ابزار نظر سنجی

عوامل ماندگاري و گسترش دائمي امواج نهضت کربلا (2)

2. اصل حق محوري و حق طلبي

نهضت کربلا، نهضتي است پايدار بر محور حق، و حق را معيار و ميزان همه چيز نگريستن؛ چنانچه مي فرمايد:« عقل به کمال نمي رسد مگر به پيروي از حق»(1)
امام حسين عليه السلام در نامه اي که براي شيعيان خود در بصره مي نويسد، قيام خود را قيامي حق محورانه و حق طلبانه اعلام مي کند و در آغاز نامه مي فرمايد:« همانا من شما را به زنده کردن آثار و نشانه هاي حق و نابود کردن بدعت ها فرا مي خوانم»(2).
اينها همه آموزه هايي از نهضت کربلا است تا انسان ها پيوسته بر راه حق گام نهند و حقوق خود را بشناسند و از حق دفاع نمايند و حق طلبي را در زندگي خود حاکم سازند.

عوامل ماندگاري و گسترش دائمي امواج نهضت کربلا (1)

چکيده

تداوم جريان بيمه کننده ي ياد و راه عاشورا، « ترويج و گسترش دائمي امواج نهضت کربلا» و « ترويج و توسعه ي فرهنگ ايثار و شهادت» اين کشور بيدار و پايدار- که بر محور ولايت اين بيداري و پايداري را کسب و حفظ کرده است- هدف اين نوشتار است.
نگارنده اعتقاد دارد: وظيفه ي ماست که به توسعه، ترويج و گسترش دائمي امواج نهضت کربلا بپردازيم و ياد آن عزيزان را گرامي بداريم؛ زيرا زنده نگه داشتن ياد آنان و ترويج فرهنگ ايثار و شهادت و هرچه پرشورتر داشتن اين حماسه ي بي نظير تاريخ، از اساسي ترين امور و حياتي ترين مسائل اجتماعي و فرهنگي ملت هاي اسلامي است.
مردم روشن و آگاه جامعه ي ما، با هدايت و راهنمايي بزرگان دين و مباني ديني نهضت کربلا دريافته اند که: شهادت به مثابه ي جوهر پويايي دين، مايه ي اصلي قوام و ماندگاري آن است؛ از اين رو توسعه و ترويج امواج نهضت کربلا و گسترش دائمي آن، در حقيقت برافراشته شدن پرچم توحيد و مکتب رهايي بخش اسلام است.

اسرار جاودانه سرشک

اکمال دین و اتمام نعمت و مقام رضایت معبود در قالب امامت تجلّی یافت و حاملان نور نبوت برای تحقّق اهداف عظیم بعثت نبوی منصوب شدند تا چراغ فروزان هدایت معرفت معنوی بشر گردند.هر امامی در زمان حیات پر برکت خود ، بر حسب شرایط اجتماعی با کوشش و تلاش خستگی ناپذیر ، پرچم میراث نبوی را برافراشته نگاه داشت.
در این میان نهضت اصلاح طلبانه ی حسین بن علی (ع) دامنه ی نفوذش وسیع تر و تأثیر فراینده تری در میان مسلمانان گذاشت.
حسین (ع) در سوّم شعبان سال چهارم هجری در مدینه ی منوّره به دنیا آمد. کنیه ی آن حضرت ابوعبدالله و از لقب های مشهور وی سیّد ، طیّب ، سبط و مبارک می باشد.امام حسین (ع) نزد مهربان ترین و شریف ترین و پرهیزگار ترین مادران عالم و در بزرگ ترین دانشگاه انسان ساز تربیت شد. حسین بن علی (ع) حدود شش سال از حیات خود را در دوران رسول الله (ص) گذراند و آن حضرت علاقه ی فراوانی به وی داشت .رسول الله (ص) در تعلیم وتربیت حسین (ع) کوشش بسیار داشت و درباره او فرمود: « حسین از من و من از او هستم ، خداوند دوست می دارد هر که حسین را دوست بدارد».همچنین فرمود: «هرکه این دو را[حسنین] را دوست بدارد مرا دوست داشته و هرکه آنان را به غضب درآورد مرا غضبناک کرده است.»

