در ادعیه گذشتگان ما توجه زیادی به مصرف وعده سحر شده است. دعاهای مخصوص این زمان خود نشاندهنده اهمیت آن در روند روزه است. هر کدام از ما خاطرات سحریهایی که همه افراد خانواده دور هم و سر یک سفره جمع میشدیم را به خاطر داریم. اما امروزه متاسفانه کوچک شدن خانوادهها و اجبارهای کاری باعث چشم پوشی از سحری خوردن شده است. شاید در زمانهایی که روزها کوتاهتر هستند حذف وعده سحری مشکلی به دنبال نداشته باشد اما در روزههای فعلی که طول روزهداری حدود ۱۶ تا ۱۷ ساعت در روز میرسد حذف وعده مهم سحری توان و طاقت فرد را کاهش داده و سردرد و افت قند خون را در طول روز برای او به دنبال دارد. مسأله مهم دیگر خوابیدن با شکم پر بعد از سحر است زیرا باعث سوءهاضمه و مشکلات گوارشی میشود. حکمت روزه، تنظیم اعمال حیاتی بدن و دفع اخلاط فاسده از بدن است. با خوابیدن بعد از سحری با شکم پر، نه تنها کمکی به سیستم گوارشی خود ننمودهایم که فشار روی معده خود را مضاعف کردهایم. بعلاوه در این ماه، نیاز به شادابی و نزدیکتر شدن به خدا داریم. با شکم پر خوابیدن باعث کسلی و خمودگی ما در روز بعد میشود و فرصت بازسازیمان را از دست میدهیم. بهترین وقت خوابیدن هنگامی است که هضم معدی انجام گرفته و غذا از دهانه معده عبور کرده باشد.
در ادامه به غذای مناسب در سحری می پردازیم.
