مذهب سلفی گری به عنوان بدعتی برآمده از اندیشه های ابن تیمیه، در قرن دوازدهم، توسط وهابیان شتاب بیشتری به خود گرفت و در قرون بعد با حمایت مستقیم انگلستان و سپس آمریکا، توانست خسارت های مادی و معنوی بسیاری را بر جهان اسلام وارد کند. مجموعه سلفی گری و وهابیت کوشیده است تا ابعاد مختلف مذهب جعلی سلفی گری و مهمترین مصداق آن یعنی وهابیت که نه تنها در برابر شیعیان، بلکه در برابر جهان اسلام قرار دارد را بررسی نماید. جلد اول متکفل تاریخ و تبار اندیشه سلفی و وهابیت است؛ در جلد دوم، مبانی اعتقادی وهابیت نقد و بررسی خواهد شد و جلد سوم مصادیق شبهات وهابیت را نقد و بررسی خواهد کرد.

مذهب سلفی گری به عنوان بدعتی برآمده از اندیشه های ابن تیمیه، در قرن دوازدهم، توسط وهابیان شتاب بیشتری به خود گرفت و در قرون بعد با حمایت مستقیم انگلستان و سپس آمریکا، توانست خسارت های مادی و معنوی بسیاری را بر جهان اسلام وارد کند. مجموعه سلفی گری و وهابیت کوشیده است تا ابعاد مختلف مذهب جعلی سلفی گری و مهمترین مصداق آن یعنی وهابیت که نه تنها در برابر شیعیان، بلکه در برابر جهان اسلام قرار دارد را بررسی نماید. جلد اول متکفل تاریخ و تبار اندیشه سلفی و وهابیت است؛ در جلد دوم، مبانی اعتقادی وهابیت نقد و بررسی خواهد شد و جلد سوم مصادیق شبهات وهابیت را نقد و بررسی خواهد کرد.

امروز وهّابیون به دو شاخه تقسیم شده اند: 1ـ سلفى هاى متعصّب و تندرو که همه مسلمین جهان، جز خود را تکفیر کرده و مشرک مى شمارند و خون و اموال آنان را مباح مى دانند; جمود در اندیشه و خشونت در سخن و عمل از بارزترین ویژگى هاى آنهاست. از بحث هاى منطقى و عقلى گریزانند، در افغانستان، عراق، پاکستان و حتّى در زادگاه خود (عربستان) آن قدر خشونت آفریدند که تمام دنیا از آن ها بیزار شدند و ترسیم بسیار زشتى از اسلام در جهان ارائه کردند که براى زدودن آثار آن باید سال ها تلاش کرد. آن ها به پایان عمر خود نزدیک شده اند، و به زودى صحنه ها را ترک مى گویند. 2ـ وهّابى هاى معتدل و روشنفکر که اهل منطق و گفتمان و «حوار» هستند، به افکار سایر اندیشمندان احترام مى گذارند و با دیگر مسلمانان به گفتگوى دوستانه مى نشینند.

سلفیه، پدیده ای ناخواسته و نسبتاً نوخواسته است که انحصارطلبانه، مدعی مسلمانی است و همه را جز خود کافر می داند. فرقه خودخواه که با به تن در کشیدن جامه انتساب به سلف صالح و با ادعای وحدت در فضای بی مذهب با بنیان وحدت مخالف است. سلفیه؛ یعنی همان که بستر وهابیت است، مدعی است هیچ مذهبی وجود ندارد و باید به عصر سلف؛ دوران صحابه، تابعین و تابعینِ تابعین بازگشت و اسلام بلامذهب را اختیار نمود. کتاب حاضر را انتشارات مسجد مقدس جمکران منتشر نموده است.

