روز 5 فروردين سال 84، مأموران كلانتري 109 بهارستان از طريق مركز فوريت‌هاي پليس از يك درگيري خونين در خيابان ظهيرالاسلام باخبر شدند.

مأموران با حضور در اين خيابان با جسد پيرمردي حدودا 70 ساله مواجه شدند كه بر اثر اصابت چاقو به قتل رسيده بود. تحقيقات پليس براي شناسايي عامل اين قتل شروع شد و در جريان تحقيقات مشخص شد كه مقتول به نام محرم، با شخصي به نام بهرام اختلافي بر سر يك ملك داشته است.

به گفته خانواده مقتول، محرم از بهرام خانه‌اي خريداري كرده بود كه بهرام بعد از دريافت پول، از سند زدن آن به نام محرم خودداري مي‌كرده است. محرم نيز با مراجعه به دادسراي جنايي ناحيه 4،‌ با اعلام شكايت از بهرام، حكم جلب او را گرفته بود؛ تا اينكه روز حادثه در خيابان با هم روبرو شده و در جريان درگيري، محرم با چاقوي بهرام به قتل رسيد.

مدتي بعد، بهرا شناسايي و دستگير شد و بعد از اعتراف او به ارتكاب قتل،‌ پرونده براي رسيدگي به دادگاه كيفري استان تهران ارجاع داده شد كه صبح فردا در شعبه 74 دادگاه كيفري به آن رسيدگي خواهد شد.

زني با مراجعه به دادگاه خانواده شهيد محلاتي دادخواست جدايي خود را به قاضي شعبه 236 اين مجتمع قضايي ارائه كرد.

اين زن در حضور قاضي اين شعبه گفت: شوهرم 9 سال است كه معتاد به ترياك است و من به خاطر اينكه اقوام و فرزندانم از اين موضوع باخبر نشوند تمام طلاها و سرمايه‌ام را براي مصرف مواد مخدر و خمار نبودن او خرج كردم.

وي با بيان اينكه ما 3 فرزند بالغ داريم، ادامه داد: مي‌خواهم از شوهرم جدا شوم چرا كه ديگر تحمل زندگي و مخفي كردن اين موضوع را از بقيه ندارم.

زن در مقابل قاضي ايستاد و بيان كرد: شوهرم از سادگي من سوء استفاده كرده و من تمام سرمايه و جواني‌ام را به خاطر او از دست دادم.

وي اضافه كرد: گاهي كه مالي نداشتم مرا مجبور به كار براي مردم مي‌كرد تا بتواند به راحتي خرج موادش را در بياورد.

مرد 30 ساله در دادگاه حاضر شد و گفت: من ابتدا از همسرم خواستم كه او را طلاق دهم تا راحت زندگي كند.

وي ادامه داد: همسرم خودش قبول كرد كه مخفيانه مواد مخدر و خرج مواد مرا تأمين كند براي اينكه آبرويش در خطر بود ولي من ابتدا با اين كار مخالف بودن و خواستم براي راحتي‌اش او از من جدا شده و به دنبال زندگي‌اش برود اما نپذيرفت.

زن بار ديگر گفت: من تمام طلاهايم را خرج او كردم و حالا هيچ چيزي جز جدايي از او نمي‌خواهم تا از او دور شده و نفس راحت بكشم.

مرد در جواب بيان كرد: من ديگر او را طلاق نمي‌دهم و او بايد در كنارم باشد و به كار گذاشته‌اش ادامه دهد.

قاضي اين شعبه، رسيدگي به اين پرونده را به كارشناسي دادگاه ارجاع داد.

عصر 28 آبان سال 87، مأموران پليس شهرستان شهريار از طريق مركز فوريت‌هاي پليس در جريان يك فقره درگيري منجر به قتل باحبر شدند.

مأموران با حضور در محل حادثه متوجه شدند در جريان درگيري بين دو جوان، يكي از آنها بر اثر شدت جراحت ناشي از اصابت چاقو به سينه‌اش به قتل رسيده است.

تحقيقات پليس براي شناسايي عامل اين قتل كه مشخص شد يكي از دوستان مقتول بوده است، آغاز شد كه يك روز بعد از قتل، متهم به نام حميد دستگير شد.

