رفتن و ماندن ما نیست به دست خود ما

دست ما نیست به اندازه رویای شما

آرزو را به تماشای سحر نیست امید

که سحر را نبود هیچ نشانی ز شما

فصل برف و نگه سبزه ی خواب

روز بارانی و اندوه تماشای شما

...

احساس من اینست

که باران به زمینی که پر از دود گناه است

نخواهد بارید

احساس من اینست

که نوازش نکند روی کسی را که گناه آلود است

باید که دعا کرد ببارد باران

باید که دعا کرد دعا

نبودم نیستم غیر از تو کس من

که من هرگز نبودم هیچ کس من

تو سرشاری و من خالیم از خود

ولی پر می شوم هر لحظه از تو