ادلـه اى کـه بـا صـرف نـظـر از حـدیـث غـدیـر, خود به طور مستقل و به طور صریح بر خلافت و رهبرى امیرالمؤمنین على بن ابى طالب (ع) دلالت دارند, به اندازه اى است که ذکر تمام آنها نیاز به فرصتى فراخ وتالیفى پربرگ و بار دارد اینک جز ذکر چند مورد, فرصت و مجال نیست

پیشتر یادآور مى شود که هر چند جامعه اسلامى پس از پیامبر مکرم اسلام (ص ) در تعیین رهبر خود بـه اشـتـبـاه رفـت و خـلـیـفه برحق پیامبر اکرم (ص ) را مدت بیست و پنج سال از دخالت در امور مـسـلـمـیـن بـازداشـت , ولى چیزى از ارزش ذاتى آن حضرت نکاست , بلکه تنها خود را از رهبرى مـعـصـوم , محروم کردچرا که ارزشها و فضایل آن حضرت وابسته به منصب ظاهرى خلافت نبود, بـلکه ارزش منصب خلافت به تصدى آن حضرت بستگى داشت , یعنى هر گاه غیر او در این منصب نشست , این منصب تنزل یافت و تنها زمانى به ارزش واقعى خود رسید که على (ع ) بر آن تکیه زد

ابن سینا

طبیب و فیلسوف اسلامى مشهور

على (ع ) داناتر از همگان بود. او حدسى نیرومند داشت و همیشه همراهرسول (ص ) بود. بخششى از همه افزون داشت ؛ و پس از پیغمبر، پارساترین وعابدترین و فرزانه ترین مردم بود. ایمانش بر همه مقدم ، و سخنش از همه فصیحتر، وراءیش از همه محکمتر بود. و به حفظ کتاب خدا و اجراى احکام آن از همه بیشتر توجه داشت. دوستى و یارى او واجب است ؛ و در رتبه با پیامبران مساوى است ، و او سرچشمه فیاضی بود که دانشمندان ، دانشهاى خود را بدو استناد دادند.

خواجه نصیر الدین طوسى

ریاضیدان بزرگ و فیلسوف اسلامى مشهور

من که نهج البلاغه  را گرد آوردم ، تنها به این قصد بودم که مقام امیرالمؤ منین علی را در سخن و بلاغت نشان دهم ، با اینکه او را نیکوییها و برتریهاى بیشمارى است که درآنها به آخرین درجه کمال رسیده و از همه انسانهاى بزرگ پیشین که از آنان سخنانىحکمت آمیز به یادگار مانده ، پیشى گرفته است

شریف رضى

نمونه بارز اخلاق و انسانیت ، حافظ و مفسر قرآن ، نقیب اشراف علوى ، وگردآورنده نهج البلاغه

 استغناوه عن الکل و احتیاج الکل الیه ، دلیل على انه امام الکل

بى نیازى او از همه و نیاز همگان بدو، دلیل است که او امام همگان است

جامعيت و علم بى كران در نهج البلاغه

محمدكاظم حقانى

نهج البلاغه كتابى است كه برخلاف ساير كتب روايى و حديثى، پاى را از دايره معتقدان به تشيع و بلكه دين اسلام، فراتر نهاده و بسيارى از دانشمندان ساير اديان و مكاتب را به خود جذب كرده است.[1] دكتر طه حسين مصرى فقط وحى و كلام خدا را بالاتر از سخن حضرت قرار مى دهد و به قول ابن ابى الحديد معتزلى نيز سزاوار است تمام سخن شناسان عرب در برابر كلمات امام عليه‎السلام سجده كنند.

به نظر مى رسد يكى از عوامل تأثير‎گذار در اين زمينه، گستردگى و عموميت مباحثى باشد كه در خطبه‎ها و نامه‎ها و نيز كلمات قصار، مورد اشاره اميرالمؤمنين على ـ عليه‎السلام ـ قرار گرفته است.

