شناختن شیوه های تبلیغ و به کارگیری ابزارهای مفید و لازم برای یک مبلغ امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. پرداختن به تبلیغ بدون اطلاعات مفید و عدم به کارگیری شیوه های لازم و فراهم ننمودن ساز و کارهای مناسب نه تنها نتیجه مثبت نخواهد داشت، بلکه ممکن است در اثر بی توجهی، لطمه های جبران ناپذیری به اعتقادات و باورهای مخاطبان وارد آید. کسی که متولی ارشاد، امر به معروف و نهی از منکر می شود، اگر به زمینه ها، عوامل، آفات، موانع و شرایط زمانی و مکانی و سایر جهات توجه نداشته باشد راه به جایی نخواهد برد. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: «من امر بمعروف فلیکن امره ذلک بمعروف ⁽¹⁾ ; هرکس [مردم را] به کارهای نیک بخواند باید با شیوه نیکو آن را انجام دهد.» بنابراین تبلیغ و ارشاد موفق و مؤثر نیاز به برنامه های کارشناسی شده دارد و اگر بتوانیم این شیوه ها را از گفتار و رفتار اهل بیت علیهم السلام و اولیاء الهی بیاموزیم به مراتب مؤثرتر و شایسته تر خواهد بود. در این مقاله برآنیم که راهکارها و روش های مؤثر در امر تبلیغ و ارشاد را از سیره امام حسین علیه السلام و تربیت یافتگان مکتب عاشورا بیاموزیم.

مقدس اردبیلی می فرماید: آمدم کربلا زیارت اربعین بود؛ از بس که دیدم زائر آمده و شلوغ است، گفتم: داخل حرم نروم با این طلبه ها مزاحم زوار از راه دور آمده نشویم.

گفتم: همین گوشه صحن می ایستم زیارت می خوانم، طلبه ها را دور خودم جمع کردم. یک وقت گفتم:

شماری از افرادی که در رویداد کربلا حضور داشته و از نزدیک حادثه را دیده بودند، به گزارش آن پرداخته‏‌اند. افزون بر «امام سجاد(علیه السلام)» و «اهل بیت امام حسین(علیه السلام)» و «امامان معصوم علیهم السلام»(1) دو گروه دیگر به نقل وقایع کربلا پرداختند.

جمله «یا اهلَ العالَم قُتِلَ الحسین(ع) بکربلاء عطشانا» از چه کسی است؟ و در کدام منبع حدیثی آمده است؟

چنین جمله‌ای در منابع روایی کهن و حتی مجامع روایی ثانویه‌ای چون «بحار الأنوار» وجود ندارد، ولی در کتاب «إلزام الناصب فی إثبات الحجة الغائب (عج)» ‏نوشته علی حایری یزدی (متوفای 1323 هـ.ق‏)، جملاتی را از کتابی با نام «الموائد» نقل می‌کند که به امام مهدی(عج) نسبت داده شده است؛ در بخشی از آن، جمله‌ای مشابه جمله مورد پرسش آمده است:

«ألا یا أهل العالم إن جدّی الحسین قتلوه عطشانا»؛[1]‏ آگاه باشید ای اهل عالم که جدّ من حسین را تشنه کشتند.

در مسیر حرکت امام حسین (ع) به کوفه، به خیمه‌ای برخورد می‌کنند. حضرت (ع) از زنی که در آن حوالی بود پرسید که این خیمه مربوط به چه کسی است؟

زن جواب داد: این خیمه مال پسرم وهب است، ما مسیحی هستیم و او الان به صحرا رفته است.

"حسین وارث آدم".نویسنده دکتر علی شریعتی

بهترین قسمت از کتاب:

حسین بیشتر از آب «تشنه لبیک» بود،

این روح حسین بود که تشنه ی جام های لبیک بود وگرنه جسمش را از همان هنگام که حجه الوداعش را در عرفات ناتمام گذارد،

پاره پاره و مُثله شده دیده بود ومی دانست که می میرد.

حسین تشنه آب نبود ، همچنان که عباس نبود !

عباس جنگید تا جایی که دیگر بدنش جایی برای زخم خوردن نداشت عباس تشنه آب نبود،

تشنه اعتقادش بود و شهادت و پرواز و لبیک حسین که وارث آدم بود.

برای دانلود بر روی همین متن کلیک نمایید

یکی از مهمترین قسمت های زیارت عاشورا لعن بر دشمنان اهل بیت است. در مجموع در این زیارت بیست و دو لعن وجود دارد که عده ای بر این زیارت خرده می گیرند که چرا در این زیارت این قدر لعن وجود دارد و این شبهه را طرح و روی آن جار و جنجال به راه انداخته اند که:«مگر لعن کردن بد نیست، پس چرا در زیارت عاشورا این همه لعن وجود دارد؟»

درباره مختار و انگیزه او در این قیام قضاوت‏هاى گوناگون شده است. تا آنجا که بعضى دانشمندان طبقه اول و دوم از شیعه درباره او نظر مساعدى ندارند. اما متأخران او را به نیکویى ستوده‏ اند. مختار پس از قیام نافرجام سلیمان بن صرد (رئیس پشیمانان) شیعیان را فراهم ساخت.
او میدانست اگر بخواهد جنبش شیعه به نتیجه برسد، باید یکى از خاندان پیغمبر آنرا رهبرى کند یا لا اقل جنبش به نام او آغاز شود.

چه کسى براى این کار مناسب است؟