خيلي خوب است

 كه انسان زيباييهاوخوبيهاراستايش كند

وخوبيهاي مردم رابيان كند

آنوقت اگراين ستايش براي خودحق باشد

برمي گردد

به حق ولي اگراين ستايش رابراي اين كردكه

 به يك چيز دني وحقيري برسد

 آنوقت اين ستايش مانع ميشود

بين انسان وحق ونشانه دلبستگي به اين دنيا است.

 الهی قمشه ای

تکیه کلامش بود ؛
فرقی نمیکرد موقع سلام یا وقت خداحافظی
می گفت "تنور دلت گرم…"
معنی این جمله را بعدها فهمیدم…
هر جا که از دلم مایه گذاشتم و اتفاق خوبی افتاد، یاد حرفش افتادم
انگار تنور دلت که گرم باشد، نان مهربانی اش را میخوری.
هر چه دلت گرم تر، مهربانی ات بیشتر و روزگارت آبادتر است...

علت اینکه حافظ و دیگر بزرگان از خودشان تعریف می کنند و ما بدمان نمی آید این است که ما آرزو می کنیم که به آن مقام برسیم وحماسه آنها حماسه ماست و معشوقشان معشوق شخصی خودشان نیست که با خودشان به زیر خاک برود بلکه معشوقشان معشوق ماست وسخنانشان هم شرح حال ما را بیان می کند

الهی قمشه ای

چیزهای خوب به سراغ کسانی می روند که باور دارند

چیزهای بهتر به سراغ کسانی می روند که صبر می کنند

و بهترین چیزها به سراغ کسانی
می روند که تلاش می کنند
و هیچ گاه تسلیم نمی شوند !

الهی_قمشه_ای

مهربانی ساده است، ساده تر از آنچه فکرش را بکنی.

کافی است به خودت ایمان داشته باشی و به معجزه مهر…

کافی است به چشم هایت بیاموزی که چشم آیینه روح است؛
و عشق و مهربانی را می توان با نگاه در تمام عالم پراکند…

کافی است به دلت یادآوری کنی همیشه دل هایی هستند؛
که درد امانشان را بریده و احتیاج به همدلی دارند…

کافی است به گوشهایت یاد دهی که می توانند سنگ صبور باشند؛
حتی اگر صبوری سنگین شان کند…

کافی است یاد بگیری انسان بودن فقط زنده بودن نیست؛
باید زندگی کرد و زندگی چیزی جز مهربانی و عشق ورزیدن به آفریده های خداوند نیست…

و باور کنیم که در این دنیا
هیچ چیز به اندازه "مهربانی" زیبا نیست…

ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ چقدﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﻬﻢ ﻭ ﻋﺰﯾﺰ ﻫﺴﺘﯽ ؟

ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺳﺮﺍﻏﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﯿﺮﯼ !

ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻟﻮﺱ ﮐﻨﯽ، ﻧﻪ ! ﻫﺮﮔﺰ !

ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﺳﺮﺍﻍ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻦ !

ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺼﻮﺭﺕ، ﯾﺎ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ می شوند ﯾﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮشت می کنند !

ﺍﮔﺮ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﺖ ﺷﺪﻧﺪ ﻗﺪﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ،
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﺑﺮﺍﺣﺘﯽ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺸﺎﻥ ﮐﻦ ...

ﺍﯾﻨﺎﻥ ﻫﻤﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ ! ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺗﺎﺋﯿﺪ ...

ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺑﺖ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺣﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻬﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻧﻘﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.
ﮔﻮﯾﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺱ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﺖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﺍﺿﯿﺸﺎﻥ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﯼ.

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ...


الهی_قمشه_ای

ما در زندگی آسایش را با کسانی داریم که با ما موافق هستند.
اما زمانی رشد میکنیم که با کسانی هستیم که با ما اختلاف نظر دارند...

اگر شما یک غذای بد طعم را خورده باشید،
میتوانید طعم یک غذای خوب را درک کنید.
پس، از تلخی های زندگی درس بگیرید تا بتوانید آن را درک کنید.
 
چیزهایی که از دست داده ای را به حساب نیاور
چون گذشته هرگز برنمی گردد.
اگر رنجی نمی بردیم
هرگز مهربان بودن را نمی آموختیم.

به کسانی که به شما حسودی میکنند احترام بگذارید!
زیرا اینها کسانی هستند که از صمیم قلب معتقدند شما بهتر از آنانید ...

دیدی نانوا چطور خمیر نان سنگک را پهن می کند
و درون تنور می گذارد چه اتفاقی می افتد؟!
خمیر به سنگها می چسبد!
اما نان هرچه پخته تر می شود،از سنگها جدا می شود...

حکایت آدم ها همین است؛
سختیهای این دنیا،حرارت تنور است
و این سختی هاست که انسان را پخته تر می کنند
و هر چه انسان پخته تر می شود سنگ کمتری بخود می گیرد
سنگها تعلقات دنیایی هستند
موبايل من ، ماشین من ، خانه من، کارخانه من و ...
آنوقت که قرار است نان را از تنور خارج کنند
سنگها را از آن می گیرند!

خوشا بحال آنکه در تنور دنیا آنقدر پخته می شود که
به هیچ سنگی نمی چسبد!

لحظاتتون شاد ..