انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در پیش است .انتخاباتی که با دسته بندی ها و جبهه سازی های جدید هر روز رنگ تازه ای می گیرد و البته از این میان و با رجوع به تجربه های گذشته، مستقل ها هم سهم قابل توجهی دارند . به این که چه جبهه ای برنده این ماراتن باشد کاری نداریم زیرا این جبهه بندی ها همچون گذشته هیچ برنامه ای مشخص برای اداره کشور و این که در مجلس نهم چه خواهند کرد ارائه نداده اند تا به قضاوت عمومی گذاشته شود ولی می خواهم از چند منظر به اصل اهمیت این انتخابات و ضرورت های مشارکت گسترده مردم اشاره کنم که البته نتیجه آن در سطح ملی بسیار حایزاهمیت است. اول این که از حیث  نظری  تقریبا وفاقی  کامل  درباره  تعریف  انتخابات  و رابطه  اش  با مشارکت  سیاسی  و جایگاه  آن  در حکومت های  مردم سالار  وجود دارد. بنا به  ماهیت  مردمی  این  نوع  از حاکمیت، مشارکت  سیاسی  و انواع  آن  در تعیین  خط  مشی های  سیاسی  نقشی  اساسی  دارد زیرا انتخابات   ابزار قدرت  مردم  است . نمود توانایی  بالقوه  مردم  در انتقال  مقام  به  فرد یا گروهی  از نمایندگان  است. فرصتی  برای  جانشینی  یا انتقال  آرام  یک  مقام  است. به  مردم  این  امکان  را می  دهد که  موافقت  یا مخالفت  خود را با سیاست های  عمومی  بیان  کنند و از سوی  دیگر به  ارائه  امیال  و خواسته های  خویش  بپردازند.امکان  رقابت  سیاسی  غیرجابرانه  را فراهم  می  آورد. تغییرات  آرام  را از طریق  مخالفتها و موافقتها میسر می سازد.   حکومت  را از تمرکزگرایی  بازمی  دارد و به  بازتوزیع  قدرت  و منابع  می پردازد.  ابزار رساندن  پیرامون  سیاسی  به  سمت  مرکز و عرصه  سیاسی  است . به  سازمان  یا دولت  مشروعیت  می بخشد نقش  حکومت  شوندگان را در کنترل  و نفوذ بر حکمرانان  اجرا می کند و روشی  است  که  انتقال  منافع  اکثریت  به  سیاست گذاری های  عمومی  را فراهم  می سازد .بنابراین انتخابات در نظام های مردم سالار ، نماد حضور مردم در تعیین سرنوشت خویش است و در واقع راهی برای تحقق اداره جامعه به دست مردم از طریق نمایندگان آن هاست حال این حضور هرچه پررنگ تر باشد زمینه تحقق اراده مردمی بیشتر خواهد شد .این موضوع در کشورما که نوع مردم سالاری آن مبتنی برارزش های اسلامی است و تابع قاعده حق و تکلیف نیز است اهمیتی دوچندان می یابد زیرا هم حضور در انتخابات یک وظیفه شهروندی است و هم یک وظیفه شرعی و دینی است. دوم این که این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی دارای شرایطی متفاوت از دوره های پیشین به ویژه دوره های انتخابات گذشته مجلس است . اولین انتخابات پس از انتخابات ریاست جمهوری و فتنه سال 1388 است . بنابراین در داخل و خارج از کشور و به ویژه بوق های تبلیغاتی غرب توجه بیشتری به رفتار مردم در این دوره خواهد شد تا ببینند که اتفاقات رخ داده در سال 88 چقدر در رفتار ملت ایران اثر منفی داشته