گفت پیغمبر که علی جان من است...
امروز روز مباهله است... روزی که علی علیه السلام نفس پیامبر (ص) خطاب شد.

فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ (آل عمران 61)
پس به جان علی و جانِ محمد صلوات
♥•٠·

24 ذی الحجة روز مباهله پیامبر با مسیحیان گرامی باد

آیه مباهله، سند افتخار شیعه

«فمن حآجك من بعد ما جآءك من العلم فقل تعالو ندع ابناءنا وابناء كم و نساءنا و نساءكم و انفسنا و انفسكم ثم نبتهل فنجعللعنهالله على الكذبین»

پس هر كس بعد از دانشى كه (درباره مسیح) به تو رسیده است با تو به ستیز و محاجه بر خیزد (و ازقبول حق شانه خالى كند) بگو:بیایید ما فرزندان خود را دعوت كنیم و شما فرزندان خود را و ما زنان خود را بخوانیم و شما زنانتان را و ما نفوس خود رابخوانیم و شما نفوستان را پس لعنت خدا را بر دروغگویان قراردهیم.

یكى از ادله شایستگى اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) براى جانشینى آن حضرت آیات قرآنى است كه در شأن این بزرگواران نازل شده است.
یكى از این آیات، آیه معروف مباهله (آیه 61 سوره آل عمران)است.

مباهله در اصل از ماده «بهل» به معناى رها كردن و قیدو بند را از چیزى بر داشتن است. مباهله، از نظر مفهوم متداول كه در آیه فوق گرفته شده، به معنى نفرین كردن دو نفر به یكدیگراست.

شاءن نزول:
در مورد شاءننزول آیه مباهله از ابن عباس وقتاده و حسن روایتشده است كهچون پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) مسیحیان را به مباهله دعوت كرد، از وى تاصبح فردا مهلت خواستند; و چون به بزرگان خود مراجعه و باآنها مشورت كردند، اسقف آنان گفت: فردا بنگرید: اگر محمد(صلی الله علیه و آله)با اهل و فرزندش آمد، از مباهله بپرهیزید; ولى اگر با اصحابش آمد، پس مباهله كنید كه كارى از او ساخته نیست.

علی از دیدگاه نامسلمانان:

ܓ✾
ویلیام مویر:
او با یک هوش سرشار، گرم در تاثیرگذاری و قابل اعتماد در دوستی، از کودکی قلباً و روحاً فدایی پیامبر بود. او ساده، آرام و غیر جاه طلب، وقتی پس از چند روز حکمرانی نصف جهان اسلام را به دست آورد این بیشتر برایش فشار بود تا چیزی مطلوب.

ܓ✾
جبران خلیل جبران نویسنده و شاعر مسیحی درباره او می‌نویسد:
«.. عرب حقیقت مقام و قدر و منزلت علی را نشناخت. اما از میان همسایگان ایرانی‌نژاد عرب، مردانی برخاستند، که گوهر و سنگریزه را به خوبی از یکدیگر باز شناختند.» و توماس کارلایل، فیلسوف انگلیسی درباره او گفته‌است: «.. شهادت او، بر اثر شدت دادگری‌اش بود...»

