نویسنده : ملیحه برزگر
تاریخ : جمعه 23 خرداد 1393 
نظر بدهید 0


عبدالله بن سلام از یهودیان سرشناس و دانشمند و مورد احترام یهود بود.

و در میان آنها با نام "اسماویل"خوانده می شد پیامبر اکرم(ص) در مدینه

حضرت علی(ع) را طلبید و نامه ای برای یهودیان خیبر به علی (ع) املاء

کرد و حضرت علی(ع) آن را نوشت مضمون نامه دعوت یهودیان به سوی

اسلام بود نامه به دست یهود خیبررسید لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید:

 

آنها نزد بزرگ و دانشمندشان اسماویل (عبد الله بن سلام) آمدند و با او در این باره مشورت

کردند و او را به مبارزه با پیامبر اسلام (ص) فرا خواندند اسماویل که حقانیت پیامبر (ص) را

در باطن درک کرده بود به آنها گفت: آن گونه که شما نظر می دهید دنیا را بر آخرت و عذاب

را بر مغفرت ترجیح میدهید نظر من اینست که نزد محمد (ص) بروم و مسائل بسیاری از تورات

و... از او بپرسم اگر پاسخ صحیح داد از آیین یهود جدا شده و به آیین اسلام بپیوندم اسماویل

برخاست و پرسش های زیادی از تورات استخراج نموده و روانه مدینه شد و در مسجد به محضر

پیامبر (ص) رسید سلام کرد پیامبر (ص) پس از شناسایی به او فرمود: بنشین و هر چه سوال

داری بپرس. او سوالات بسیار از پیامبر نمود و جواب شنید و همه را تصدیق کرد و سر انجام

شهادتین را به زبان جاری نموده و مسلمان شد و با صراحت گفت :توحید و معاد و حساب و کتاب

و... همه حق است اصحاب پیامبر(ص) تکبیر گفتند آنگاه پیامبر(ص) او را عبدلله نامید و وجود

او مایه شکوه اسلام و سرشکستگی یهود گردید.

چند سوال او در رابطه با بهشت و دوزخ بود نظر شما را به بخشی از سوال او پیرامون بهشت و
پاسخ پیامبر (ص) جلب میکنم:
.
.
.
عبد الله: به من خبر بده از بهشتیان که میخورند و می آشامند ولی ادار و مدفوع ندارند

چگونه میشود؟

پیامبر (ص): مثل آنها مثل جنین است که در رحم مادر میخورد و می آشامد ولی ادرار و مدفوع

ندارد و اگر او ادرار و مدفوع میداشت رحم مادرش شکافته می شد.

عبدالله: راست گفتی به من خبر بده از نهرهای بهشت که چیستند؟

پیامبر (ص): نهری از شیر است که رنگش ثابت و خلل ناپذیر می باشد و نهری از شراب طهور

است و نهری از عسل ناب و نهری از آب صاف و زلال است.

عبدالله: راست فرمودی آیا این نوشیدنی ها در این نهر ها راکد است یا جاری؟

پیامبر (ص): در زیر درخت های بهشت جاری است.

عبدالله: راست فرمودی آیا چنین چیزی در دنیا نظیری دارد؟

پیامبر (ص): آری به دریاها نگاه کن آن همه باران بر آنها می بارد و نهرها از آن جدا میشود در

عین حال کم و زیاد نمیشوند.

عبدالله:  راست فرمودی نهرهای بهشت را برای من تعریف کن؟

پیامبر (ص): در بهشت نهری به نام کوثر است که بوی خوش آن خوش تر از مشک و عنبر است

ماسه درون آن از مروارید سفید می باشد کوثر جایگاه اولیاء خدا است.

عبدالله:  راست فرمودی اینک درختان بهشت را تعریف کن؟

پیامبر (ص): در بهشت درختی به نام طوبی وجود دارد که پایه آن از گوهر در و شاخه های آن

از زبرجد و میوه های آن گوهر درخشان است در بهشت غرفه و محلی نیست مگر این که از شاخه

پر میوه درخت طوبی به آنجا آویزان است.

عبدالله: راست فرمودی آیا نظیری برای آن در دنیا وجود دارد؟

پیامبر (ص): آری و آن خورشید تابان است که بر همه زمین ها نورافشانی می کند و هیچ مکانی

خالی از شعاع نور آن نیست.

