کل الیوم عاشورا و کل الارض کربلا

شعارهای عاشورا آن چنان متنوع و همه جانبه است که می تواند یک ملت را کاملا غنی و سعادتمند کند . مهمترین شعارهای عاشورا را با الهام از شهید مطهری می توان به این دسته ها تقسیم کرد:

 1 . حق گرایی 

«الا ترون ان الحق لا یعمل به و ان الباطل لا یتناهی عنه؟ لیرغب المؤمن فی لقاء الله محقا; ⁽²²⁾

آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و کسی از باطل روی گردان نیست; در چنین شرایطی مؤمن باید لقاء پروردگارش را بر چنین زندگی ای ترجیح بدهد .»

 2 . آزادی و شرافت 

«الموت اولی من رکوب العار; ⁽²³⁾

نزد من، مرگ از ننگ ذلت و پستی بهتر و عزیزتر است .»

«لا اری الموت الا سعادة و الحیاة مع الظالمین الا برما; ⁽²⁴⁾

مرگ را جز خوشبختی نمی بینم و زندگی با ستمکاران را جز ملامت و خستگی .»

 3 . دوری از ذلت 

«هیهات منا الذله; ⁽²⁵⁾

ذلت و خواری از ساحت ما به دور است .»

 4 . اصلاحات اجتماعی 

«انی لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و انما خرجت لطب الاصلاح فی امة جدی; ⁽²⁶⁾

بی گمان قیام من برای خوشگذرانی و مفسده جویی و ستمگری نمی باشد، بلکه قیام من فقط برای ایجاد اصلاح امور در امت جدم است .»

 5 . انزجار از دنیازدگی و تظاهر دینی 

«الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم; ⁽²⁷⁾

مردم برده دنیا و دین لقلقه زبانشان می باشد .»

 ب . خطر  تحریف 

به همان مقدار که تفسیر صحیح از عاشورا سازنده، حیات بخش و حرکت آفرین است، برداشت نادرست و منحرف کردن آن از مسیر واقعی می تواند مخرب و مخدر باشد و حداقل جامعه را بر خلاف هدف امام حسین (ع) دچار رکود و رخوت نماید .

شهید مطهری به این بخش اهتمام ویژه ورزیده و در خرافه زدایی از نهضت پاک حسینی حساسیت فوق العاده نشان داده است . ایشان معتقد است در پاس داشت قیام کربلا باید کلید شخصیت امام حسین (ع) را پیدا کرد و آن را اسوه جاوید قرار داد و «کلید شخصیت حسین حماسه است، شور است، عظمت است، صلابت است، شدت است، ایستادگی است، حق پرستی است .» ⁽²⁸⁾

و هر امری که این نهضت اصیل را از مسیر تعیین شده جدا کند انحراف و گمراهی است که یکی از نشانه های عقب ماندگی و عدم رشد اجتماع است . ایشان با نگاه به روزگاری که در آن به سر می برد چنین آفتی را در تفسیر و رویکرد به قیام امام حسین (ع) مشاهده می کرد و روشن است این خطری نیست که اینک از آن، کاملا در امان باشیم:

«واقعه تاریخ کربلا از آن نوع حوادث است که درا ثر عدم رشد اجتماع، مسخ و معکوس شده است، تمام عظمتها و زیباییهایش فراموش شده، حماسه و شور و افتخاراتش محو شده و به جای آنها زبونی و ضعف و جهالت و نادانی آمده است . این نشانه عدم رشد این ملت است برای حفظ و نگهداری تاریخ با عظمت و پر افتخار خویش .» ⁽²⁹⁾

22) بحارالانوار، ج 44، ص 381 .

23) مقتل الحسین مقرم، ص 345 .

24) بحار، همان .

25) اللهوف، ص 41 .

26) مقتل الحسین، ص 156 .

27) موسوعة کلمات الامام الحسین، ص 425 .

28) مجموعه آثار، همان، ص 45 .

29) همان، ص 616 .