ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ، ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﻗﺘﻬﺎ ، ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﺻﺪ ﺭﻧﮓ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ، ﭼﻮﻥ ﺍﻭﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺭﻧﮓ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻭﺍﺩﯼ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﺍﻭ، ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺭ ﺯ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ ، ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﺩ ،ﺍﺯ ﺗﻮ ﻃﻠﺐ ﯾﺎﺭﯼ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ ، ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻭﺳﺖ
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯽ ؟ ! ﺑﻬﺮ ﻃﻠﺒﺖ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ، ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﺎﻧﯽ
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻏﻤﻬﺎ ، ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﻭ ﺣﯿﺮﺍﻧﯽ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ، ﭼﻮﻥ ﺍﻭﺳﺖ ﻧﻮﺍﺯﺷﮕﺮ
ﭼﻮﻥ ﻧﺎﺯ ﺗﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺑﻨﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﭙﺎﺭ ، ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻦ ﺍﺕ ﺳﺮﺩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ ، ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﯼ ﺩﺭﺩ ﺍﺳﺖ

 ‌ فهمیدم می توانم
پاهایم را از گلیمم درازتر کنم!
و خواسته هایم از قد خودم
بزرگتر باشند...
*حتی آرزوهای محال*
وقتیکه "لـــــبخندِ خـــــدا" را
در میان آرزوهایم دیدم.....

  ‌ خـدایا...
هر که در دامانت پناه گرفت
هرگز طعم بی‌پنــاهی
را بـه او نچشــان
پناهش بــاش
با یاد و همراهی‌ات
آرامـش را بــه قـــلب
بندگــانت هدیه فرما...
   آمین...

غصه نخور ...
تو خدایـــی داری
که بزرگ است؛ بزرگ ...
و به قول سهراب ، در همین نزدیکیست ...

ای دل کوچک من
بگذار غم و غصه ببارد
شاید ...
شاید این بار خـــــدا می‌خواهد
که پس از بارش غم ،
و پس از خواندن نامش هر دم ،
آسمانِ دل تو صـــاف شود …
و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود …

شاید این بار خـــدا می‌خواهد
که خودش چتـــر تو باشد ...
که بمانی ...
نروی ...
و دگر بار نگویـــی :
"سهــراب"
قایقـــت جا دارد ؟! ...

خدايا تو را سپاس که بار ديگر چشمانم بر هلال رمضان گشوده شد.

 خدايا تو را سپاس که عمرم به سر نيامد و ديگر بار در ميهمانی تو وارد شدم.

 خدايا به من سعادت و سلامت عطا کن تا روزه‌ای با عشق بگيرم و فرمان تو را اطاعت کنم.

 خدايا ياری‌ام کن تا بر هر آنچه حرام است، در اين ماه، چشم و گوش ببندم و دست از هر آنچه تو روا نمی‌داری، بشويم.

خدايا به من توان بده تا لحظه لحظه اين ماه مبارک را برای استغفار و رسيدن به حاجات خويش قدر بدانم و بهشتی را که در اين ماه ارزان و آسان در دسترس من قرار داده‌ای، به دست آورم

گفتم خدایاچگونه آغازکنم؟؟؟
گفت به نام من
گفتم خدایاچگونه آرام گیرم؟؟؟
گفت به یادمن
گفتم خدایاخیلی تنهایم؟؟؟
گفت تنهاترازمن؟
گفتم خدایاهیچ کسی کنارم نمانده؟؟؟
گفت به جزمن
گفتم خدایاازبعضی هادلگیرم
گفت حتی ازمن؟
گفتم خدایاقلبم خالیست
گفت پرکن ازعشق من
گفتم دست نیازدارم
گفت بگیردست من
گفتم بااین همه مشکل چه کنم؟؟؟
گفت توکل کن به من
گفتم احساس میکنم خیلی ازت دورم
گفت نه،نزدیکترین به تو ،من
گفتم برای ارزوهایم چه کنم؟؟؟
گفت تلاش،به امیدمن
گفتم چگونه ازین دنیادل بکنم وبرم؟؟
گفت به امید دیدارمن
گفتم چگونه پایان دهم؟؟؟
گفت حافظ ونگهدارتو،من
گفتم خدایاچرا اینقدر میگويی من؟؟؟
گفت چون من ازتوهستم وتوازمن...

باخداباش وپادشاهی کن..
بی خداباش و هرچه خواهی کن ..

ای فرزند آدم ...
تو را نیافریده ام تا تنهایی و بی کسی مرا
برطرف سازی
و بیمناک و غمگین نبودم تا تو بخواهی
انیس و همدم من شوی ...
بلکه تو را خلق کردم تا مرا بشناسی
و روزگاری دراز عبادتم کنی
و مرا همواره سپاس گویی
و صبحگاه و شامگاه تسبیح گوی من باشی ...

من به تو نیازمند نیستم
اگر همه مخلوقات من جمع شوند
و صف در صف به طاعت من بایستند و سر به آستان من بسایند،
به اندازه سر سوزنی در ملک و اقتدار من
نخواهند افزود ...
این تو هستی که به من نیاز داری
و این دل توست که تنها با من خو میگیرد
و آرام می یابد ...

ای فرزند آدم ...
در شگفتم چگونه تو با مردم انس می گیری
و به دیگران دل می بندی در حالی که می دانی
تنها خواهی مُرد ...
و می دانی تنها در قبر خواهی خفت
و تنها در پیشگاه من خواهی ایستاد
و تنها حساب پس خواهی داد ...

آیا اندیشیده ای چقدر تنها خواهی بود؟
ساعتی؟
روزی؟
ماهی؟
سالی؟
چند هزار سال؟
چند میلیون سال؟
با خودت فکر کن و بیاندیش.
هر قدر که قرار است پس از مرگ با من تنها باشی ،
در دنیا با من انس بگیر ...
اگر لحظه ای ، لحظه ای
و اگر همیشه ، همیشه ...