معارف غني اسلامي مي توانند به عنوان پشتوانه اي محكم در تبيين ايده هاي سازنده تلقي گردند. از نگاه جامع تعاليم دين اسلام، نه تنها مصرف كردن امري مذموم و ناپسند تلقي نمي گردد، بلكه تشويق هم مي گردد. منتها با رعايت اقتضائاتي همانند:
    -1 شكرگزاري
    يا ايها الذين امنو كلوا من طيبت ما رزقناكم و اشكروالله ان كنتم اياه تعبدون؛
    «اي كساني كه ايمان آورده ايد! از روزي هاي پاكيزه كه به شما داده شده است بخوريد و خداوند را شكرگزار باشيد، اگر او را عبادت مي كنيد.»(1)
    -2 اطعام مستمندان
    فكلوا منها و اطعموا البائس الفقير؛
    «پس بخوريد از آن و به مستمندان و فقيران طعام دهيد.»(2)
    -3 عدم اسراف
    ... و كلوا و اشربوا و الاتسرفوا...؛
    «و بخوريد و بياشاميد و اسراف مكنيد.»(3)
    -4 ميانه روي
    امام علي(ع) مي فرمايد: «هر كس در زندگي ميانه رو باشد، پيوسته بي نياز خواهد بود و ميانه روي كمبودهايش را جبران مي كند.»(4)
    -5 عدم تبذير
    امام حسن عسكري(ع) مي فرمايد: «ميانه روي اندازه اي دارد كه اگر از آن بگذرد، خسيسي و بخيلي است.»(5)
    پس با عطف توجه به اقتضائات مطرح شده در دين مبين اسلام، در مي يابيم كه تعيين الگوي مصرفي كه در آن ميانه روي فارغ از اسراف و تبذير لحاظ شده باشد، تائيد و سفارش مي گردد. چنان كه يكي از اطرافيان حضرت امام خميني(ره) در اين خصوص مي گويد: «بارها ديدم كه ايشان از اتاقشان به طرف اندروني رفتند ولي چند لحظه بعد از ميان راه برگشته لامپ مهتابي را خاموش كرده و دوباره به طرف اندروني رفتند، با آنكه درآن موارد معمولابيش از چند دقيقه در اندروني نمي ماندند و دوباره به همين اتاق بر مي گشتند.»(6)