شکر خدا که زندگی ام نذر روضه هاست

شکر خدا که روزی ام از سفره شماست

شکر خدا که پای شما سینه می زنم

شکر خدا که درد مرا نامتان دواست

عمری نفس زدم به هوای نگاهتان

عمری سرم به سایه این بیرق عزاست

تا نفس هست و ز الطاف شما دم باقی ست

دل ما می تپد و یاد تو هر دم باقی ست

دم روح القدسی خاص "حسین" گفتن ماست

تا مسیحا بشود عیسی مریم باقی ست

هر کجا می نگرم نام تو بر لب جاری ست

رحمت واسعه ات بر سر عالم باقی ست

دنیا بدون روضه آقا جهنم است

یعنی بهار نوکری ما محرم است

شکر خدا که خرج عزای تو می شوم

روضه به کار و زندگی ما مقدم است

ما نوکری به شرط نکردیم تا بحال

هر چند سینه از کم دنیا پر از غم است

ما را بدون کوثر اشکت رها نکن

گریه به زخم های شما عین مرهم است

تکلیف چشم های تمامی عاشقان

هر روز گریه به غم آقای عالم است

آقا بیا و نوکرتان را حساب کن

هر چند سهم نوکری این گدا کم است

من سینه چاک هر کس دیگر نمی شوم

تا نوکر توأم لقبم نام آدم است

حسن کردی

جام مرا ز عشق خودت پر ز باده کن
سر می دهم برای تو آقا اشاره کن

کم کم ز هجر کرب وبلا پیر می شوم
لطفی برای خادم این خانواده کن

عازم شدم به سوی خدا از ره شما
فکری برای عاشقتان بین جاده کن

عمری برای زینبتان گریه کردم
از من برای نوکریت استفاده کن

تو کشتی نجاتی و من غرق در گنه
مولا مرا به کرب وبلایت پیاده کن

علی حسنی

در سینه مان حسینیه هایی مکرم است
هر شب برای روضه ات آقا محرم است

ما پای شعر محتشمت سینه زن شدیم
"باز این چه شورش است که در خلق عالم است"

سر های ما چه قابل اگر بشکند حسین
"سر های قدسیان همه بر زانوی غم است"

این رستخیز سینه زدن هاست کز زمین
"بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است"

هر دیده ای که گریه کند در غمت حسین
یک چشم او مطابق صد چشمه زمزم است

با یاد لحظه ای که علم خورده بر زمین
ما گریه می کنیم به هر جا که پرچم است

بی خود نمی دهند به کسی اشک ، این ثواب
مخصوص دیده ای است که با دوست محرم است

هر گوشه ای به داغ تو مشغول و بازهم
عالم برای روضه ی داغ شما کم است

ما را چه ارزشی است، به این چند قطره اشک
جایی که روضه خوان عزای تو آدم است

رضا حمامی آرانی

دعا نکنین که؛

یه زندگی آسون و راحت داشته باشین!
دعا کنین که
چنان قدرتی بدست بیارین
که بتونین
از پس یه زندگی سخت
بر بیاین!

دعا میکنم
مرغ آمین بیاید
و بر آرزوهايت آمین بگوید
و دلواپسی
در خیالت نماند و
آرام باشی
چه چیزی از آرامش ناب خوش تر؟

یکی از تکان دهنده ترین جمله هایی که در فرهنگ بشری گفته شده، جمله زیر از امیرالمومنین علی علیه السلام در یکی از دعاهاي نهج البلاغه است.

" اللهم اجعل نفسی اول كريمة تنتزعها من كرائمی"

 "خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد که از من می گیری"

یعنی نکند قبل از اینکه جانم را بگیری، شرفم، انسانيتم، عدالتم، و....
گرفته شده باشد و تبدیل به یک تفاله ای شده باشم که تو جانم را می گیری.
و این همان جمله معروف است که می گوید:  ما آمده ایم تا زندگی کنیم و قیمت و ارزش پیدا کنیم؛ نه اینکه به هر قیمتی زندگی کنیم.

نهج البلاغه خطبه 215