مژده ای شیعه که باشد شب میلاد امشب

پا نهاده به جهان حضرت سجاد امشب

شهربانو بکند فخر به نسوان جهان

که خدا طرفه گلی ناز به داد امشب

مرحبا پنجم شعبان شد و روز صلوات

زین بشارت دل عشاق بود شاد امشب

سجاده ایم پهن برای دعا شدیم

نائل به همنشین شدن اولیاء شدیم

تاثیر کرد خصلت خوبان بروی ما

از یمن سجده های سحر باخدا شدیم

از دستباف بودنمان خیر دیده ایم

پاخورده ایم و از شرفش پربها شدیم

ما را نوشته اند خمار نگارها

سوزانده اند بین شرار نگارها

عشاق یار میثم تمّار میشوند

خود را کشانده اند به دار نگارها

((آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند))

ماندند در شگفت عیار نگارها

اهـل زهـدی و  اهـل عرفانی

سیـد السـاجدیـن  سبحانی

تو امـامـی ز  بعد بـابـایـت

روح کـل  نمـاز  و  قـرآنی

مـادرت  را  تـو آبـرو  دادی

پسـر دخـت  شـاه ایـرانی

رها کنید مرا در هوای این آقا

گدا کنید مرا هم ، گدای این آقا

دوباره اذن دخولم دهید تا اینکه

بدون پر بپرم در سرای این آقا

پنجم ماه ناب شعبان است

شور و شادی به سینه مهمان است

آسمان غرق نور ایمان است

فـُلک ومُلک و مَلک غزلخوان است

شکر حق ذکر ما و سلطان است

فال دعای سینه ی ما شاد آمده

سجّاده وا کنید که سجّاد آمده

سجّاده وا کنید و سر سفره ی نیاز

پرهای مرغ درد دل خود کنید باز

امشب به سمت قبله و محراب می رویم

با دل سراغ خانه ی ارباب می رویم

تا خداوند ميرسم با تو

با خداوند ميرسم تا تو

همه در وحدت تو گم شده اند

من تو ما تو شما تو آنها تو

ما مسير تو را عبور شديم

راهِ سير و سلوكي ما تو