جستاري در عاشورا و آموزه هاي آن

عاشورا در کلام معصومين(ع)

از امام صادق(ع) پرسيدند: چرا روزعاشورا سوگناک ترين روز به حساب آمده است، نه روز رحلت پيامبر اکرم(ص) وحضرت فاطمه(س) و روز شهادت حضرت علي(ع) و امام حسن(ع)؟
حضرت فرمود: «به اين دليل روز [شهادت] حسين (ع) سوگناک ترين روزهاست که اصحاب کسا، اين گرامي ترين آفريدگان نزد خداي تعالي، پنج نفر بودند...
چون امام حسين(ع) کشته شد، ديگر کسي از اهل کسا باقي نماند که بعد از او مايه تسلاي خاطر مردم باشد. بنابراين ، رفتن امام حسين(ع) به منزله رفتن همه آنهاست، همچنان که ؛ باقي بودن ايشان مثل اين بود که همه اهل کسا زنده هستند(1).
امام رضا(ع) «کسي که در روز عاشورا از انجام دادن کارهاي مورد نياز خود بپرهيزد، خداوند نيازهاي دنيا وآخرت او را برآورده مي کند. کسي که روز عاشورا را روز سوگواري واندوه وحزن قرار دهد، خداوند روز قيامت را روز شادي و سرور او قرار مي دهد(2).

عاشورا از نگاه اهل سنت

دیدگاههای اهل سنت پیرامون واقعه کربلا :

نظریه اول :

دیدگاه منفعت محور (1) یکی از نخستین واکنش های اهل سنت که از همان آغاز حرکت سیدالشهدا از مدینه شروع شد و در جریان حضور آن حضرت در مکه به اوج خود رسید و در طول مسیر وی به سوی کربلا تداوم یافت، توصیه بزرگان اهل سنت به آن بزرگوار مبنی بر ترک انقلاب در برابر نظام یزیدی ، به دلیل مساعد نبودن شرایط بود. آنان پس از آگاهی از مخالفت امام با بیعت یزید بن معاویه و اقدام آن به خروج از مدینه با مقدمات و برخورد با امام ، بر این نکته پای فشردند که شرایط برای قیام و برانداختن حکومت امویان و پی افکندن نظام اسلامی و مردمی آماده نیست و مردم کوفه ، پایداری و تعهد مداری لازم را برای یاری شما و انجام این فریضه مهم ندارد .یکی از نخستین افرادی که در مسیر امام حسین (ع) با آن حضرت مواجه شده ، زبان به مشورت گشود عبدالله بن مطیع بود که پس از دیدار با امام برای آگاهی از قصد او ، چنین گفت : فدایت شوم . . . هرگاه مکه رسیدی ، هرگز قصد کوفه نکن ، زیرا این شهر نامیمون است و در آنجا بود که پدرت کشته شد و برادرت خوار گردید و به نیرنگ گرفتار شد.ملازم حرم (مکه) باش شما سرور عرب هستی و هیچ فردی از اهل حجاز با شما قابل مقایسه نیست . مردم از هر طرف به سویت جذب می شوند . اگر شما را بکشند ، بعد از شما همگان در معرض خطر قرار میگیریم . این جملات دو مطلب را بیان می کند :
الف) شرایط کنونی به طور عموم و اوضاع کوفه و گذشته مردم آن شهر به خصوص ، و سرنوشت امام علی و امام حسن می آموزد که زمینه برای انقلاب و قیام آماده نیست و نباید به یاری مردم کوفه و دعوت آنان دل بست و نمی توان با وعده های آنان قیام کرد.

