طعنه از دشمنت، ای دوست شنیدن تا کی؟ / به بدن پیرهن صبر دریدن تا کی؟
پیش رو بودن و روی تو ندیدن تا کی؟ / بار هجران تو بر دوش کشیدن تا کی؟
ما غرق ساحل دریا هستیم / مانند جزیره های تنها هستیم
دیدیم چرا نیامدی حق داری! / تعطیل تر از جمعه خود ما هستیم!!
مولا شنیدیم لاله‌ها را دوست داری / آینه‌های آشنا را دوست داری
با یاد قرآنی که بر نی خوانده می‌شد / صوت مناجات و دعا را دوست داری
مولا شنیدم نی حکایت کرد از تو / می‌گفت دل‌های رها را دوست داری
مولا شنیدم در مقام آسمان‌ها / تنها مقام کربلا را دوست داری
از اهل بیتت از دلت پیداست بسیار / آتش گرفتن را دوست داری
مولا اگرچه این لیاقت را نداریم / اما بگو ایا تو ما را دوست داری؟!
