چهارشنبه 12 تیر 1392 — mehdi bisheh - 1 نظر
مـا که می خنـــــدیم و روی ِ لب تبسم کرده ایم
خونِ دل خوردیــــم و در خود باده در خُم کرده ایم
ماجـــــــرای ِ ما فقط مختـــــصّ ِ این ایام نیست
از همـــــــــان روز ازل کفر تنعّـــــــم کرده ایم
اشتــــباه ِ تلخ ما را هیچ کـــــــــس با خود نکرد
عشــــــق را تعویض با یک مشت گندم کرده ایم
دل که تنهــــــا یادگار ِ روزهــــــــای ِ وصــــــل بود
در دو روز ِ پســــــت ِ دنیا وقـــف ِ مردم کرده ایم
ما که خود مشغول ِ وعـــــــظ و آمـران توبه ایم
توبه ی ِ آخــــــــــر برای ِ بار ِ چنـــدم کرده ایم ؟
آب با این کـه فـــــراوان بوده پیـــــــرامون ِ مـــا
با هزاران حیــــــــله ی ِ شرعی تیمـم کرده ایم
در زمین سوی کدامین بت عبـادت مـی کنیـــم ؟
ای موذن ! صبــر کن ما قبله را گم کرده ایم .