عناوين و موضوعات مطرح شده اين كتاب آن چنان گسترده و متنوع است كه به سختى مى توان همه آن‎ها را در چند بخش كلى قرار داد. شهيد مطهرى عناوين كلى اين كتاب شريف را در 14 موضوع كلى دسته بندى كرده است. البته ايشان در صدد ارائه تحقيقى جامع در اين زمينه نبوده‎اند. به علاوه كه عناوين مورد نظر ايشان بيش از حد كلى هستند، مثل الهيات و ماوراء الطبيعه يا موعظه و حكمت، و يا اسلام و قرآن، كه بدون ترديد قابل تفكيك به عناوينى بسيار جزئى تر مى باشند.[2] ولى دانشمندان ديگرى كه تلاشى در اين مسير داشته‎اند، موضوعات را به نحو ديگرى شكل داده‎اند. مثلاً كتاب «الدليل على موضوعات نهج البلاغه» در تحت هفت عنوان كلى 132 موضوع، و كتاب «المعجم الموضوعى لنهج البلاغه» 604 موضوع را در 22باب برشمرده‎اند. در كتاب «تصنيف نهج البلاغه» نوشته لبيب بيضون موضوعات كتاب تحت 376 عنوان گرد آمده‎اند.[3] علامه تسترى در كتاب سترگ «بهج الصباغة» 67 عنوان ذكر كرده است.

معنای غدیر

غـدیـر در لـغـت بـه معناى برکه , آبگیر و تالاب است چاله هایى که در بیابان به انتظار نشسته تا از ریزش باران یا گذر سیل دامنى از آب برگیرند و زلال کنند تا مگر مسافر تشنه صحرا بر این سفره همیشه گشاده باکفى از این نعمت ارزنده رمقى گیرد و مشک خشکیده خویش را از آن پر سازد, غدیر نامیده مى شوند.

غدیر خم

مـسافرى که از مدینه به سوى مکه حرکت مى کند, بیش از پانصد کیلومتر راه پیش رو دارد بعد از پیمودن270 کیلومتر از این مسافت , به منطقه اى مى رسد که (رابغ ) نام دارد رابغ  شهرکى اسـت در نـزدیـکـى جـحفه , و جحفه یکى از میقاتهاى پنج گانه حج است , جایى که حاجیان شام و کسانى که مى خواهند ازجده به جانب مکه روند, در آن محرم مى شوند.

فـاصـلـه جـحـفه تا مکه تقریبا 250 و تا رابغ 26 کیلومتر است   و در آن غدیرى بوده است که آب گـنـدیـده و مـسموم آن قابل استفاده مسافران نبوده و قافله ها در آن وادى توقف نمى کردند گـویا به همین دلیل خم نامیده شده است چرا که خم به هر چیز فاسدى گفته مى شود که بدبو باشد قفس مرغ رانیز به همین دلیل خم مى گویند

