ارتباط با خدا

صِلَةُ الرَّحِمِ توجِبُ المَحَبَّةَ وَ تَكبِتُ العَدُوَّ؛

صله رحم، محبّت آور است و دشمنى را از بين مى ‏برد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص406 ، ح9309

إِذا أَحبَبتَ رَجُلاً فَلا تُمازِحهُ و َلا تُمارِهِ؛

هر گاه كسى را دوست داشتى، با او نه شوخى كن نه مجادله.

كافى(ط-الاسلامیه) ج2، ص664، ح9

تزاوَرُوا تَحـابـّوا و تَصـافَحُـوا و لا تَحـاشَمُـوا

به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.

بحارالانوار(ط-بیروت) ج75، ص 347

اِنَّ اللّه‏َ لَيَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛

بدون ترديد ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مى‏ كند.

كافى(ط-الاسلامیه) ج 6، ص 50، ح 5

اَللّهُمَّ اِنّى أَسأَلُكَ الزَّينَ و َالزّينَةَ وَ المَحَبَّةَ وَ أَعوذُ بِكَ مِنَ الشَّينِ و َالشَّنَآنِ و َالمَقتِ؛

خدايا از تو خوبى، آراستگى و محبّت را خواستارم و از بدى و دشمنى و كينه، به تو پناه مى‏برم.

كافى(ط-الاسلامیه) ج6 ، ص 519 و ص520 ، ح6

صِلَةُ الرَّحِمِ توجِبُ المَحَبَّةَ وَ تَكبِتُ العَدُوَّ؛

صله رحم، محبّت آور است و دشمنى را از بين مى ‏برد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص406 ، ح9309

و َالّذى نَفسى بِيَدِهِ لا تَدخُلُوا الجَنَّةَ حَتّى تُؤمِنوا وَ لا تُؤمِنوا حَتّى تَحابّوا أ و لا أدُلُّـكُم عَلى شَئىٍ اِذا فَعَلتُموهُ تَحابَبتُم؟ اَفشُوا السَّلامَ بَينَـكُم؛

به خدايى كه جانم در اختيار اوست، وارد بهشت نمى ‏شويد مگر مؤمن شويد و مؤمن نمى‏ شويد، مگر اين‏كه يكديگر را دوست بداريد. آيا مى‏ خواهيد شما را به چيزى راهنمايى كنم كه با انجام آن، يكديگر را دوست بداريد؟ سلام كردن بين يكديگر را رواج دهيد.

مشكاة الانوار فی غرر الاخبار ص 123

عَلَيكُم ْ‏بِالسَّخاءِ وَ حُسنِ‏ الخُلقِ‏ فَإِنَّهُما يَزيدانِ‏ الرِّزقَ‏ وَ يو جِبانِ المَحَبَّةَ؛

به يكديگر هديه بدهيد تا محبّت را در ميان خود بيفزاييد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم  ص378 ، ح8528

إنَّ اللّه‏َ عَزَّوَجَلَّ لَيَرحَمُ الرَّجُلَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوُلدِهِ؛

خداوند عز ّو جلّ انسان را براى محبّت بسيار به فرزندانش مورد رحمت خود قرار مى ‏دهد.

من لا یحضر الفقیه ج3 ، ص482 ، ح4695- مكارم الاخلاق ص‏219

اَلقَولُ الحَسَنُ يُثرِى المالَ و َيُنمِى الرِّزقَ و َيُنسِئُ فِى الأَجَلِ وَ يُحَبِّبُ إلَى الاهلِ وَ يُدخِلُ الجَنَّةَ؛

گفتار نيك، ثروت را زياد و روزى را فراوان مى ‏كند، مرگ را به تأخير مى‏ اندازد، (انسان را) محبوب خانواده مى ‏كند و به بهشت وارد مى‏ نمايد.

امالی(صدوق) ص2 - خصال ص317، ح100