است و یا این که برعکس مردم با درک دقیق اتفاقات و توطئه هایی که درآن زمان تدارک دیده شده بود با آگاهی و درایتی بیشتر در این دوره از انتخابات حاضر می شوند نکته دیگر تحقق مشارکت قاطع مردم در انتخابات ریاست جمهوری دهم است که حدود 85 درصد بود اگر چه تفاوت های زیادی بین انتخابات ریاست جمهوری و مجلس وجود دارد و در ادامه به آن اشاره خواهیم داشت . از سوی دیگر این انتخابات اولین انتخابات پس از جراحی بزرگ اقتصادی کشور یعنی اجرای قانون هدفمندی یارانه هاست . در سطح خارجی هم بیداری اسلامی رخ داده است و تمام نگاه ها متوجه رفتار ملت ایران است که مهم ترین الگو برای مردم منطقه محسوب می شود ضمن این که دشمنان ملت ایران هم بیشتر از همیشه دندان تیز کرده و تهدید می کنند تا شاید ملت ایران را بترسانند بنابراین حضور پررنگ مردم در این انتخابات پیام های داخلی و خارجی بسیاری دارد و در واقع نمایش اقتدار، عزت و همدلی و قدرت ملت ایران است تا نشان دهند که از هیچ کس و هیچ چیز هراس ندارند به ویژه از غربی که اکنون به دلیل بیداری ملت ها و بحران گسترده اقتصادی و سیاسی با مشکلات جدی دست و پنجه نرم می کند و بسیار آسیب پذیر و در مقایسه با گذشته ضعیف تر شده است . سوم این که انتخابات در ایران برخلاف بسیاری از کشورهای حتی مردم سالار مهم ترین عنصر صیانت از کشور و نظام است ارتباط تنگاتنگ نظام با مردم و تبدیل شدن حضور مردمی در ایران به عنوان مهم ترین عنصرتاثیر گذار در تقویت توان ملی این ضرورت را ایجاب می کند که همواره حضور مردم در صحنه های مختلف از جمله در انتخابات گسترده باشد . زیرا مشارکت مردم پایه های نظام را مستحکم می کند، آبروی ملت ایران را زیاد و دشمن را از طمع ورزیدن به کشور و از فکر ضربه زدن و توسعه و فساد و فتنه منصرف می کند. چهارمین نکته واقع بینی در زمینه مشارکت مردم است . بررسی دوره های گذشته انتخابات مجلس و ریاست جمهوری نشان می دهد متوسط مشارکت مردم در انتخابات ریاست جمهوری بالاتر از انتخابات مجلس یا شوراها یا انتخابات خبرگان رهبری بوده است. متوسط مشارکت مردم در ۱۰ دوره انتخابات ریاست جمهوری حدود 70 درصد است حال آن که متوسط مشارکت مردم در انتخابات مجلس برخلاف رقابت های محلی و حتی قبیله ای که معمولا در آن موثر است کمتر از 60 درصد بوده است .
در انتخابات ۸ دوره گذشته مجلس بیش از 165 میلیون رای به صندوق ها ریخته شده که بیشترین درصد مشارکت در دوره پنجم با 71 درصد بوده است ، بنابراین انتظار مشارکت بالای مردم آن هم درحد انتخابات ریاست جمهوری انتظاری غیر منطقی به نظر می رسد . در هر حال جدای از این مسائل عملکرد ملت ایران نشان داده است که همیشه موقعیت و اولویت های اصلی کشور را بهتر از بازیگران عرصه سیاست درک می کنند و همواره برای صیانت از نظام در میدان حاضر بوده اند . شاخصه ای که در مراسم 22 بهمن ماه امسال به خوبی نمود یافت و اعتراف رسانه های غربی را هم در پی داشت.