علی از دیدگاه نامسلمانان:
جبران خلیل جبران نویسنده و شاعر مسیحی درباره او می‌نویسد: «.. عرب حقیقت مقام و قدر و منزلت علی را نشناخت. اما از میان همسایگان ایرانی‌نژاد عرب، مردانی برخاستند، که گوهر و سنگریزه را به خوبی از یکدیگر باز شناختند.» و توماس کارلایل، فیلسوف انگلیسی درباره او گفته‌است: «.. شهادت او، بر اثر شدت دادگری‌اش بود...»
ادوارد گیبون
هیچ جدیدالایمانی در غیرت و فضیلت از علی پیشی نگرفته است. او شایستگیهای یک شاعر، یک سرباز، و یک قدیس را متحد کرد؛ عقلانیت اش هنوز در مجموعه‌ای از گفته‌های اخلاقی و مذهبی الهام می‌بخشد؛ و هر خصمی، در نبردهای زبان یا شمشیر، رام فصاحت و شجاعت او شد. پیغمبر از اولین ساعت ماموریت تا آخرین مراسم تشییع جنازه اش، هرگز توسط یک دوست سخاوتمند که از برادر، جانشین و هراون وفادار خود نامیدن اش خوشحال بود رها نشد.
ویلیام مویر
او با یک هوش سرشار، گرم در تاثیرگذاری و قابل اعتماد در دوستی، از کودکی قلباً و روحاً فدایی پیامبر بود. او ساده، آرام و غیر جاه طلب، وقتی پس از چند روز حکمرانی نصف جهان اسلام را به دست آورد این بیشتر برایش فشار بود تا چیزی مطلوب.
جبران خلیل جبران
از نگاه من، علی اولین عربی بود که با روح جهانی تماس پیدا کرد و با آن به گفتگو نشست. او به دلیل عظمت اش شهید شد، او هنگامی مرد که بین لبانش نماز را ادا می‌کرد. عربها ارزش او را تا زمانی که در بین همسایگان ایرانی شان برخی تفاوتهای بین شن و سنگ قیمتی را فهمیدند.
واشنگتن اروینگ
او از برجسته ترین شاخه نژاد برجسته قریش بود. او سه ویژگی داشت که بیش از همه مورد تحسین عربها ست: شجاعت، فصاحت و سخاوت. روح بی باک او لقب شیر خدا را از پیامبر به دست آورده بود، نمونه فصاحت او در برخی از آیات و احادیث حفظ شده در میان اعراب باقی است و بخشندگی او در به اشتراک گذاری آنچه باقی‌مانده در خزانه در میان دیگران، هر جمعه آشکار شد. از بزرگواری او، موارد مکرری داریم، تمسخر اصیل او از هر چیز نادرست و متوسط، و عدم وجود هر فتنه خودخواهانه در او.
توماس کارلایل
دارای ذهن درخشان... مملو از تاثیرگذاری و جسوری آتشین. چیزی جوانمردانه درباره او؛ شجاع چون شیر؛ ولی با لطف، حقیقت و محبت شایسته شوالیه گری مسیحی... شهادت او، بر اثر شدت دادگری‌اش بود

ܓ✾
ادوارد گیبون:
هیچ جدیدالایمانی در غیرت و فضیلت از علی پیشی نگرفته است. او شایستگی های یک شاعر، یک سرباز، و یک قدیس را متحد کرد؛ عقلانیت اش هنوز در مجموعه‌ای از گفته‌های اخلاقی و مذهبی الهام می‌بخشد؛ و هر خصمی، در نبردهای زبان یا شمشیر، رام فصاحت و شجاعت او شد. پیغمبر از اولین ساعت ماموریت تا آخرین مراسم تشییع جنازه اش، هرگز توسط یک دوست سخاوتمند که از برادر، جانشین و هراون وفادار خود نامیدن اش خوشحال بود رها نشد.

ܓ✾
جبران خلیل جبران:
از نگاه من، علی اولین عربی بود که با روح جهانی تماس پیدا کرد و با آن به گفتگو نشست. او به دلیل عظمت اش شهید شد، او هنگامی پیش خدا رفت که بین لبانش نماز را ادا می‌کرد. عربها ارزش او را نفهمیدند، تا زمانی که در بین همسایگان ایرانی شان برخی تفاوتهای بین شن و سنگ قیمتی را فهمیدند.

ܓ✾
واشنگتن اروینگ:
او از برجسته ترین شاخه نژاد برجسته قریش بود. او سه ویژگی داشت که بیش از همه مورد تحسین عربها ست: شجاعت، فصاحت و سخاوت. روح بی باک او لقب شیر خدا را از پیامبر به دست آورده بود، نمونه فصاحت او در برخی از آیات و احادیث حفظ شده در میان اعراب باقی است و بخشندگی او در به اشتراک گذاری آنچه باقی‌مانده در خزانه در میان دیگران، هر جمعه آشکار شد. از بزرگواری او، موارد مکرری داریم، تمسخر اصیل او از جاهلیت و هر چیز نادرست و متوسط، و عدم وجود هر فتنه خودخواهانه در او.

ܓ✾
توماس کارلایل
دارای ذهن درخشان... مملو از تاثیرگذاری و جسوری آتشین. چیزی جوانمردانه درباره او؛ شجاع چون شیر؛ ولی با لطف، حقیقت و محبت شایسته شوالیه گری مسیحی... شهادت او، بر اثر شدت دادگری‌اش بود.