مروری بر دیدگاه‎های تکفیری برخی از فرقه‎های اسلامی و نقد این دیدگاه‎هاست. نویسنده ضمن بیان پیشینه‎ای از تکفیر و «تکفیرگرایی» در جهان اسلام از زمان پیامبر اسلام (ص) و پس از آن به ریشه‎یابی این پدیده و عوامل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی آن پرداخته است. وی ابتدا به معیارهای اسلام و کفر در جهان اسلام اشاره کرده و موجبات کفر را انکار توحید و رسالت نبوی، انکار ضروری دین و مذهب و ارتکاب گناه کبیره دانسته و شرک خفی را نیز موجب کفر افراد محسوب نکرده است. آنگاه به پیشینه تاریخی تکفیر مسلمانان پرداخته و دیدگاه‎های مذاهب مختلف اسلامی را در این زمینه منعکس نموده است. وی ادله عدم جواز تکفیر را از قرآن کریم، روایات نبوی سیره پیامبر اسلام و سیره و روایات ائمه معصومین (ع) استخراج نموده و وهابیت را به عنوان یک آیین تکفیرگرایی در میان مسلمانان اهل‎سنت معرفی کرده و عقاید و دیدگاه‎های تکفیری محمد بن عبدالوهاب در مورد شرک خواندن شیعیان را نقد کرده و شباهت‎های خوارج دوره صدر اسلام را با وهابیان امروزی بررسی نموده است.

موضوع این کتاب، نگاهی به مسئلة خشونت از منظر اسلام و تکفیر در کشورهای اسلامی است. این کتاب ترجمه کتاب الاسلام والعنف قراءة فی ظاهرة التکفیر(حسین احمد الخشن، مغرب، دارالبیضاء، 2006) است. کتاب، مشتمل بر پنج فصل است و نگارنده طی آن‌ها به تبیین اصول و معیارهای تکفیر پرداخته، خاستگاه‌های تکفیر و برخی ویژگی‌های تکفیری‌ها را برشمرده، به گونه‌ها و شکل‌های تکفیر اشاره کرده، و در پایان گفتمان تکفیری را مورد تحلیل و بررسی قرار داده است. این کتاب با عنوان اسلام و خشونت (نگاهی نو به پدیده تکفیر) توسط آقای موسی دانش به فارسی ترجمه شده و در بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی در سال1390در 344 صفحه و در قطع وزیری به چاپ رسیده است.

در این کتاب برای روشن شدن حقیقت مسئله تکفیر، با نگاهی به قرآن و روایات و گفتار بزرگان مذاهب اسلامی، به بررسی فتوای تکفیر در اسلام و سایر مذاهب پرداخته است. به اعتقاد نویسنده، تکفیر در روایات شیعه و اهل سنت، مسئله‌ای بسیار خطرناک معرفی شده است. همچنین پیامبر در این باره می‌فرماید: «هرکس نسبت کفر به کس دیگری بدهد که معیار کفر را ندارد، گوینده آن کافر است». با توجه به روش و معیار قرآن و سنت درباره معیار کفر و اسلام، برخی از افراد، فتوای به کفر عده‌ای را صادر می‌کنند، این که فتوا استناد قرآنی و روایی دارد یا از جهالت و تعصب سرچشمه گرفته است، سئوالی است که اذهان را به خود مشغول داشته است.

این کتاب دارای یک مقدمه و پنج فصل است. فصل چهارم این کتاب با عنوان «پاسخ به کج‏اندیشان» شامل دو بخش‏ است: 1-پاسخ آیت اللّه مکارم شیرازی به فتوای 38 تن از علمای‏ وهابی مبنی بر تکفیر شیعیان و جواز قتل آنان؛ 2- متن نامه آیت اللّه‏ تسخیری به جمعی از علما و اندیشمندان جهان اسلام جهت‏ نظرخواهی در خصوص فتوای فوق الذکر و پاسخ علمای جهان‏ اسلام به نامه ایشان و محکوم کردن فتوای تکفیری عبد اللّه‏ الجبرین.

در این نوشتار جریان وهابیت از منظر تفکر تکفیری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. نویسنده پس از بیان توضیحاتی درباره ایمان و کفر، دیدگاه قرآن و پیامبر (ص) و برخی از صحابه در نهی تکفیر را آورده و آنگاه به بررسی عوامل ظهور فکر تکفیری پرداخته است. وی عواملی همچون جهل، تعصب، اکتفا به مطالعه کتب، عجب و خودبزرگ بینی و علاقه به پیشتاز بودن را از دلایل ظهور تفکر تکفیری دانسته است. از دیگر موضوعاتی که در این کتاب بررسی شده عبارتند از: آثار تکفیر، علاج فکر تکفیری، جوانان و خطر تکفیرگرایی، فکر تکفیری و مقابله پیامبر (ص) با آن، تکفیری‌های قرن چهارم، ابن تیمیه تکفیری قرن هشتم، محمد بن عبدالوهاب تکفیری قرن دوازدهم، مقایسه ای بین خوارج و وهابیان، وهابیان تکفیری از دیدگاه اهل سنت.