********** 

به نام او همان که ما را آفرید

          سلام ، سلامی به طراوت و شادابی گل های بهاری

    زمین همیشه زودتر خبردار می شه که اتفاقی حیرت آور در راهه . خاک نرم تر و هوا لطیف تر می شه . می گن زمین نفسی می کشه و تا زمین نفس می کشه ، فرشی از مخمل سبز گسترده می شه و گل ها گریبون چاک می کنن و از خاک سر بر میارن . و چقدر زیباست که در این هنگامه ، نرگس پیش از همه از خاک سر بر می آوره و با بوی آشنای خودش همه رو مدهوش می کنه تا یه نشونی باشه از کسی که میاد . پس شقایق ها با داغی که در سینه دارن ، آتش در سرسبزی زمین می زنن تا نشون بدن گل های بیداری اند و نشون از شهیدانی دارن که در خاک خفته اند و زنده اند .

    نمی دونیم سال جدید شده که این نبشته رو  می خونی یا نه ؛ ولی به هر حال تبریکات ما رو با بهترین آرزوها پذیرا باش .

    خدایا تو را قسم به برکت گندم زار  ، ما را به گونه ای بساز و شکل بده تا برای صلح بکوشیم ، هرکجا نفرته عشق باشیم ، هرکجا کینه است عفو باشیم ، هرکجا یأسه امید بشیم و هرکجا غمه شادی بشیم . یعنی ممکنه !!!

      امسال می خواهیم همه رو ببخشیم و از ته دل به همه عشق بورزیم .

زیاده روی و اسراف مکن زیرا بخشش اسراف کار مورد ستایش نیست و تنگدستی

او هم مورد ترحم واقع نمی شود.     حضرت امیر (ع)