موضوع : انتخابات

منبع :

1. نشریه خراسان - مورخ شنبه 29/11/1390، واعظی، رضا

2. پايگاه اطلاع رساني حوزه نت

پيام راديو- تلويزيونى [به ملت ايران (انتخابات مجلس)].

زمان: 23 بهمن 1358/25 ربيع الاول 1400.

مكان: تهران، بيمارستان قلب.

موضوع: انتخابات مجلس شوراى اسلامى.

مخاطب: ملت ايران.

بسم اللَّه الرحمن الرحيم.

من از عواطف ملت شريف نسبت به خادم خودشان تشكر مى‏كنم. از اينكه من كلمه‏اى گفته بودم كه موجب نگرانى بعضى دوستان شده بود، لازم ديدم كه به عرض آقايان برسانم كه حال من بحمداللَّه رو به بهبودى است و از دكترها تشكر مى‏كنم. مطلبى كه بايد عرض كنم دو چيز است: يكى راجع به سيلى است كه آمده است در جنوب، و گفته مى‏شود كه خساراتى وارد آمده است به برادرهايمان. من از همه ملت مى‏خواهم كه برادروار شركت كنند با هم و جبران اين خسارات را بكنند. و ارتش بايد هليكوپتر و ساير وسائل نجات و وسائلى كه در دست آنهاست، در اختيار آنها بگذارد و كوشش خود را بكند. اميدوارم كه خداوند به آنها كمك كند. مطلب ديگرى كه بايد عرض كنم اين است كه، تا آنجايى كه من شاهد انتخابات در ايران بودم، از زمان قبل از رضاشاه، سالهاى طولانى كه شاهد بودم انتخابات را، انتخاب آزاد در ايران نبود. منتها انتخابات يكوقت با زور خوانين بلاد و مالكين بلاد انجام مى‏گرفت، و زمان رضاشاه كه دست آنها كوتاه شد، تحت كنترل رضاشاه بود، و ديگر مجلسى در كار نبود به جز انتصاباتى كه از اشخاص معلوم، و در زمان محمدرضا بدتر از او شد. من مى‏توانم ادعا كنم كه انتخابات در اين سال، تنها انتخاباتى است كه به رأى مردم و بدون فشار كسى و بدون اينكه دخالت داشته باشند اشخاص در آراى مردم، انجام خواهد گرفت. لكن من از همه قشرها، از همه ملت مى‏خواهم كه آداب اسلامى خودشان را نسبت به همه امور، خصوصاً در انتخابات حفظ كنند. و مبادا خيال كنند كه مبارزات انتخاباتى عبارت از اين است كه به ديگران بد بگويندو كارشكنى بكنند. البته دعوت به انتخاب اشخاص مانع ندارد، لكن توجه داشته باشند كه همان‏طور كه در انتخاب رئيس جمهور، به آن سلامت و به آن آرامش و به آن خوبى گذشت- كه نمونه بود در ايران- من اميد آن دارم كه در اين انتخابات هم به همان‏طور بگذرد. و همه با هم برادروار در يك مقصد باشيم. در يك مقصد باشيد. و خداوند را شاهد بدانيد، و ناظر بدانيد، و نهضت را لكه‏دار نكنيد. دشمنها درصددند كه خرده گيرى كنند. و من اميدوارم كه خداوند همه شما را تأييد كند. و همه با سلامت اين انتخابات را هم بگذرانيد و بعد را هم همين‏طور ..

- والسلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.

موضوع : انتخابات

منبع :