علیًّ نورُ ألأَرَضین
♡❤
عبدالله بن مسعود میگوید از رسول خُــدا(ص) شنیدم که فرمودند: 
خـورشید دو چهـره دارد؛ یک روی آن بر اهل آسمان نور می دهد و روی دیگر آن برای اهل زمین نور افشانی می کند و بر هر روی آن نوشته ای است. 

سپس فرمود:
آیــا می دانید آن نوشته ها چیست؟

مردم عرضه داشتند:
خُــدا و رسولش داناتر هستند. 

در آن هنگام پیــامبر گرامی(ص) فرمودند:
• بر آن جهتی که به سوی اهل آسمان است نوشته شده 【اللهُ نورُ ألسَمَاواتِ وَ أَلأَرض】یعنی خُــداوند نور آسمانها و زمین است، 
• و بر آن جهت دیگر که اهل زمین آن را مُشاهده میکنند نوشته شده است 【علیًّ نورُ ألأَرَضین】 یعنی علی(ع) روشنائی زمین است.

┘◄ ارشاد ألقلوب : ج2/ ص138، 
┘◄ بحـار ألأنوار: ج27/ ص9/ ح21،
┘◄ ألقطرة: ج1/ ص243

منبع:http://www.cloob.com/espishaly

مــولــود کعبـــه ♥•٠·˙ 

پس والاترین مکانها حرم است
و بالاترین مکان حرم ، مسجد است 
و بالاترین جای مسجد ، کعبه است .
و متولد نشده است در آن هیچ مولودی مگر کسی که در اوج شرف بوده .
و مولودی نبوده است که در جمعه – سید روزها – در بیت الله حرام به دنیا بیاید
... مگر امیرالمومنین علیه السلام ...

" فأشرف البقاع الحرم وأشرف الحرم المسجد وأشرف بقاع المسجد الكعبة ولم یولد فیه مولود سواه فالمولود فیه یكون فی غایة الشرف فلیس المولود فی سید الایام یوم الجمعة فی الشهر فی البیت الحرام سوى أمیر المؤمنین علیه السلام "

┘◄ ابن شهر آشوب؛ مناقب آل ابیطالب ج 2 ص 175

منبع:http://www.cloob.com/espishaly

فقط حیدر امیرالمومنین است..

اهل سنت بارها گفتن ک چرا هیچجا واضح گفته نشده ک علی(ع)جانشین ب حق پیامبر است.امروز ی یاداوری بهشون بکنیم بد نیست.«وَأَنْتَ خَلِیفَتِی فِی كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِی»
(تو جانشین من در میان تمام مؤمنان بعد از من هستی.)روایت معروف كه در منابع اهل سنت با سند معتبر نقل شده است.
ابن ابی‌عاصم شیبانی یكی از علمای بزرگ اهل سنت متوفای اواخر قرن سوم هجری، این روایت را در كتاب «السنة» با سند معتبر ذیل نقل كرده است:
ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا یَحْیَى بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِی عَوَانَةَ، عَنْ یَحْیَى بْنِ سُلَیْمٍ أَبِی بَلْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَیْمُونٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم لِعَلِیٍّ: " أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى، إِلا أَنَّكَ لَسْتَ نَبِیًّا، إِنَّهُ لا یَنْبَغِی أَنْ أَذْهَبَ إِلا وَأَنْتَ خَلِیفَتِی فِی كُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ بَعْدِی ".ابن عباس می‌گوید: رسول خدا(ص) برای علی فرمود: تو برای من، همانند هارون نسبت به موسی هستی؛ جز این‌كه تو پیامبر نیستی. همانا سزاوار نیست كه من از میان شما بروم، مگر این‌كه تو جانشین من در میان تمام مؤمنان بعد از من هستی. الشیبانی، عمرو بن أبی عاصم الضحاك (متوفاى287هـ)، السنة، ج2، ص565، تحقیق: محمد ناصر الدین الألبانی، ناشر: المكتب الإسلامی - بیروت، الطبعة: الأولى، 1400هـ.

 

امیرالمومنین ﻋﻠﯽ ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ‏)ﻣﺎﻧﻨﺪِ ﺳﻮﺭﻩء "ﻗﻞ ﻫﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﺍحد"

ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ‏( ﺻﻠﯽ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ:‏ ﻋﻠﯽ ﺟﺎﻥ! ﻣَﺜَﻞِ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺜﻞ ﺳﻮﺭﻩ "ﻗﻞ ﻫﻮ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺣﺪ" ﺍﺳﺖ.

