کل الیوم عاشورا و کل الارض کربلا

قیافه‌اش با ابهت بود و چون ماه تابان می‌درخشید. به زیبایی و پاكیزگی آراسته بود. از چهار شانه بلندتر و ازبلندكوتاهتر. رنگی روشن و به سرخی آمیخته و چشمانی سیاه وگشاده با مژه‌هایی پرموداشت،اندامش متناسب و معتدل و سینه وشانه‌اش پهن بود.

به سرعت راه می‌رفت وهنگام راه رفتن چنان بود كه گویی از زمین سراشیب فرود می‌آید یااز روی سنگی به نشیب می‌رود. چون به طرف كسی برمی‌گشت با تمام بدن برمی‌گشت. نگاهش به زمین بود تا به آسمان. بوی مشك و عنبر از او بلند بود.^[۱۱]

از این رو، امام حسین(ع) او را شبیه‌ترین مردم در خلقت وآفرینش، اخلاق و صفات روحی، گفتار و آداب اجتماعی به رسول خدا(ص) معرفی می‌كرد.^[۱۲]