امام در ميان امت نقش و نسبتي مثل پدر در ميان فرزندان و خانواده دارد. نقشي حساس، مهم و تعيين کننده که باعث تثبيت نظام و برقراري دوام جامعه مي شود. امام، مثل عمودي استوار، خيمه ملت را سرپا نگاه مي دارد. در سختيها و شدايد اجتماع، کوه تدبير و چاره جويي خردمندانه مي شود. در بي عدالتي ها و هرج و مرجها، او تنها اميد امنيت بخش ملت و باني عدالت و احياي ارزشهاي اصيل و عمل به احکام و دستورهاي دين و برپا کننده نماز و خلاصه «ميزان» و ترازوي تعادل و عدالت جامعه مي شود.

