صحيفه امام، ج‏12، ص: 151

صحيفه امام، ج‏12، ص: 152

انتظار اين بود - و انتظار گزافي هم نبود- كه اصولگرايان در رقابت هاي انتخاباتي پيش روي با فهرست واحد حضور پيدا كنند ولي اين انتظار علي رغم اصرار فراوان دلسوزان به نتيجه نرسيد و دو جبهه عمده و بيشتر تعريف شده از طيف اصولگرايان، اگرچه در بسياري از مناطق انتخاباتي سراسر كشور نامزدهاي مشتركي دارند اما براي تهران كه در آن نتيجه انتخابات نقش موثرتري دارد، دو ليست جداگانه ارائه كردند كه فقط 5 كانديدا در اين دو فهرست 30 نفره مشترك هستند و در اين باره گفتني هايي هست.
1- ابتدا بايد گفت كه وقتي دو حريف- در اينجا ايران اسلامي از يكسو و آمريكا و متحدانش از سوي ديگر- با يكديگر درگير هستند، به يقين هريك از آنها براي رخدادهاي تعيين كننده در عرصه سياسي حريف، برنامه ريزي ويژه اي خواهند داشت و انتخابات مجلس نهم از اين قاعده مستثني نيست. در اينگونه موارد طرفين درگير دو هدف را كه اولي «ثابت و استراتژيك» و دومي «شناور و تاكتيكي» است دنبال مي كنند.
آمريكا و متحدانش پنهان نمي كنند كه فروپاشي نظام جمهوري اسلامي ايران را به عنوان يك هدف ثابت و استراتژيك در دستور كار خود داشته و دارند. اين هدف ثابت متقابلا در استراتژي كلان جمهوري اسلامي ايران نيز تعريف شده و دنبال مي شود. امام راحل ما«ره» با صراحت از برافراشتن پرچم توحيد بر فراز كاخ هاي مستكبران، با تاكيد بر كاخ سفيد- و در تعبير ايشان كاخ سياه- به عنوان هدف و مقصود پيش روي انقلاب اسلامي ياد مي فرمودند. اما، علاوه بر اين هدف ثابت و استراتژيك كه هر دو حريف بر آن تاكيد مي ورزند، هريك از آنها در آوردگاه سي و چند ساله خود، از رخدادهاي «مياني» و بهره گيري از آن براي رسيدن به هدف «نهايي» غافل نبوده اند. در اين زمينه، فهرستي طولاني از توطئه هاي سه دهه اخير آمريكا و متحدانش كه در سرفصل هاي سرنوشت ساز عليه جمهوري اسلامي ايران به ميدان آورده اند، قابل آدرس دادن است. توطئه هايي كه به قول حضرت آقا و به گواهي رخدادهاي نشان دادني، امروزه به ويتريني از شكست هاي پي درپي آمريكا تبديل شده است. و از سوي ديگر، ايران اسلامي نيز هيچگاه، هيچ فرصتي را براي ضربه زدن به آمريكا و متحدان اروپايي و منطقه اي آن از دست نداده است. حمايت از نهضت هاي اسلامي و آزادي بخش، تلاش پي گير در بيداري اسلامي، كدگذاري آمريكا به عنوان «شيطان بزرگ» و دشمن اصلي ملت هاي مسلمان، معرفي رژيم اشغالگر قدس به عنوان غده سرطاني و ضرورت حذف آن از جغرافياي سياسي جهان و... از جمله اين اهداف «مياني» است كه ايران اسلامي براي رسيدن به «هدف نهايي» يعني همان نقطه ثابت در استراتژي خود كه فروپاشي نظام سرمايه داري است، دنبال كرده است. در همين زمينه اشاره به بيانات اخير رهبر معظم انقلاب در خطبه هاي تاريخي نماز جمعه تهران نمونه اي مثال زدني است. آنجا كه مي فرمايند؛ جمهوري اسلامي در جنگ 33 روزه از پشتيباني حزب الله لبنان و در جنگ 22 روزه از حمايت و دخالت به نفع حماس دريغ نكرده است.
2- كشف هدف «ثابت و استراتژيك» دشمن به منظور هوشياري و مقابله با آن كار دشواري نيست، اما كشف «راه كارها» و پروژه هايي كه دشمن در برخورد با رخدادهاي سرنوشت ساز حريف تدارك ديده است به دقت بيشتري نياز دارد. براي اين منظور فرمول شناخته شده اي وجود دارد و آن، اينكه بايد ديد؛
اولاً: در آن مقطع زماني كه رخداد سرنوشت ساز در حال وقوع است- در اينجا، انتخابات مجلس نهم- كدام عامل بيشترين آسيب را براي دشمن درپي داشته است.
ثانياً: چگونه مي تواند - يا در نظر دارد- از آن رخداد براي مقابله با عامل آسيب رسان ياد شده بهره برداري كند.
با به كارگيري اين فرمول مي توان پروژه اي را كه حريف در آن مقطع زماني و براي آن رخداد تعيين كننده تعريف كرده است، كشف و خنثي كرد.
3- اكنون به انتخابات پيش روي مجلس شوراي اسلامي باز مي گرديم و مي پرسيم؛ چه كسي مي تواند اين واقعيت را انكار كند كه امروزه بزرگترين دشواري آمريكا و متحدانش حضور مؤثر «الگوي ايران اسلامي» و نقش بي بديل و سرنوشت ساز آن در انقلاب هاي اسلامي منطقه است؟ بنابراين بديهي است كه براي آنها مقابله با اين الگو و خدشه دار كردن آن از بالاترين اهميت برخوردار بوده و بايد در «اولويت» پروژه هاي تخريبي آنان قرار گيرد.