عبدالله:  راست فرمودی آیا در بهشت بادی وجود دارد؟

پیامبر (ص): آری در آن یک باد است که از نور آفریده شده که حیات و شادابی و لذتها در آن

نوشته شده است که به آن بهاء گویند هرگاه بهشتیان مشتاق زیارت پروردگارشان شوند این باد

که از نور عرش پدید آمده نه از سرما و نه از گرما به چهره هایشان میوزد بر اثر آن چهره هایی

شکوهمند می یابند و دلهایشان پاک شده و بر نورشان می افزاید و درهای بهشت به هم می خورد

و نهرها جاری می گردد درخت ها تسبیح می گویند پرندگان نغمه سرایی میکنند به طوری که اگر

اهل آسمانها و زمین آن صداهای خوش بهشتی را بشنوند از روی شوق و عشق به بهشت می میرند

و فرشتگان بر بهشتیان وارد شده و به آنها سلام میکنند و با احترام به آنها می گویند خوش آمدید
 

وارد شوید که همیشه جاوید در آن خواهید ماند سلام بر شما به خاطر صبر و استقامتی که نمودید

که بهشت جایگاه بسیار نیکی است.

عبدالله: راست فرمودی به من از زمین بهشت خبر بده؟


پیامبر (ص):  زمین بهشت از طلا و خاک آن از مشک و عنبر و سنگهای غلطان آن از در و یاقوت

و سقف آن عرش خداوند رحمان است.

عبدالله: راست فرمودی به من از خوردنی های بهشتیان خبر بده؟

پیامبر (ص): آنها از جگر ماهی ...که نامش بهموت است می خورند...

عبدالله:  راست فرمودی به من خبر بده خداوند کدام یک از بهشت و دوزخ را پیش تر آفریده؟

پیامبر (ص): خداوند متعال بهشت را قبل از دوزخ آفرید اگر دوزخ را قبل از بهشت می آفرید عذاب



را قبل از رحمت خلق می کرد.

عبدالله: به من خبر بده که بهشت و دوزخ در کجاست؟

پیامبر (ص): بهشت در آسمان هفتم است و آتش دوزخ در درون زمین سفلی قرار دارد.

عبدالله: راست فرمودی به من خبر بده بهشت و دوزخ چند در دارند و فاصله بین دو در

چقدر است و ارتفاعش چگونه است؟

پیامبر (ص): بهشت دارای هشت در و دوزخ دارای هفت در است فاصله بین دو در به اندازه مسیر

هزار سال راه است و ارتفاع آن به اندازه مسیر پانصد سال راه و بر آن سرادقی( سراپرده) از طلا

هست که آستر آن از زمرد می باشد و در کنار هر دری گروهی از فرشتگان هستند که تعدادشان

به قدری زیاد است که جز خدا قادر به شمارش آنها نیست.

عبدالله: به من خبر بده آنها چه می گویند؟

پیامبر (ص): آنها می گویند: خوشا به حال بهشتیان با آن همه نعمتهایی که در اختیار آنها گذارده

شده است.

عبدالله: چه کسی با چه قیافه ای وارد بهشت می شود؟

پیامبر (ص): وارد شدگان به بهشت از زن و مرد به صورت افراد سی ساله وارد می شوند که زیبایی

آنها مانند زیبایی یوسف (ع) است و طول قامتشان مانند طول قامت حضرت آدم (ع) است آنها دارای

خلق و خوی محمد (ص) هستند.

عبدالله: بعضی از نعمتهای بهشت را برایم تعریف کن؟

پیامبر (ص): اگر همه اهل زمین بر پست ترین متاع بهشت با اینکه در بهشت پستی نیست وارد شوند

همه از نعمتهای طعام آن بهره مند می شوند و چیزی از آن کمیاب نشود. و اگر یک نفر بهشتی آب

دهانش را به دریاهای شور دنیا بیندازد همه آب آن دریاها شیرین و زلال خواهد شد و اگر چیزی از

گیسوی او به زمین برسد نور آن مانند نور خورشید و ماه همه جا را روشن می سازد.

عبدالله: راست فرمودی حور العین بهشت را برایم تعریف نما؟

پیامبر (ص): حور العین بانوان سفید روی درشت چشم و نرم همچون پرهای باز شکاری و پیکرشان

همانند گوهر درخشانی در درون صدف است که دست به آن نرسیده است.

امام صادق (ع) فرمود:

بر شما باد به تلاوت آیات قرآن چرا که درجات بهشت به عدد آیات قرآن است وقتی که قیامت شود

به قاری قرآن گفته می شود بخوان و بالا برو او هر یک آیه را که میخواند یک درجه در بهشت بالا میرود.

 

منبع:بحار (جلد 60 ص 241-242-261)


 
 
پس ازخداشناسی مهمترین مبانی واصول همه دین های آسمانی مساله معادوروزرستاخیز است ذکرمعادوتوجه به آن یکی ازعوامل مهم بازدارنده ازانحرافات وگناهان وسازنده انسان درمسیرراه هدایت می باشدقرآن انکارمعادراموجب کفروگمراهی دانسته وتکذیب کننده آن رابه طورمکرربه عذاب سخت هشدارداده است امیرالمومنان حضرت علی(ع)فرمودند:خوشابه حال کسی که معادرایادکندوبرای آن برزادوتوشه اش بیفزاید

ملیحه برزگر