1) صحیفه امام:

اعتماد به نفس و توجه به تولید داخلی

"آنها که این صنعت های بزرگ را درست کردند، آنها هم انسان‏های یک سر و دو گوشی هستند که مثل سایر انسان‏هایند؛ منتها قبل از ما بیدار شدند و ما را خواب کردند، قبل از اینکه ما بیدار شویم آنها بیدار شدند و هم خوشان را صرف این کردند که با ایادی خودشان مستقیماً یا به طور غیر مستقیم ما را غافل کنند، ما را خواب کنند و به ما تزریق کنند به اینکه شما نمی توانید."

وابستگی اقتصادی:

"شما می دانید که اگر یک مملکت در اقتصاد، خصوصا این رشته اقتصاد که نان مردم است؛ در این، احتیاج به خارج پیدا بکند و یک احتیاج مبرمی که نتواند خودش را اداره کند خودش را و باید دیگران او را اداره کنند. این وابستگی اقتصادی آن هم در این رشته، موجب این می شود که ملت ایران، مملکت ایران، تسلیم بشود به دیگران".

"ادامه ی مطلب را نیز ببینید."

يكى از نكاتى كه مى‌خواهم بار ديگر روى آن تأكيد كنم - البته در جلسات خصوصى با مسؤولان مختلف قوّه‌ى مجريّه اين را مطرح كرده‌ام، ولى الان هم باز مى‌خواهم مجدّداً تكرار كنم - اين است كه مسأله‌ى مبارزه با فساد را جدّى بگيريد. ببينيد! شما مى‌نشينيد براى كارهاى سازنده برنامه‌ريزى مى‌كنيد، تأمين سرمايه مى‌كنيد، صرفه‌جويى مى‌كنيد، براى اين‌كه بتوانيد تعدادى شغل در فعّاليتهاى صنعتى يا كشاورزى يا خدماتى يا ساختمانى و غيره به وجود آوريد؛ اما بعد از گوشه‌اى نقبى زده شود، يك شخص يا يك باندِ سودجو وارد ميدان شود و همه يا بخش مهمى از چيزى را كه شما به عنوان سرمايه‌ى ملى مى‌خواهيد استحصال كنيد و به سود كشور به كار بزنيد، بمكد واز بين ببرد و به سود خودش استحصال و مصادره كند. اين چيز خيلى خطرناك و واقعاً نگران كننده‌اى است و اين وجود دارد.

در بخشهاى مختلفِ كارى كشور، عدّه‌اى مى‌خواهند مقابله با فساد را توجيه كنند؛ يك عدّه هم متقابلاً مى‌خواهند فساد را بزرگ نمايند. به نظر من هر دو غلط است. بالاخره در همه‌جاى دنيا انسان فسادپذير است. هر انسانى اگر مراقب خود نباشد، فسادپذير است. اين‌كه اين همه در قرآن، نهج‌البلاغه و روايات روى تقوا تكيه شده، به خاطر همين است. تقوا يعنى مراقبت از خود، براى اين‌كه انسان فاسد و منحرف نشود. وقتى مراقبت از خود نباشد، هر انسانى قابليّت اين را دارد كه لغزش و فساد پيدا كند. بنابراين در گوشه و كنار بايد وجود فساد را محتمل دانست. البته در جاهايى هم روشن است كه وجود دارد.

ما نبايد فساد را توجيه و يا در بيان آن مبالغه كنيم. عدّه‌اى خيال مى‌كنند فساد همه جا را گرفته؛ اين چيزى است كه متأسّفانه باز دستهاى تبليغاتى بيگانگان آن را دنبال مى‌كند. وقتى بحث مبارزه با فساد مطرح مى‌شود، يك فصل در اين باب صحبت مى‌كنند - مى‌گويند اين كار سياسى است، هدف سياسى دارد و سياسى‌كارى است - تا اصل مبارزه با فساد را زير سؤال ببرند. فصل ديگر، تبليغات دروغين در باب تعميم و گسترش فساد است. پيداست كه هدف اين است كه هم افكار عمومى دلسرد و مأيوس شود و هم مبارزه با فساد واقعاً صورت نگيرد. وقتى نهضتِ مبارزه با فساد شروع مى‌شود، هر كس بيايد در مقابل آن بايستد و بگويد نخير، چنين چيزى نيست و اين كار، سياسى است و اگر در جايى برخورد شد، اين را به سياسى‌گرى متّهم كند، به نظرم به اين جريان تبليغاتى كمك كرده است. من مى‌خواهم اين كار را خود دولت بكند.