منبع:http://www.jamnews.ir/detail/News/397659

منبع:http://www.cloob.com/espishaly

منبع:http://www.cloob.com/espishaly

سند اثبات ولایت امام علی(علیه السلام)

شیعیان معتقدند امامت امری انتصابی است و نه انتخابی. پس از رحلت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) امام نخست شیعیان حضرت علی بن ابیطالب (علیه‌السلام) 
است.
یکی از ادله‌ی شیعه برای اثبات امامت حضرت علی (علیه‌السلام) آیه‌ی ولایت است.
آیه‌ی ولایت آیه‌ی پنجاه و پنجم از سوره‌ی مائده است که می‌گوید:
«اِنّما وَلیُّکُمُ الله وَ رَسُولهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا یُقِیمُونَ الصَّلوةَ وَیُوءْتُونَ الزَّکاة وَهُمْ راکِعُون» (مائده/55)
«همانا ولی امر شما تنها خدا، رسول و آن موءمنانی هستند که نماز به پا داشته و در حال رکوع زکات میدهند»
برخی از مفسرین و متکلمین فرق دیگر اسلامی در این مورد تردید گرده اند گه این آیه دالّ بر امامت حضرت علی (علیه‌السلام) باشد. در این نوشته به این مسئله می‌پردازیم.
این آیه‌ی شریفه از وجوه مختلف مورد بحث و بررسی قرار گرفته است؛
سبب نزول آیه: منظور از سبب نزول آیه تعیین مصداق برای این آیه‌ی شریفه است. آیا مراد آیه از «مومنانی که نماز به پا داشته و ...» کیست؟ آیا محتوای آیه به مصداقی خاص نظر دارد یا قابل انطباق بر مصداقهای گوناگون است؟ آیا مراد و مصداق آیه حضرت علی (علیه‌السلام) است؟
در این مسئله برای فهمیدن مصداق آیه یکی از روش‌های ما می‌تواند رجوع به سخنان حضرت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) باشد. روایات بسیاری از پیامبر مصداق آیه را روشن نموده است. در این مورد میان شیعه و سنی اختلافی وجود ندارد. هر دو گروه این روایات را نقل کرده و می‌پذیرند که مصداق این آیه کسی جز حضرت علی (علیه‌السلام) نیست. در روایتی از امام هادی(علیه‌السلام) به این اجماع و اتفاق نظر اشاره شده است که:
«اهل دانش بر این نکته اتفاق دارند که آیه مذکور درباره علی (علیه‌السلام) نازل شده که در حال رکوع انگشتری خویش را صدقه داده است. پس خداوند این عمل او را سپاس گزارد و این آیه را نازل فرمود.» (طبرسی، الاحتجاج/ 450)
علامه حلّی نیز با نقل این اجماع می‌گوید:
«علمای اسلام، بر نزول آیه درباره علی (علیه‌السلام) اجماع کرده‌اند و این در صحاح ستّه نیز مذکور است که چون علی (علیه‌السلام) در نماز خویش و در حضور صحابه انگشتری خود را به مسکین صدقه داد، این آیه فرود آمد» (علامه حلّی، نهج الحقّ، 172)
نکته جالب توجه این است که علامه حلی می‌گوید که مسئله اجماعی بودن مصداق آیه در صحاح سته آمده است در حالی که امروزه در صحاح سته این روایات دیده نمی‌شود! برخی از اندیشمندان این احتمال را می‌دهند که در طول تاریخ و به دلیل دشمنی و عداوت با شیعه، این روایات از این کتاب اهل سنت حذف شده است. شواهد این اجماع را می‌توان در آثار بیشتر متفکران و اندیشمندان شیعه یافت. اما باید توجه داشت که اجماعی دانستن این مسئله مختص به اندیشمندان شیعه نیست.
علامه حلّی نیز با نقل این اجماع می‌گوید: «علمای اسلام، بر نزول آیه درباره علی (علیه‌السلام) اجماع کرده‌اند و این در صحاح ستّه نیز مذکور است که چون علی (علیه‌السلام) در نماز خویش و در حضور صحابه انگشتری خود را به مسکین صدقه داد، این آیه فرود آمد»
یکی از متفکران اهل سنت که در باب مصداق آیه ادعای اجماع می‌کند آلوسی است. او که از مشهورترین مفسران اهل سنت به شمار می‌آید می‌گوید:
«غالب اخباریان [اهل حدیث] بر آنند که آیه درباره علی، کرّم اللّه وجهه، نازل شده است». (آلوسی، روح المعانی، 6/ 167)