مقصود اين نيست كه تركيب مجلس نهم براي آمريكا و متحدانش اهميتي ندارد، بلكه اهميت آن در اولويت دوم است. چرا كه به قول «كنت تيمرمن» در مصاحبه با «اورو نيوز»؛ حاميان آمريكا- منظورش مدعيان اصلاحات است- در دوره اي هشت ساله، مجلس و دولت ايران را در اختيار داشتند و كار چنداني از آنها ساخته نبود!
با توجه به نكته فوق مي توان درك كرد كه پروژه تعريف شده و به ميدان آمده آمريكا و متحدانش در انتخابات مجلس نهم، خدشه دار كردن الگوي نظام اسلامي ايران است كه امروزه از حضور آن در ميان ملت هاي مسلمان منطقه بيشترين آسيب را دريافت كرده و مي كند.
شواهد فراواني كه اتهامات پي درپي چند ماهه اخير، تحريم هاي بي وقفه اقتصادي، تبليغات گسترده ضد ايراني و... فقط اندكي از آن بسيارهاست به وضوح نشان مي دهد كه حريف براي انتخابات مجلس نهم، يك پروژه پلكاني با دو هدف طولي تعريف كرده و به ميدان آورده است. اين دو هدف به ترتيب اولويت، عبارتند از، اول؛ كاهش حضور مردم در انتخابات و دوم؛ كاستن از غلظت حضور اصولگرايان در مجلس.
بايد توجه داشت كه اين دو هدف در طول يكديگر قرار دارند و نه در عرض هم، بنابراين سرمايه گذاري و پرداختن به يكي از آن دو به معناي غفلت نسبت به ديگري نخواهد بود.
4- راهپيمايي بي نظير 22 بهمن كه علي رغم تبليغات گسترده، پرحجم و چندين ماهه دشمنان بيروني و دنباله هاي داخلي آنها با حضور پرشور و چندده ميليوني مردم همراه بود، ترديدي باقي نمي گذارد كه حريف به كاهش حضور مردم در انتخابات پيش روي اميدي ندارد و به قول حضرت آقا در ديدار پرشور مردم آذربايجان و با اشاره به تبليغات گسترده دشمن براي كاستن از حضور مردم در راهپيمايي 22 بهمن «...اما ملت ايران با بصيرت و موقع شناسي اعجاب برانگيز متوجه اين ترفند دشمن شد و با حضور عظيم خود در راهپيمايي 22 بهمن امسال به دهان دشمن كوبيد» ايشان در ادامه به اين نتيجه منطقي اشاره كردند كه «ملت با حضور پرشور و فراوان خود در انتخابات مجلس نهم، ضربه سخت ديگري به دشمن خواهد زد». گفتني است كه رهبر معظم انقلاب پيش از راهپيمايي 22 بهمن نيز در ديدار با فرماندهان نيروي هوايي ارتش از حضور حماسي مردم در اين نمايش قدرت و مشروعيت خبر داده و فرموده بودند «در 22 بهمن امسال نيز به توفيق الهي و با هدايت خداوند متعال همه خواهند ديد كه مردم ايران چگونه به ميدان خواهند آمد» و همه ديدند، همان شد كه حضرتش فرموده بود.
بديهي است كه حريف علي رغم نااميدي از كاستن حضور مردم در انتخابات پيش روي به تلاش خود ادامه خواهد داد.
5- و اما، درباره هدف دوم در پروژه پلكاني ياد شده، يعني كاستن از غلظت حضور اصولگرايان در مجلس نهم، بيشترين اميد و تلاش حريف روي اختلاف افكني و تفرقه در ميان اصولگرايان متمركز شده است. چرا كه اختلاف اصولگرايان مي تواند زمينه را براي حضور كمرنگ تر آنان آماده كرده و راه را براي ورود كساني كه حداقل هاي لازم براي حضور در مجلس را دارند ولي با اصولگرايي به مفهوم واقعي آن، فاصله زيادي دارند، هموار كند. و اين دقيقا همان ترفندي است كه برخي از دوستان اصولگرا از آن غافلند...
به پاره اي از اظهارنظرها و گپ و گفت هاي شماري از آنان- تاكيد مي شود كه فقط شماري از آنان- نگاهي بيندازيد و اين گفتن ها و نوشتن ها را در دو كفه «تقابل با دشمنان بيروني و دنباله هاي داخلي آنها نظير اصحاب فتنه و حلقه انحراف» از يكسو و «تقابل با يكديگر» از سوي ديگر وزن كنيد. كدام كفه سنگين تر است؟! براي برخي از اين عزيزان غفلت زده، انگار نه انگار كه پيچ بزرگ تاريخ در پيش است و به قول آقا، دو جريان مطرح جهان يعني «اسلام» به پرچمداري ايران اسلامي و «استكبار و كفر جهاني» به پرچمداري آمريكا و متحدانش به اين پيچ نزديك مي شوند و در اين ميان، به اعتراف دشمنان و به گواهي شواهد غيرقابل انكار، نظير انقلاب هاي اسلامي منطقه، جنبش ضد سرمايه داري وال استريت و ده ها شاهد و نمونه ديگر، تابلوهاي راهنما بر سر اين پيچ بزرگ آرم و آدرس ايران اسلامي را در خود دارند و...
آيا جاي آن نيست كه خطاب به برخي از عزيزان اصولگرا گفته شود؛ سر گردنه كشتي نگيريد! و تا دير نشده براي پيشگيري از پراكندگي آراء، برخي به نفع برخي ديگر كنار بكشيد! تكليف شرعي كه فقط ورود به مجلس نيست، گاهي اوقات تكليف در كناره گيري براي پيشگيري از تشتت آراء نيز هست.
و در اين باره گفتني هاي ديگري هست.