منبع:http://portal.anhar.ir/node/1466

چه كسي نخستين بار براي كعبه پرده بافت

تهيه پوشش براي خانه خدا سابقه‌اي طولاني دارد، اين پوشش مراحل مختلفي را طي كرده تا به پرده امروزي رسيده، پرده‌اي كه از مقادير بسياري طلا، نقره و حرير تهيه و وزني بالغ بر دو تن دارد.
به گزارش پايگاه اطلاع رساني حج، پرده كعبه عبارت است از پوششي سياه رنگ كه ساختمان كعبه با آن پوشيده مي‌شود و به آن پيراهن كعبه و جامه كعبه نيز گفته مي‌شود.
پوشاندن خانه كعبه سابقه‏ اي طولاني دارد. البته درباره اينكه چه كسي نخستين بار كعبه را پوشاند اختلاف نظر وجود دارد.
شايد اولين كسي كه به پوشاندن خانه كعبه اقدام كرده حضرت اسماعيل (ع) باشد. روش ساخت خانه‏‌ها در آن زمان به گونه ‏اي بوده كه درون آن از ديد رهگذران در امان نبود و با باز شدن در، خانه و ساكنان آن در معرض ديد رهگذارن قرار مي‌گرفتند.
همسر اسماعيل كه زني نجيب بود و اين مسئله براي او بيشتر رنج آور بود به همسرش اسماعيل پيشنهاد مي‌كند پرده ‏اي بر در خانه آويزان كنند تا خانه از ديد افراد بيگانه در امان باشد. از اين‏رو تصميم مي‌گيرند خانه خدا را نيز كه سنگها از آن بيرون زده و منظره خوشايندي نداشت بپوشانند.
از اين رو حضرت اسماعيل مقداري پشم گوسفند جمع كرد و آن را به قبايل اطراف داد تا براي كعبه پوششي مناسب ببافند. هر قسمت از پرده كه آماده مي‌شد، آن را بر كعبه آويزان مي‌كردند تا آنكه مراسم حج فرا رسيد، اما هنوز قسمتي از خانه كعبه بدون پرده باقي مانده بود. به پيشنهاد همسر اسماعيل، قسمت باقي مانده را با حصير پوشاندند. هنگامي كه حجاج آمدند، از اين كار شگفت زده شدند و پوشش خانه كعبه براي آنان بسيار جالب به نظر آمد. بنابراين تصميم گرفتند براي كسي كه اين كار را كرده، هديه ‏اي جمع آوري كنند. هر طايفه از اعراب چيزي آورد و حصير را از كعبه گرفتند و پرده كعبه را تكميل كرده و بر آن نصب كردند.
در روايت ديگري نيز از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود: «حضرت آدم كعبه را به وسيله پشم پوشاند، حضرت ابراهيم با الياف گياهي و حضرت سليمان با قباطي.»
بنا به روايات تاريخي سال ۲۲۰ قبل از هجرت پيامبر اكرم (ص)، شاه تبع حميري، پادشاه يمن، به قصد ويران كردن مسجدالحرام و خانه كعبه به راه افتاد. اما در بين راه سخت بيمار و زمين گير شد. وي به راهنمايي يكي از عربهاي بيابانگرد براي خانه خدا نذر كرد و شفا يافت. بنابراين براي آن دري با قفل و پوششي براي آن ساخت. اين پادشاه يمني ابتدا خانه را با پوششي از برگ درخت نخل پوشاند و بعد پارچه اي يمني روي آن كشيد و آخر سر با پارچه اي نرم و نازك و لطيف آن را پوشاند. جانشينان دنبال كار او را گرفتند و سالها پوشش خانه كعبه را آماده مي‌كردند. آنها خانه خدا را با پارچه‌هاي يمني قرمز راه راه مي‌پوشاندند.
اما گاهي هم افراد به صورت موردي پوشش خانه را تهيه مي‌كردند. نخستين زني كه در دوره جاهليت اين كار را كرد، نبيله بنت حباب مادر عباس بن عبدالمطلب عموي پيامبر اكرم (ص) بود. او حاجتي داشت، نذر كرده بود و حاجتش را كه گرفت، پوشش خانه كعبه را تهيه كرد.

در دوره قصي بن كلاب از نياكان پيامبر (ص) قبيله قريش مسئوليت تهيه پوشش خانه را بر عهده گرفت تا اينكه يكي از ثروتمندان بزرگ مكه به نام «ابوربيعه مخزومي» بخشي از اين وظيفه را پذيرفت. از آن زمان، يكسال او پوشش خانه كعبه را تدارك مي‌ديد و سال ديگر قريش اين كار را به انجام مي‌رساند.

به ادامه مطلب بروید

حاج محمود کریمی-یاعلی و یا علی و یاعلی (ذکر و نوای حضرت امیرالمومنین)

حاج محمود کریمی-تو شاه و مولا من مست و قلندر (سرود)

حاج محمود کریمی-بد یادش مانده آن روزی که می لرزاندیش (مدیحه سرایی)

حاج محمود کریمی-حیدری ام قلندرم مستم بنده مرتضی علی هستم (سرود)

حاج محمود کریمی-ذکر حضرت امام حسین علیه السلام (ذکر)

حاج محمود کریمی-من کیستم گدای تو یا ثامن الحجج (مناجات)

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در آغاز درس خارج فقه خود در مسجد اعظم قم،هفتم ذی الحجه سالروز شهادت امام محمد باقر(ع) را تسلیت گفتند.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در ادامه سخنان خود با اشاره به این که جریان های تکفیری اقلیتی در جهان اسلام هستند، تصریح کردند: این اقلیت سه خطر را متوجه جهان کرده، خطر نخست متوجه مسلمانان است که هر روز عده ای بیگناه بدست این اقلیت قسی القلب و دور از منطق به خاک و خون کشیده می شوند؛ آنها به شیعه و سنی هیچکدام رحم نمی کنند.

ایشان افزودند: دومین خطر این جریان خطرناک برای جهان اسلام است که چهره اسلام را خدشه دار کرده و این دین را به عنوان دین خشونت و وحشی گری معرفی می کنند؛ در حالی که پیامبر اسلام، پیامبر رحمت و مهربانی بود و متاسفانه این اقدامات آنها سبب شده جاذبه اسلام تبدیل به دافعه شود و دشمنان نیز با همین بهانه به اسلام ستیزی دامن می زنند.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی خطر سوم جریان تکفیری را متوجه جهان بشریت دانسته و تصریح کردند: آنها با اقدامات خود همه جا را نا امن کرده اند.