الف) در سطح فراملی                

-       در نظر گرفتن امکانات جهانگردی آسان و ارزان برای مسلمانان جهت بازدید از کشورهای اسلامی.

-       آسیب‌شناسی مسایل اجتماعی جهان اسلام و پایه‌ریزی مهندسی اجتماعی بر مبنای گفتمان تقریب مذاهب اسلامی.

-       تأسیس نهادهای اجتماعی برای حل منازعات بین مسلمانان و تقویت صلح و مصالحه.

-       ایجاد و تقویت نهادهای اجتماعی و تشکل‌های غیر دولتی (جوانان، کارگران، زنان، دانشجویان، طلاب و... ) با رویکرد انسجام مذهبی.

-       ارتباط و تعامل هر چه بیشتر رهبران انقلاب و علماى بلاد اسلامى به منظور انسجام و وحدت بیشتر جهان اسلام و کشورهاى اسلامى.

-       ارائه نسخه شفابخش محبت و مدارا در میان امت اسلامی برای پایان بخشیدن به ستیزه‌های فرسایشی.

 ب) در سطح ملی

-       بیداری اسلامی مردم و مسئولیت نخبگان.

-       پرهیز از مسائل تفرقه‌افکن.

-       خودداری مدیران ارشد نظام اسلامی، متولیان و صاحب‌منصبان حکومتى از ورود به منازعات سیاسى و باندى و حزبی و خدمت به مردم در کمال صداقت و صمیمیت.

-       پای‌بندی همه گروه‌های وفادار نظام به قانون اساسی جمهوری اسلامی به عنوان منشور اتحاد ملت مسلمان ایران.

-       تقویت هوشیارانه پیوند ملت و دولت و افزایش قانون‌گرایی و مشارکت مردم در عرصه‌های گوناگون

-       پذیرش و رسمیت بخشیدن به حقوق قانونی گروه‌های مختلف به منظور بازیابی و تعریف هویت آنان در سایه وحدت ملی.

منبع : http://hablolmatin.dmsonnat.ir