به خدا گفتم :
از بازی آدمهایت خسته شده ام ؟
چرا مرا از خاک آفریدی ؟
چرا از آتش نیستم ؟
تا هرکه قصد داشت بامن بازی کند او را بسوزانم !
خدا گفت :
تو را از خاک آفریدم تا بسازی نه بسوزانی !
تو را از خاک از عنصری برتر ساختم تا با آب گـِل شوی و زندگی ببخشی ،
از خاک آفریدم تا اگر آتشت زنند ، بازهم زندگی کنی و پخته تر شوی.
باخاک ساختمت تا همراه باد برقصی تا اگر هزار بار تو را بازی دادند تو برخیزی سر برآوری !
در قلبت دانهٔ عشق بکاری !
و رشد دهی و از میوه شیرینش زندگی را دگرگون سازی ! . . .
پس به خاک بودنت ببال . . .
تاريخ : شنبه 19 دی 1394 | 12:20 PM | نویسنده : نرگس عباسی | نظرات 0
