در رژيم پهلوي دوم، توزيع مسئوليتها و مشاغل نيز مانند ساير جلوه‌هاي اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي، ناعادلانه بود. در حالي كه بسياري از تحصيل كردگان و نخبگان كشور، سالها در جستجوي كار بودند، متملقين حكومتي و از جمله درباريان در آن واحد تعداد زيادي شغل در اختيار داشتند به طوري كه از عهده انجام همه كارها و مسئوليتهاي خود برنمي‌آمدند. يكي از اين افراد كه تصريح كرده به دليل تعدد مسئوليتهايش به همه كارها نمي‌رسد اميراسدالله علم وزير دربار شاه بود. وي پس از اشاره به شغل‌هايش گفت اين مسئوليتها، از جمله كارهايي است كه حافظه‌اش براي بيان آنها ياري داده است. به عبارت ديگر احتمالاً وي صاحب شغل‌هاي ديگري نيز هست كه «حافظه‌»اش وي را ياري نداده است.