موضوع : انتخابات

منبع : ليلة القدر

در هیچ یک از انتخابات هشتگانه پیشین مجلس، رقابت های انتخاباتی مانند انتخابات پیش روی مجلس، معطوف به آینده و دارای اهمیت مضاعف نبوده است. دو موضوع مهم زمینه ای فراهم کرده تا انتخابات آتی دارای ویژگی سیاسی- امنیتی خاصی باشد. زمینه نخست، مطرح شدن احتمال تغییر نظام ریاستی به نظام پارلمانی در آینده است که باعث شده برخی احزاب و گروه های سیاسی به انتخابات مجلس توجه بیشتری نشان دهند. همچنین آرایش سیاسی نیروهای داخلی، انتخابات و بهار عربی در خاورمیانه و... چالش های مهمی را بر سر راه مجلس آینده قرار داده است
با وجود کار ویژه های حمایتی و تکامل بخش انتخابات در جمهوری اسلامی، برخی مقاطع انتخابات دارای چهره و کارویژه دیگری نیز بوده است که می توان آن را امنیت ستیز و تنش آفرین توصیف نمود.
 در بین انتخابات گذشته، انتخابات مجالس اول، سوم، ششم، ریاست جمهوری اول و به ویژه ریاست جمهوری دهم را می توان پرتنش ترین انتخابات ها در سه دهه گذشته نام برد. گرچه از رویکردی دیگر این وجه از انتخابات را نیز می توان در چارچوب کارویژه های فرایندی و پویش سیاسی بررسی نمود ولی این وجه از انتخابات، هم در کوتاه مدت دارای چالش های امنیتی و هم در بلندمدت دارای تهدیدات امنیتی موثری برای جمهوری اسلامی بوده است. با توجه به برخی زمینه ها و قرائن،  انتخابات مجلس دهم را نیز می توان جزء قسم اخیر در نظر گرفت که می تواند در بلندمدت برخی سطوح امنیت ملی را با تهدیداتی مواجه نماید که در بخش دوم مهمترین این چالش ها عبارتند از:
الف- افزایش وزن سیاسی مجلس در بین ارکان نظام و افزایش سهم و نقش مجلس در تعیین دولت
در هیچ یک از انتخابات هشتگانه پیشین مجلس، رقابت های انتخاباتی مانند انتخابات پیش روی مجلس، معطوف به آینده و دارای اهمیت مضاعف نبوده است. دو موضوع مهم زمینه ای فراهم کرده تا انتخابات آتی دارای ویژگی سیاسی- امنیتی خاصی گردد. زمینه نخست، مطرح شدن احتمال تغییر نظام ریاستی به نظام پارلمانی در آینده می باشد. وقوع این احتمال باعث می شود که وزن سیاسی مجلس در میان قوای سه گانه و دیگر نهادهای حاکمیتی به طور قابل توجهی افزایش یابد و بر مبنای آن انتخاب رئیس دولت نیز در اختیار جناح یا حزب اکثریت در مجلس قرار گیرد. در واقع رقابت و پیروزی در انتخابات مجلس، وضعیت برد- باخت یا بازی با ضریب جبری صفر ایجاد می کند. این امر باعث شده تا حساسیت جریان های سیاسی درون نظام هم به لحاظ امنیتی و هم به لحاظ ملاحظات بلندمدت مدیریتی و سیاست گذاری های راهبردی افزایش یابد.
عامل دوم اهمیت مضاعف انتخابات مجلس نهم یا دلیل فرا انتخاباتی شدن آن، تلاش برخی جریان های درون جناح اصول گرا برای پیوند نتایج انتخابات مجلس نهم به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم می باشد. تلاش این طیف ها متمرکز بر تبلیغ این وجه از موضوع است که پیروزی در انتخابات مجلس نهم، تضمینی بر پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری آتی می باشد. در واقع نتایج این انتخابات و میزان موفقیت و جایگاه جریان های سیاسی درون مجلس آتی، صریحاً به منزلة وزن کشی سیاسی و اجتماعی تلقی می گردد. بدین ترتیب این دو عامل و زمینه موجب شده انتخابات 12 اسفند به موضوعی فرا انتخاباتی در عرصه سیاسی در رقابت بین جریان های سیاسی اصول گرا تبدیل شده و زمینه تنش های عمیق تر را فراهم نماید.
