سهم من از شب همان انتظاري است که پاهايم را بي اختيار سوي کوچه هاي خيال ميکشاند هيچ رهگذري را از آن عبور ندادم
تا شايد ديدار را نزديک کند...
کوچه هايي که مدت هاست چراغاني کردم و
اي کاش لحظه اي حضورت را در آن کوچه مي ديدم
تا تمام دلواپسي هايم از بين رود...
سلام به کسی که تک و تنها در این تنهایی به او
می اندیشم...
من تمام بي كسي هايم را قامت بسته ام و در طولاني ترين
سجده اندوه به اندازه همه نبودنهايت اشك مي ريزم...
و به بلنداي يلداي فراقت با آهـــــي از عمق قلب هزار
پاره ام كابوس رفتنت را خاكستر مي كنم...
تنهايي ام را با تـــــــو قسمت مي كنـــــــــم
سهم كمي نيســـــــــت
گسترده تر از عالــــــــم تنهايـــــي مــــــن
عالمي نيســـــــــــت...