به مناسبت هفته‌ى دولت، يكى از دوستان براى من يادداشتى نوشته - يادم نيست از كجا و كى بود - و گفته بودند در همه جاى دنيا مبارزه با فساد، كار دولت است؛ چرا ما قوّه‌ى قضاييّه را مسؤول اين كار مى‌كنيم؟ من به اين حرف معتقدم. معتقدم مبارزه با فساد، در درجه‌ى اوّل كار خود دولت است؛ بخصوص كه دولتمردان سطح بالاى ما - يعنى شما وزراى محترم، معاونان محترم رئيس جمهور و بقيه‌ى مسؤولان سطح بالاى كشور - افراد پاكى هستند. شما مى‌خواهيد پاك كار بكنيد؛ بنابراين مى‌توانيد خودتان مبارزه كنيد و بكنيد. بخش قضا مربوط به مرحله‌ى آخرِ كار است. در قديم مى‌گفتند: آخرين دارو، داغ كردن است: «آخر الدّواء الكىّ». قبل از آن‌كه به داغ كردن برسد، انسان انواع و اقسام دواها را به كار مى‌برد؛ اگر خوب نشد، آن وقت محل زخم را داغ مى‌كند، والّا تا وقتى مى‌تواند با مرهم و مراقبت و تنظيف، بيمار را معالجه كند، محل زخم را داغ نمى‌كند. در بخشهاى اقتصادى، پولى، صنعتى، خدماتى و ديگر بخشهاى توليدى و آن‌جايى كه بخصوص معاملات خارجى و كلان وجود دارد، حضور شما حقيقتاً به عنوان مدّعى و معارضِ فساد و مفسد تلقّى شود. وقتى با اين جديّت دنبال رفع فساد رفتيد، در جايى مى‌بينيد بايد به قوّه‌ى قضاييّه بگوييد ما از شما مى‌خواهيم به اين قضيه رسيدگى كنيد. در اين صورت با ميل و خواست و مطالبه‌ى شما، قوّه‌ى قضاييّه وارد ميدان خواهد شد. وقتى شما مبارزه نكنيد، طبعاً وضع طور ديگرى خواهد شد.

من مى‌خواهم خواهش كنم كه حتماً مسأله‌ى مبارزه با فساد را جدّى بگيريد و دنبال كنيد. اين‌كه ما دو سه سال قبل گفتيم اصلاحات واقعى در كشور، مبارزه با فقر و فساد و تبعيض است، هر روز كه مى‌گذرد، اعتقاد بنده به اين مسأله راسختر مى‌شود. هيچ اصلاحى در كشور بدون پرداختن به اين سه مقوله‌ى اساسى و بنيانى ممكن نيست صورت گيرد؛ اينها مادرِ همه‌ى اصلاحات است و بايد بالاخره در كارها به اين قضيه بپردازيد.۱۳۸۱/۰۶/۰۴

منبع: http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3139

جوانان، اين ملت بزرگ و اين زن و مرد غيور و مؤمن در اين كشور، در همه ‏ى شرايط، راه را بر سلطه‏ ى دشمن مى‏ بندند و دشمن را بار ديگر و براى چندمين بار ناكام مى‏ گذارند. نظاميگرى در يك چنين نظامى، مايه‏ ى افتخار است و به نظاميگرىِ خود بباليد و افتخار كنيد. به لفظ اكتفا نكنيد؛ در عمل، نظامىِ مؤمن- يعنى مجاهد فی سبيل الله- باشيد. شرط مجاهد، آماده بودن است. با دانش و فن و تجربه و پيشرفتهايى كه ذهن بشر در همه‏  ى اقطار عالم به آن دست يافته است، خود را آشنا و مجهز كنيد و به ديگران نيز بياموزيد؛ ذهن‏هايتان را پيچيده كنيد و از تجربه‏ هاى‏ دوران دفاع مقدس حد اكثرِ استفاده را بكنيد. در آن روز، همين نيروى هوايى و همين ارتش و سپاه و بسيج، با امكانات كم، با محاصره‏ى اقتصادى و با تحريم عمومى توانستند در مقابل جبه ه‏اى بايستند كه اگرچه صفوف مقدمش نظاميان بعثى صدام بودند؛ اما صفوف مؤخر آن، همه‏ى قدرتهاى نظامىِ شرق و غرب بودند و پشتيبانى فنى و علمى و اطلاعاتى و سازماندهى و مديريتى از سوى آن‏ها انجام مى‏گرفت. در مقابل چنين جبهه‏ ى وسيعى، ما توانستيم به همت جوان‏هايمان، به همت بسيجمان، سپاه مان، ارتش‏مان، خلبانان و فنى ‏هاى شجاع‏ مان و عناصر كارآمد رسته ‏هاى مختلف نيروهاى مسلحمان بر دشمن پيروز شويم. از اين تجربه درس بگيريد و با آن آشنا شويد. حضورِ در ارتش را مغتنم بشماريد.۱۳۸۳/۰۷/۲۲

منبع: http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3254