رویکرد مسلمانان نسبت به عاشورا

مقدمه

از زمانی که معاویه از جانب خلفای ثلاثه در شام استقرار پیدا کرد همواره در پی استحکام بخشیدن موقعیت خودش بود تا بتواند حکومت را به دست گرفته و آن را برای بنی امیه موروثی سازد و با تلاش های مداوم و زمینه ای که خلفای ثلاثه برای آن فراهم کرده بود این چهرة پلید توانست خود را به عنوان خلیفه مسلمین معرفی کند و زمام امور را به دست گرفت و در پی آن شد تا خلافت را تبدیل به سلطنت نموده و آن را برای بازماندگان خود به ارث بگذارد . این مرد در ماه رجب سال 60 هجری به هلاکت رسید (1) و بعد از آن یزید بن معاویه به تخت نشست و از مردم برای خود بیعت می گرفت و بر همین اساس به ولید بن عتبه فرماندار مدینه نامه نوشت و خواست که از امام حسین (ع) و ... بیعت بگیرد اما امام حسین (ع) ضمن آنکه خصوصیات منفی و لایق نبودن یزید را برای امر حکومت بر شمرد از بیعت امتناع ورزید . در سوم شعبان سال 60 هجری به طرف مکه حرکت کرد و در حدود چهار ماه در مکه اقامت داشت . وقتی که خبر مرگ معاویه و رفتن امام حسین (ع) به مکه به گوش کوفیان رسید در منزل سلیمان بن صرد تجمع نمودند و برای امام حسین (ع) نامه نوشتند و از حضرت دعوت نمودند که به عراق بیاید و این مردم از آن حضرت حمایت می کنند (2) .تا آن که دعوت های کوفیان شدت یافت با وجود آن که امام در ابتدا در مقابل نامه های کوفیان سکوت کرده بود اما به افزایش نامه و دعوت ها امام نماینده مورد اطمینان خود مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاد تا اوضاع و شرایط کوفه را برای امام اطلاع دهد . وقتی که مسلم به کوفه رسید تعداد زیادی از آن استقبال کردند و با آن بیعت کردند و این روند پیش می رفت تا آن که مسلم از امام خواست که به کوفه بیاید (3) اما وقتی که یزید از اوضاع کوفه اطلاع پیدا کرد عبیدالله بن زیاد را فرماندار کوفه ساخت ، بن زیاد با استفاده از تطمیع و تهدید و فشار آوردن بر مردم و عدم هماهنگی لازم در میان مردم او توانست که مردم را از دور مسلم پراکنده کرده و شرایط کوفه را دگرگون کرد و مسلم را به شهادت رساند و مردم را بر علیه امام حسین (ع) تحریک کرد .(4) تا آن که امام حسین (ع) در روز دوم محرم الحرام سال شصت و یکم هجرت وارد عراق شد و در دهم محرم الحرام روز عاشورا امام حسین (ع) و یاران مطهرش به دست سپاه ابن زیاد لعین به شهادت رسید و تلخ ترین و عظیم ترین واقعه تاریخ به وقوع پیوست.

منطق حسينى رويارو با خشونت و خودكامگى اموى

*اشاره

واژه خشونت در ادبيات سياسى سالهاى اخير نگاههاى مختلفى را به سوى خود معطوف داشته است. اين مفهوم در سه عرصه قابل پی‏گيرى و تعريف است:
1. خشونت در عرصه اخلاق فردى؛ در اين عرصه افرادى كه داراى رأفت، عطوفت، عفو و گذشت نيستند و مستبد و خودرأى مى ‏باشند، خشن ناميده مى ‏شوند و اما كسانى كه براى اعتقادات خود ارزش قائلند و در اجراى احكام خدا قاطعيت دارند و در برابر متجاوزان به حدود الهى و براندازان نظام الهى قد علم مى ‏كنند و با قدرت آنان را سركوب مى ‏سازند و از گناه‏كاران مُصرّ متنفرند و براى اظهار نفرت از آنان در صورت لزوم چهره درهم مى ‏كنند و... ناميدن اينان به افراد خشن صحيح نيست.