^{نه تو می مانی و نه اندوه}

ونه هیچیک از مردم این آبادی..

به حباب نگران لب یک رودقسم,

 وبه کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت         

 غصه هم میگذرد

 آنچنانی که فقط خاطره ای می ماند.