عاشق رضا

یک وقت‌هایی آدم توی زندگی‌اش کم می‌آورد. یک وقت‌هایی آدم توی زندگی‌اش بدجوری کم می‌آورد. یک وقت‌هایی دلت می‌خواهد خودت را گم کنی میان سایه‌هایی کم‌رنگ، یا آن قدر کم‌رنگ شوی که هیچ‌کس نبیندت. گذرت به هیچ‌جا نیفتد. راهی برای رفتن نداشته باشی، جایی برای ماندن نداشته باشی.

عکس نوشت: خیلی دور...خیلی نزدیک

الهه سه بار رفته و قرار است سه هفته دیگر هم برود. می‌گوید خیلی خوب است. این خیلی خوب را من می‌فهمم ولی او اینطور فکر نمی‌کند. می‌گوید: « تو که نرفتی چطور می‌توانی بفهمی من چه می‌گویم؟ چطور حال آنجا بودن را درک می‌کنی؟ چطور می‌توانی تصور کنی وقتی آدم رو به رویش می‌نشیند و زانوهایش را بغل می‌کند و فقط نگاهش می‌کند چه حالی دارد؟» اما الهه واقعا نمی‌داند من همه این‌ها را می‌فهمم. هر بار که می‌رود به او می‌گویم: «چادرم را به چادرت گره کن تا من هم همراهت باشم. تا من هم با تو قدم به قدم بیایم.» همیشه گردن‌بند چهار قُل‌ام را به گردنش آویزان می‌کنم، جانماز و کتاب دعایم را به او می‌دهم. می‌گویم: «الهه، سرِ جدت روی همین نماز بخوان، با همین دعا بخوان...»

♥♥ مَشهَــــــــــد ♥♥

مَشهَد کِه میرَوَم دِلَم آرام میشوَد
با ذِکرِ یا رِضا هَمه چیز خوب میشوَد

مَشهَد کِه میرَوَم دِلَم اِنگار کَربَلاست
سَر تا سَرِه حَرَم هَمِه جا روضِه ای بِه پاست

مَشهَد کِه میرَوَم بِه خیالَم کِه مَکِه اَم
حاجی شُدَم بِه دورِ خُدا سیر، گَشتِه اَم

مَشهَد کِه میرَوَم غَریبانه میشوَم
وَقتِ اَذان کِه شُد پُر اَز نالِه میشَوَم
َمشهَد کِه میرَوَم هَمه ی دیدِه ها تَر اَست
زائِر دَخیلِه پَنجَرِه فولاد نِشَستِه اَست

گُفتَم زِ مَشهَدُو دِلِ مَن رَفت کَربَلا
خاصیتِ رِضاست کَربَلا میبَرَد مَرا...

دل‌نوشت: گرچه دیوارم

باد و باران
تابش خورشید،
باید از پیری بترسم
باید از فرسودنم
خوابی به چشمانم نیاید
در من اما، نه هراس ریختن مانده است
نه شکایت از گذشت عمر
هر چه باشد،
در تمام سال‌های رفته در مشهد
دوستی با تو، تمام خواهشم بوده است
نام تو، چون لنگر آرامشم بوده است
نام تو وقتی که در من می‌درخشد
باز هم هستم
گر چه دیواری به ظاهر خسته و پیرم
نام تو ای ضامن آهو امام مهربانی‌ها
یعنی از نو لحظه‌ها را
باز جانی تازه می‌گیرم

شعر : عباسعلی سپاهی یونسی

عکس : فرامرز عامل بردبار

احاديث , سخنان تصادفي امام رضا (ع)

احاديث , سخنان تصادفي امام رضا (ع)