خیر خدا با آتش شر بر زمین خورد

معروف با دستان منکر بر زمین خورد

 

می رفت مادر تا ببیند پشت در کیست؟

اما ز پا افتاد و با سر بر زمین خورد

 

از پنجره می شد حیاط خانه را دید

دختر تماشا کرد و مادر بر زمین خورد

 

در بهترین حالت به عرض شانه هایش

محدوده ی دیوار تا در بر زمین خورد

 

پیچیده بوی یاس،من ماندم که زهراست

با شیشه های عطر حیدر بر زمین خورد؟

 

زهرا که افتاد از نفس حیدر هم افتاد

راوی چنین گفته:"صنوبر بر زمین خورد"

 

غیرت همان دم مرد،وقتی دید آنجا

همسر جلوی چشم شوهر بر زمین خورد

 

طوری تمام آسمان غرید،گویا

در عرش با صورت پیمبر بر زمین خورد

http://www.hadith-ashk.ir/

چشم تو کعبه ی همه حاجات حیدر است
گلخنده ات صفای مناجات حیدر است

مادر ، تو گفته ای که فدائی حق شدن
راه رسیدن به ملاقات حیدر است

ای ذوالفقار شیر خدا ، قدرت علی
نام تو رمز هر عملیّات حیدر است

صبر علی... به پای غمی... چون فراق تو
یک ذره از تمام کمالات حیدر است

از این غریب خسته چه دیدی که هر سحر
چشم کبود و زخمی تو مات حیدر است

در اوج گریه ات به علی خنده می زنی
این خنده هم برای مراعات حیدر است

در عشق ورزی به علی بی بهانه ای
این مایه ی غرور و مباهات حیدر است

هم سینه ات شکسته و هم دست و هم دلت
گویا وجود تو همه خیرات حیدر است

با چشم های نیمه بازت گاه گاهی
چشمان خیس و خسته ام را کن نگاهی

وقتی تنور خانه روشن شد برایت
گفتم خدا را شکر کم کم رو براهی

دستاس را چرخاندی اما رنگ خون شد
دستاس فهمید از نگاهت بی گناهی

از بس به پای گریه هایت آب رفتی
چیزی نمانده از وجودت مثل کاهی

پهلو به پهلو می شوی و می چکد خون
از زخم های پیکرت خواهی نخواهی

از درد شانه ، شانه می افتد ز دستت
خون می نشیند کنج لبهایت ز آهی

در خواب بودی چادرت را باز کردم
شاید ببینم چهره ات را در پگاهی

دیدم که پائین تر ز چشمان تو پیداست
زخم عمیق پنج انگشت سیاهی

این چند شب از سرنوشتم روضه خواندی
از سر گذشتم از جدایی بی پناهی

گفتی غروبی شعله می پیچد به بالم
گفتی که می سوزم میان خیمه گاهی

در حلقه ی نامحرمان و نیزه داران
هرجا که می گردم ندارم تکیه گاهی

***حسن لطفی***