ب- فقدان برنامه های انتخاباتی جریان های درون اصول گرا
پیشینه رقابت جریان های سیاسی- فکری در انتخابات های مجلس و ریاست جمهوری مبین این امر است که انتخابات همواره زمینه ‎ای برای رقابت گفتمان های فکری- سیاسی در عرصه مدیریت راهبردی، نظام اجرایی و تقنینی جمهوری اسلامی بوده است. سه گفتمان یا جریان مهم فکری-سیاسی توسعه و سازندگی، اصلاحات و عدالت خواهی با بنیان های فکری و نظام های راهبردی- مدیریتی مشخص و متفاوت سه جریان رقیب در انتخابات بوده اند که زمینه را برای رقابت نه اشخاص و صرفا شعارها، بلکه رقابت برنامه ها و گفتمان های فکری – اجرایی فراهم می کرد.
در این انتخابات به نظر می رسد رقابت نه بین افکار و برنامه ها، بلکه بین اشخاص و گروه ها با بنیان ها و راهبردهای سیاسی غیر شفاف شکل گیرد. به نظر می رسد جریان های موجود فاقد رویکردی بلندمدت در عرصه اقتصادی- فرهنگی و نیز سیاسی می باشند. مهمترین پیامد فقدان برنامه ‎های راهبردی مشخص و شفاف در عرصه رقابت های انتخاباتی، عدم امکان پاسخگویی و مسئولیت پذیری این جریان های سیاسی نوظهور در آینده می باشد. در حقیقت این جریان ها معیارها و شاخص هایی معین را برای ارزیابی و سنجش عملکرد خود ارائه نمی کنند و به طرح برخی شعارها و اهداف کلی و بیشتر سیاسی اکتفا می کنند.
ج- میزان مشارکت طبقه متوسط و هویت فکری- سیاسی مجلس نهم
یکی از چالش های انتخابات مجلس نهم به پدیده عدم مشارکت سیاسی برخی افراد در تهران و چند شهر بزرگ در چند سال گذشته مرتبط می باشد. میزان مشارکت حداقلی این طبقه در انتخابات دوره های هفتم و هشتم مجلس به نوعی بیانگر خودانزوایی سیاسی این طبقه در انتخابات مجلس می باشد. لذا برای مشارکت حداکثری باید به این نکته توجه شود و راهکارهایی برای جلب حداکثری و مشارکت گروه های مختلف فراهم شود و نامزدها و مسوولان انتخابات باید به  کسانی که به مشارکت کم دچار شده اند توجه نشان دهند تا این گروه نیز جلب صفوف فشرده مردم در انتخابات شوند.
میانگین مشارکت 15 تا 30 درصدی این عده در تهران و شهرهای بزرگ در مرحلة نخست دو دورة قبلی انتخابات و مشارکت 10 تا 20 درصدی در مرحلة دوم این دوره ها نشانگر بی انگیزگی برخی افراد در تهران و شهرهای بزرگ می باشد و از آن جا که مردم این شهرها، تاثیرگذارترین شهرهای کشور در تاریخ تحولات سیاسی معاصر بوده اند و نقش تعیین کننده ای داشته ‎اند، باید تلاش شود که نکات مبهم آنها برطرف شود و به خصوص با توضیح این که کشور ما اکنون نیازمند اتحاد و همدلی  حضور حداکثری است از همه دعوت شود که برای دفاع از منافع ملی به عنوان موضوع مشترک همه مردم ایران ، در انتخابات حضور فعال داشته باشند.
