موضوع: اخلاق اجتماعی

کلمات کليدي: حاکم، کرامت انسانی، والی

امیر المومنین علیه السلام در همه امور بر حفظ کرامت مردمان تأکید می کرد و اجازه نمی داد مناسبات خلاف کرامت انسانی باب شود. نصر بن مزاحم منقری روایت کرده است که؛ پس از بازگشت امام علی علیه السلام از پیکار صفین به کوفه چون حضرت برتیره ای از قبیله هَمْدان می گذشت حرب بن شرحبیل شبامی از خانه خود به سوی امام آمد و به گفتگو درباره کشته شدگان و نحوه عزاداری زنان آن تیره پرداختند و حرب همچنان که امیر مؤمنان علی (ع) سواره می رفت پیاده در رکابش راه می رفت پس امام به او فرمودند:

ارْجِعْ‏ فَإِنَ‏ مَشْيَ‏ مِثْلِكَ‏ مَعَ مِثْلِي فِتْنَةٌ لِلْوَالِي وَ مَذَلَّةٌ لِلْمُؤْمِن [1]‏

باز گرد که پیاده رفتن چون تویی با چون من موجب فریفته شدن والی است و خواری مومن

امیر المومنین علیه السلام با هرگونه مناسباتی که صورتی از خواری انسانی درآن بود مخالفت می کرد و این گونه مناسبات را به زیر پا می گذاشت شریف رضی نمونه ای بسیار درس آموز را آورده است:

[وَ قَالَ علیه السلام وَ قَدْ لَقِيَهُ عِنْدَ مَسِيرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِينُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ‏:] مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ؟ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا يَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُكُمْ وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِكُمْ فِي دُنْيَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِي [أُخْرَاكُمْ‏] آخِرَتِكُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّار [2]

[و چون دهقانان انبار هنگام رفتن امام به شام او را دیدند, برای وی پیاده شدند و پیشاپیش دویدند. فرمود:] این چه کار بود که کردید؟ [گفتند: عادتی است که داریم و بدان امیران خود را بزرگ می شماریم. فرمود:] به خدا که امیران شما از این کار سودی  نبردند، و شما در دنیایتان خود را بدان به رنج می افکنید و در آخرتتان بدبخت می گردید. و چه زیانبار است رنجی که کیفر در پی آن است، و چه سودمند است آسایشی که با آن از آتش امان است.

تمام وظایف و رفتارهای والی باید از کرامت برخوردار باشد تا آدمیان را به سوی مقصد آفرینششان رهنمون شود و آنان را در فضای آزادی از هر آنچه آدمی را به دنائت و حقارت می کشاند به والاییهای تربیت فطری متصف نماید. و رسالت همه­ ي انبیای الهی و اولیای ربانی همین بوده است.

 -1      نهج البلاغه، حکمت 322

 -2      همان، حکمت 37

مقدمه
تمام انسانها در زندگی خويش از فراز و نشيب برخوردارند و با مشکلات مختلفی مواجهند .افراد معمولا در برخورد با مشکل دچار ضعف و ناتوانی مي گردند و سعی مي کنند با کمک و راهنمايی درد آشنايان خود را از مهلکه نجات دهند و با يافتن " الگوها " در هر زمينه ای ، و سپس تبعيت از آن ، وظايف خويشتن را بخوبی  انجام دهند و مشکلات و دردهای خويش را تسکين بخشند . يکی از اين اسوه ها پيامبراکرم ( ص ) است که قرآن مجيد هم اين حضرت را  به همين نام معرفی مي فرمايد . بجز رسول خدا ( ص ) اگر به دنبال " الگوی " ديگر و جانشين برای آن حضرت باشيم ، به پيشوای بزرگی  همچون مولای متقيان حضرت علی ( ع ) خواهيم رسيد ، و چه زيباست که برای پذيرش اخلاق و رفتار حسنه ايشان ، زندگی پر فراز و نشيب و سراسر شگفتی آن حضرت را مرور کنيم .
 

کيفيت ولادت
حضرت علی ( ع ) نخستين فرزند خانواده هاشمی  است که پدر و مادر او هر دوفرزند هاشم اند . پدرش ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم بن عبدمناف است و مادر او فاطمه دختر اسد فرزند هاشم بن عبدمناف مي باشد . خاندان هاشمی از لحاخ فضائل اخلاقی و صفات عاليه انسانی در قبيله قريش و اين طايفه در طوايف عرب ، زبانزد خاص و عام بوده است . فتوت ، مروت ، شجاعت وبسياری از فضايل ديگر اختصاص به بني هاشم داشته است . يک از اين فضيلتها در مرتبه عالی در وجود مبارک حضرت علی ( ع )
موجود بوده است . فاطمه دختر اسد به هنگام درد زايمان راه مسجدالحرام را در پيش گرفت و خود را به ديوار کعبه نزديک ساخت و چنين گفت : " خداوندا ! به تو و پيامبران و کتابهايی که از طرف تو نازل شده اند و نيز به سخن جدم ابراهيم سازنده اين خانه ايمان راسخ دارم . پرودگارا ! به پاس احترام کسی که اين خانه را ساخت ، و به حق
 " کودکی که در رحم من است ، تولد اين کودک را بر من آسان فرما ! لحظه ای نگذشت که ديوار جنوب شرقی کعبه در برابر ديدگان عباس بن عبدالمطلب و يزيد بن تعف شکافته شد . فاطمه وارد کعبه شد ، و ديوار به هم پيوست . فاطمه تا سه روز در شريفترين مکان گيتی مهمان خدا بود . و نوزاد خويش سه روز پس از سيزدهم رجب سي ام عام الفيل فاطمه  را به دنيا آورد . دختر اسد از همان شکاف ديوار که دوباره گشوده شده بود بيرون آمد و گفت : " پيامی از غيب شنيدم که نامش را " علی " بگذار . "

بقیه توضیحات در ادامه مطلب....

رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
ما مِن ساعَةٍ تَمُرُّ بِابن آدَمَ لَم یُذکَر اللهُ فیها إلّا حَسِرَ عَلَیها یَومَ القیامَةِ.
هر لحظه ای که بر فرزند آدم بگذرد و او به یاد خدا نباشد روز قیامت حسرتش را خواهد خورد

یک روز با تی-62 می زنند ، یک روز هم با دلارِ 3000 تومانی . . .

دیـــده را فایــده آن است که 
                                  دلـبـــــر   
                                                 بینـد...

بعد فرض کن این کار رو با یکی از دخترای معترض تو ایران انجام می دادن... حالا مگه میشد عربده هاشون رو جمع کرد؟!... والا...

اونم که اون وسطه، چماق نیست، چوب پرده اس

این روز ها من و خدا همدیگر را فراموش می کنیم ....

من محبت های خـــــدا را

و خدا گناهــــــان من را

دوستان نظرتون چیه هرشب قبل خواب کارهای روزگذشته رو مرور کنیم و ببینیم چقدر کار خوب انجام دادیم و چقدر کار بد. ببینیم واقعا بنده خوبی برا خدا بودیم یا نه؟ بیایم گناهامون و خوبی هامون رو بشمریم ببینیم آمار کدوم بیشره. شاید یه مقدار خجالت کشیدیم. هرکی موافقه از همین امشب بسم الله ...