"حسین وارث آدم".نویسنده دکتر علی شریعتی بهترین قسمت از کتاب: حسین بیشتر از آب «تشنه لبیک» بود، این روح حسین بود که تشنه ی جام های لبیک بود وگرنه جسمش را از همان هنگام که حجه الوداعش را در عرفات ناتمام گذارد، پاره پاره و مُثله شده دیده بود ومی دانست که می میرد. حسین تشنه آب نبود ، همچنان که عباس نبود ! عباس جنگید تا جایی که دیگر بدنش جایی برای زخم خوردن نداشت عباس تشنه آب نبود، تشنه اعتقادش بود و شهادت و پرواز و لبیک حسین که وارث آدم بود.
ادامه مطلب








برخی از پیامك های شما :