زمینه ها و برخی عوامل جدید مانند تجربه انتخابات ریاست جمهوری در سال 1388، پرمناقشه شدن عرصه های اجتماعی و فرهنگی در دو سال اخیر و به ویژه تغییر در آرایش و فضای سیاسی و رقابت های انتخاباتی، بسترهایی هستند که عده ای را بیش از پیش به سوی عدم مشارکت سوق داده است . اما در عین حال بخش عمده و میانه رو در جناح اصلاحات پذیرفته اند که بدون انتخابات نمی توان در فضای سیاسی مشارکت کرد  و از منافع ملی دفاع کرد.
زیرا کسانی که در انتخابات شرکت نمی کنند لزوما موافق حضور دشمن، تضعیف ایران در برابر دشمنان و غرب نیستند و کسی که در انتخابات شرکت نمی کند لزوما با ضد انقلاب و  مخالفان نظام و دشمن هم صدا نیست. براین اساس باید گله ها، انتقادها و قهر و نگرانی را کنار بگذاریم  و از هر طیف و گروه در انتخابات شرکت کنیم.
اما انتظار این است که هر دو گروه به سمت هم حرکت کنند، کسانی که به نظام اعتقاد راسخ دارند و در انتخابات شرکت می کنند باید به سمت گروه میانه روی منتقد دولت حرکت کنند و به خاطر منافع ملی و کشور و ایران، روابط تیره و گله ها و ناراحتی ها و قهرها را به آشتی و وحدت و همدلی تبدیل کنند و رسانه ها  و رادیو تلویزیون در این مسیر باید از همه دعوت کند که اختلاف های داخلی را کنار بگذاریم و برای نشان دادن قدرت خود به دشمن و بدخواهان ایران زمین، در کنار هم در حوزه های انتخابات شرکت کنیم و...
چالش و پیامد دیگر ، غیرقابل پیش بینی بودن هویت سیاسی و دستورکار راهبردی مجلس نهم می باشد. با پررنگ شدن نقش شهرهای پیرامونی و نیز قشرهای حاشیه نشین، مجلس آتی با تقاضاها و مطالبات جدیدی مواجه خواهد شد که حدود و ثغور آن هنوز برای نظام شفاف و مشخص نیست. افزایش و انفجار انتظارات و خواسته های ناشی از محرومیت نسبی با توجه به فشارهای بین ‎المللی اقتصادی از مهمترین چالش های پیش روی مجلس آینده ونظام می باشد.
د- تحولات خاورمیانه عربی و پرستیژ سیاسی جمهوری اسلامی
خیزش ملت های عربی علیه دیکتاتوری های نظامی، به طور خیره کننده ای معادلات قدرت و توازن سیاسی و فکری در بین کشورهای منطقه و کل خاورمیانه را بر هم ریخته است. این ملت ها در فرایند دولت سازی و تاسیس نظام های نوین در جستجوی الگوهای سیاسی و اجتماعی مطلوب می باشند. الگویی که بتواند با نشان دادن سازوکارهای حقوقی و سیاسی پویا و پیشرو به نسل نوین انقلابیون الهام بخش باشد و یکی از مهمترین این سازوکارها انتخابات و روندهای مبتنی بر اصول انتخابات آزاد، رقابتی و سالم می باشد. برخی چالش هایی که پیشتر اشاره گردید، آسیب هایی هستند که مانع ترسیم فضای سیاسی و انتخاباتی مطلوب در نگرش ملت های انقلابی عرب نسبت به انتخابات آتی مجلس در ایران خواهد شد. به تعبیر دیگر در فضای منطقه ‎ای بسیار مغتنم، چگونگی ارائه تصویر بین المللی و پرستیژ سیاسی جمهوری اسلامی بسیار مؤثر خواهد بود. و طبعاً این تصویر بر رفتار و مواضع سیاسی و راهبردی دولت های آتی انقلابی تاثیر زیادی در تعامل با جمهوری اسلامی خواهد داشت.

موضوع : انتخابات

منبع : پايگاه اطلاع رساني حوزه نت

موضوع : انتخابات

منبع : شورآباد