به نام خدا

 

بعضي از دختران يا پسران با خود چنين مي پندارند
 كه انسان تا عاشق كسي نشود،
معنايي ندارد به خواستگاري او برود،
چنين ديدگاهي خواستگاري را يك اقدام نمادين ميداند،
حال آن كه خواستگاري الزام به ازدواج نيست،
مانند يك جرقه است،مي تواند
در همان جلسه ي خواستگاري خاموش شودو
 مي تواند به آتش عشق وعلاقه طرفيني تبديل شود.
چه بسيار ازدواج هاي موفق و زيبايي
 كه زن وشوهر قبل از مجلس خواستگاري
هيچ شناختي از يك ديگر نداشتند و
 بعد از آن آماده تشكيل يك زندگي زيبا والهي شده اند.

برخي فقها خواستگاري را مستحب دانسته اند.
در خواستگاري مرد به خواستن زن اقدام مينمايد
 وبراي اجراي آن از طريق خود او
يا خانواده ودوستان او اولين گام برداشته مي شود
 و اين زن است كه مودبانه
و پسنديده خواسته ميشود
و طلب عشق مرد را مي پذيرد.
از اين رو،در قرآن،مردان در امر ازدواج مورد
خطاب واقع شده اند وبه طور مستقيم
 به آن ها دستور خواستگاري
و انتخاب همسر داده شده است.

خداي متعال در آيه ازدواج مي فرمايد:
(فانكحوا ما طاب لكم من النساء)
(پس آنچه از زنان،دلخواهتان است به زني بگيريد)
سوره نساء،آيه 3