حميد در بازجويي‌ها مدعي شد كه رضا با دروغگويي، رابطه بين او و دختر مورد علاقه‌اش را خراب كرده است و به همين دليل با رضا درگير شده و او را به قتل رسانده است.

با اعتراف حميد، به ارتكاب قتل، قرار مجرميت وي از سوي دادسراي جنايي صادر و پرونده به دادگاه كيفري استان تهران ارجاع شد كه صبح فردا در شعبه 74 دادگاه به آن رسيدگي خواهد شد.

زني با مراجعه به دادگاه خانواده شهيد محلاتي دادخواست مهريه خود را به قاضي نجفي رئيس شعبه 234 اين مجتمع قضايي ارائه كرد.

اين زن در حضور قاضي نجفي گفت: من از اينكه شوهرم دائم به فكر آينده‌ است، خسته شدم.

وي با بيان اينكه من يك فرزند يك ساله دارم، اظهار داشت: شوهرم هميشه با دعوا چيزي برايم تهيه مي‌كند و فقط اموال براي آينده جمع مي‌كند.

زن ادامه داد: من از اين وضع خسته شدم و مهريه‌ام كه 800 سكه بهار آزادي است را از شوهرم كه خيال مي‌كند آينده نگر است مي‌خواهم.

وي در حضور قاضي اين شعبه بيان كرد: شوهرم محبتش به من بسيار كم است و از خرج كردن بسيار ناراحت شده و عذاب مي‌برد.

مرد 33 ساله در دادگاه حضور داشت و گفت: اگر من بخواهم مهريه زنم را بدهم بايد يك جا بدهم.

وي ادامه داد: براي دادن مهريه همسرم بايد مغازه‌ام را فروخته و بيكار شوم و اين موضوع به من روا نيست و زنم بايد درك كند؛ مي‌خواهم همسرم درخواستش را پس گرفته و صبوري كند.

زن بار ديگر گفت: من مهريه‌ام را مي‌خواهم چرا كه شوهرم اموال بسيار دارد.

قاضي نجفي بيان كرد: با توجه به مدارك و اموال مرد محكوم به پرداخت مهريه زن شد.
وي ادامه داد: همچنين بنا بر خواسته زن و مرد، مهريه نقد و كامل پرداخت خواهد شد.

زني با مراجعه به دادگاه خانواده شهيد محلاتي دادخواست اجرت‌المثل خود را به قاضي قادري رئيس شعبه 257 اين مجتمع قضايي ارائه كرد.

اين زن در حضور قاضي قادري گفت: من بسيار شوهرم را دوست دارم ولي اجرت‌المثل كه حقم است را مي‌خواهم.

وي با بيان اينكه ما 31 سال با هم زندگي كرديم، ادامه داد: من تا به حال نمي‌دانستم كه مي‌توان حق و حقوقي به اين شكل داشت.

زن تصريح كرد: من جز اجرت‌المثل چيزي ديگر نمي‌خواهم و حاضرم مهريه‌ام كه 100 سكه بهار آزادي است را در اين راه ببخشم.

وي در حضور قاضي قادري گفت: اگر شوهرم نيز قبول نكند من حاضرم كه مهريه‌ام را ببخشم تا اجرت‌المثل 31 ساله‌ام را به طور كامل دريافت كنم.

مرد 36 ساله در دادگاه حاضر شد و گفت: من نيز همسرم را دوست دارم و حاضرم اجرت‌المثل را بپردازم.

وي ادامه داد: احتياجي به بخشيدن مهريه از سوي همسرم نيست چرا كه من اجرت‌المثل 31 ساله كه حق اوست را كامل مي‌پردازم.

زن بار ديگر بيان كرد: من مي‌خواهم مهريه‌ام را ببخشم ولي حالا كه شوهرم اين موضوع را قبول نمي‌كند من قبول مي كنم و از اين كار منصرف مي‌شوم.

قاضي قادري گفت: با توجه به بخشيدن مهريه زن و اينكه مرد قبول نكرد؛ بايد تعهد داده شود، كه مهريه بخشيده نشده است و اجرت‌المثل 38 ساله زن از سوي مرد به صورت كامل پرداخت خواهد شد.