بنابر شواهد و قرائن تاریخی نیز می‌توان گفت آیه شریفه بر حضرت امیرالمؤمنین قابل صدق است. در بخشی از آیه مؤمنین را کسانی می‌داند که در حالت رکوع زکات می‌دهند. این قضیه اشاره به ماجرایی دارد که حضرت علی (علیه‌السلام) در حال رکوع انگشتر خود را به یک سائل تقدیم می‌کند. از ابوذر غفاری نقل شده است که «هان بدانید که
ولایت
من همراه رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، روزی از روزها، نماز ظهر را به جای آوردم که سائلی در مسجد از مردم درخواست کمک کرد و کسی به او چیزی نداد. پس سر به طرف آسمان برداشته، گفت: خدایا شاهد باش که در مسجد پیامبر خدا کمک خواستم و کسی چیزی به من نبخشید. علی بن ابی طالب که در حال رکوع بود با انگشت کوچک دست راست خویش که در آن انگشتری می‌کرد به سوی آن مرد اشاره کرد. مرد پیش آمد و انگشتری را از انگشت او گرفت و این در پیش چشم پیامبر بود. پس چون پیامبر از نماز خویش فارغ گردید سر به سوی آسمان برداشته، عرض کرد: (خدایا برادرم موسی (علیه‌السلام) از تو درخواستی کرد و گفت: پروردگارا سینه مرا بگستران و کار مرا آسان گردان و گره از زبانم بگشا تا سخنم را بفهمند و وزیری از کسانم برای من قرار ده. هارون برادرم را، پشتم را بدو محکم گردان و او را در کارم یار و همراه ساز. پس تو بر او پیامی گویا نازل فرمودی: به زودی بازوی تو را به برادرت محکم خواهیم کرد. بار خدایا من نیز محمّد، پیامبر و برگزیده توام، خدایا سینه‌ام را بگستران و کارم را آسان کن و وزیری از کسانم برایم قرار ده، علی برادرم را، پشتم را به او محکم گردان.
ابوذر گفت: پس به خدا قسم پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم) سخن خود را به انجام نرسانیده بود که جبرئیل از نزد حق بر او فرود آمد و گفت:
ای محمّد! گوارا باد بر تو آنچه خدا درباره برادرت عنایت کرد.
پیامبر گفت: آن چیست ای جبرئیل؟
جبرئیل پاسخ داد: خدا امت تو را به موالات او تا روز قیامت امر نمود و آیه ای بر تو نازل فرمود که چنین است
«انما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلاة و یؤتون الزکاة و هم راکعون» (حسکانی، شواهد التنزیل، 1/ 229 ـ 231). این روایت از طریق اسناد دیگری نیز نقل شده است. ز وجوه دیگر این آیه که مورد بررسی قرار گرفته است تعیین معنا و مفاد آن است. به نظر می‌رسد دعوای اصلی بر سر تعیین معنای «ولی» است و نه مصداق آیه. در این مورد حتی بیشتر اهل سنت نیز آیه را درباره حضرت علی (علیه‌السلام) دانسته اند. البته در این میان کسانی (مثل ابن کثیر، ابن تیمیه و ...) نیز تردیدهایی روا داشته اند که آیه شریفه درباره حضرت علی (علیه‌السلام) نیست ولی غالب اندیشمندان مسلمان بر این مسئه تاکید دارند که مصداق آیه کسی جز حضرت علی (علیه‌السلام) نیست. آما کسانی از اهل سنت که مصداق آیه را نیز می پذیرند در مورد محتوا و معنای آیه مناقشات بسیاری کرده‌اند که در نوشته بعدی به آن خواهیم پرداخت.
ادامه دارد...
علیزاده
بخش اعتقادات تبیان
منابع:
1. احمد بن علی طبرسی، الاحتجاج، انتشارات ذوی القربی.
2. علامه حلّی، نهج الحقّ، قم، مؤسسة الهجرة، 1411ق.
3. آلوسی، روح المعانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1405ق.
4. ابوالقاسم حسکانی، یعقوب جعفری (مترجم)، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل فی الآیات النازله فی اهل بیت (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، انتشارات اسوه.

منبع : http://www.cloob.com/cdf/golbaran