط پایانی برای کارآموزان میداد که در این زمینه هم به نظر میرسید کار آموزشگاه منصفانه بوده است و باید از آن راضی بود و البته کسی هم از آن ناراضی نبود.پزیرایی بین دو کلاس هم چایی و بیسکوئیت بود که نمی شود بیشتر از آن هم انتظار داشت.

برخورد کارکنان و مسئولین نیز در طول دوره همراه با احترام بود و شخصا مورد خاصی را ندیدم که از آن رنجیده باشم و دوستان دیگر هم در این مورد گلایه ای نداشتند.

برگزاری کلاس ها با دو استاد که کارشناس ارتباطات بودند و گنجاندن کلاس هایی مانند دفاع شخصی و همچنین آوردن افرادی که حوزه تخصصی آنها حقوق و ایمنی بهداشت بود می تواند یک حسن برای برگزاری این دوره به حساب آورد.یعنی آموزشگاه برای برگزاری با کیفیت کلاس های برنامه ریزی خود را انجام داد و افراد لازم را برای دوره انتخاب کرد.اما نکته قابل اشاره این بود که در دروسی مانند حقوق،سرفصل های موجد ناقص ماند.و آموزشگاه سه جلسه را کافی دانسته بودند که این را هم استاد مربوطه میزد که به نظر میرسید دوست داشته است بیشتر سر کلاس بیاید اگر از نظر آموزشگاه سه جلسه کافی بوده باید مطالب را به استاد مربوطه توضیح می داد در زمان مشخص شده مهمترین مطالب ارائه شود که این اتقاق رخ نداد و یکی از کار های عملی تعریف شده که مرتبط با سرفص بود نیز ناقص ماند.یا در مورد ایمنی بهداشت درست بود که کلیات درس داده شده مرتبط با ایمنی و بهداشت کار بود اما به نظر میرسید ایمنی و بهداشت کار در این حرفه با توجه به نیاز ها و شرایط ویزه کاری آن باید بیشتر مورد تحلیل و بررسی قرار می گرفت که آموزشگاه نیاز بود نسبت به رعایت سرفصل دروس حساسیت بیشتری را نشان میداد.

2-     نحوه مدیریت و ارائه مطالب توسط اساتید و همچنین اساتید منخب برای دوره

در مورد اساتید و انتخاب آنها نکته اول برای بیان تناقض سخنان مسئولین آموزشگاه بود که گفته بودند اساتید ترکیبی از اساتید بومی و غیر بومی(تهرانی)خواهد بود که نتیجه اینگونه نبود البته شاید نیازی هم به آن نبوده اما خود بیان این سخن مهم است که دارای اشکال است.زیرا که خلاف واقع بود.البته با وجود افراد با تجربه و متخصصی که در شهر خودمان هستند نیازی هم به این کار احساس نمی شود چرا که حضور افرادی مانند علی قشمی و جعفر محمدی که نفرات برتر دانشگاه تهران و حوزه ارتباطات هستند ودارای جایگاه قابل قبولی نیز می باشند در شهر خودمان که آشنایی با با افراد بومی به دلیل فرهنگ و ارزش های مشترک هستند و همچنین نوع ارتباطی که می توانند با هنر آموزان برقرار کننند.پس نیازی هم به آوردن افراد غیر بومی نبوده است.اساتید نام برده شده افرادی بودند که برای افرادی که در کلاس حضور داشتند و از رسانه و حوزه ارتباطات اطلاعاتی نداشتند مطمئنا دارای بار علمی بسیار بالایی بودند  و این برای من مشهود بود.آنها به سرفصل ها هم تسلط لازم را داشتند و علاقه مند بودند در مورد مسائل مختلف در کلاس بحث شود و حتی بعضی از موضوعات مرتبط با رسانه ها بحث های تخصصی در این حوزه بود.مانند رسانه و بازتاب و مخاطب شناسی که اشنایی کارآموزان با این مسائل مطمئنا برایشان بسیار مفید خواهد بود.به نظر میرسید بنا بر هر دیلی یکی از ایرادات اساتید مذکور نداشتن برنامه برای کلاس ها بود و یا اگر بود برنامه منسجمی نبود یعنی مواقعی این احساس را داشتم که کلاس بدون برنامه اداره می شود و قرار نیست در پایان این چهار ساعت فلان مبحث گفته و کار شده و به اتمام برسد.هرچند این بی برنامه گی در شروع کلاس ها بسیار زیاد بود اما در اواسط کلاس ها نظم بیشتری گرفت و اساتید کار های عملی تنظیم کردند و تاریخی را برای گرفتن آن مقرر کردن که با توجه به سرفصل های دوره بود.که بعد از آن سرفص دروس منظم درس داده شد و کار های عملی هم در کلاس برررسی شد.البته در اواخر کلاس هم رویه به صورت اولیه شد به طوری که نه بچه ها می خواستند کار های عملیشان نقد شود و در مورد سرفصل خاصی بحث خاصی شد.باید گفت استاد محمدی چهارچوب جبری و خاصی را برای الگو قرار دادن تعریف نمی کردند و بعضی از مسائل را دارای انعطاف می دانستند و فرد را آزاد برای انجام چگونگی آن می کردند که این مسئله به نظر میرسید با بعضی از مفاهیم ذهنی بعضی از کارآموزان در تضاد بود و آنها مانند دیگر کلاس هایشان در دانشگاه عادت داشتند تا حتما در مورد کارشان ایراد خاصی گرفته و درست آن هم ذکر شود.بنده خود با نحوه تدریس آقای محمدی در آزاد گذاشتن و جبری نکردن کار موافق بودم چراکه اعتقاد داشت نمی توان درستی خاصی را تعریف و مشخص کرد و صرفا ارائه مطالبی مانند توصیف سعی در تقویت نوشته در آن را داشت که در پایان دوره نظرم در مورد ایشان اینست که بیشتر بر جنبه های معنوی و توصیفی نوشته حساسیت داشتند و دوست داشتند بر این جنبه ها تاکید بیشتری شود و کاری که از این جنبه برخوردار بود از نظر ایشان کاریی قوی بود.اما نکته بارز کار اقای قشمی در این بود که دوست داشت کار نویسنده دارای داده و اطلاعات باشد  و دارای ایده که برای خواننده منجر به آگاهی شود.

اما ایراد دیگر که به نظرم بر کار این دو استاد وارد است این است که کار اصلی کار خبرنگار تنظیم خبر است که با توجه به کل حجم کلاس ها دارای وقت کمی بود و بایستی به این مورد بیشتر پرداخته میشد و از شروع تا پایان کلاس ها به صورت مستمر ادامه پیدا میکرد. در حالی که توسط اقای قشمی در چند جلسه آخر کلاس این اتفاق رخ داد.

هر دو استاد دارای ویژگی ها خاص خود بودند که کار آموز می توانست از هر کدام آموزه های خاصی را فرا گیرد.