بنویسید مرا یار اباعبدالله

اولین بنده ي دربار اباعبدالله

منتظر مانده دیدار اباعبدالله

من کجا و سر بازار اباعبدالله

اشک من خون شد و از یار خبر نیست، خدا

در دلم از قدم عشق اثر نیست خدا

این حسین است که راهی شده تا کرببلا

تو، به ارباب بگو وقت سفر نیست خدا

وقتی نگاه شهر پر از سنگ می شود

بشکستن هر آینه فرهنگ می شود

بیچاره من که عابر این شهر کینه ام

از هر طرف نصب سرم سنگ می شود

وقتی که می رفتند دنیا گریه میکرد

شهر مدینه مثل زهرا گریه میکرد

وقتی که می رفتند پشت پای آنها

چشمان جبرائیل حتی گریه میکرد

گر پا نهی به مرکز حیله چه می شود

تکلیف بانوان جلیله چه می شود ؟

نیت شدم که حرکت پروانه اي کنم

اما چگونه اینهمه پیله چه می شود ؟

از اعتبار حُرمَتِ گفتارهایشان

مغرب شکست بیعتِ بسیارهایشان

یک پیره زن فقط به سَفیرت پناه داد

ماندم چه شد تعارف و اصرارهایشان؟

اینجا دگر از بیعت و یاری خبری نیست

دیگر خبر از لشگر چندصد نفری نیست

وقتی که بیایی ز سفیرت اثری نیست

از او زره و خود و عبا و سپری نیست

هرگز دلم نمی کند از آسمان هبوط

من عاشقم که هیچ نمیترسم از سقوط
 
"دکتر نوار قلب مرا با وضو بگیر"

دندانه های سینِ حسین اَند این خطوط

❤️ـــ۸ـــ۸ــــحسینـــــــ۸ـــ❤