پرسش: حدیث « ثقلین» چگونه دلالت بر وجود امام زمان (علیهالسلام) دارد ؟
كتاب اللَّه حبل ممدود ما بین السمآء والأرض أوما بین السمآء إلى الأرض، وعترتى أهل بیتى، وإنّهما لن یفترقا حتّى یردا علىّ الحوض»؛ «همانا من دو جانشین را در میان شما مىگذارم: كتاب خدا، ریسمان كشیده{پاورقی . مسند احمد، ج 5، ص 181. پاورقی}
شد مابین آسمان وزمین یا مابین آسمان تا زمین، وعترتم اهل بیتم، وهمانا این دو از یكدیگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند.»
در این حدیث پیامبر اكرم (ص) مىفرماید: «كتاب وعترت تا قیامت از یكدیگر جدا نمىشوند»، مطابق این گفتار اگر زمانى عدلِ كتاب كه همان عترت است در روى زمین نباشد لازم مىآید كه این دو از یكدیگر جدا شده باشند، واین با ظاهر حدیث مخالف است.
ابن حجر مكّى مىگوید: «در احادیثى كه سفارش به اهل بیت شده به این نكته اشاره دارد كه تا روز قیامت زمین خالى از اهل بیتى كه اهلیّت هدایت دارند نخواهد بود، همان گونه كه كتاب عزیز چنین است. ولذا اهل بیت اَمان براى اهل زمین معرفى شدهاند. ونیز در روایات آمده است: «در هر قوم ودستهاى عدولى از اهل بیت من است».
حافظ سمهودى مىگوید: از این حدیث «ثقلین» استفاده مىشود كه هر زمان باید فردى از اهل بیت كه سزاوار تمسك به اوست تا روز قیامت موجود باشد، تا امر به تمسكى كه در روایت به آنها شده معنا پیدا كند، همان گونه كه كتاب عزیز چنین است، ولذا اهل بیت اَمان اهل زمین معرفى شدهاند كه هر گاه از روى زمین بروند زمین نیز نابود خواهد شد»
همین معنا از علامه مناوى در شرح جامع الصغیر سیوطى رسیده است. نتیجه{پاورقی . فیض القدیر، ج 3، ص 15. پاورقی}.
اینكه از حدیث ثقلین كه مورد اتفاق بین شیعه وسنى بوده واز احادیث متواتر است به خوبى استفاده مىشود كه در هر زمان، امام معصومى از عترت پیامبر (ص) واهل بیت معصوم او باید موجود باشد، امامى كه اهلیّت براى اقتدا وتمسك را داشته باشد، كسى كه خود به هدایت مطلق رسیده واز ضلالت به دور است ولذا مىتواند دیگران را نیز به هدایت مطلق رسانده واز مطلق ضلالت وگمراهى دور كند. چنین شخصى در این زمان غیر از حضرت مهدى (ع) نیست.
شد مابین آسمان وزمین یا مابین آسمان تا زمین، وعترتم اهل بیتم، وهمانا این دو از یكدیگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند.»
در این حدیث پیامبر اكرم (ص) مىفرماید: «كتاب وعترت تا قیامت از یكدیگر جدا نمىشوند»، مطابق این گفتار اگر زمانى عدلِ كتاب كه همان عترت است در روى زمین نباشد لازم مىآید كه این دو از یكدیگر جدا شده باشند، واین با ظاهر حدیث مخالف است.
ابن حجر مكّى مىگوید: «در احادیثى كه سفارش به اهل بیت شده به این نكته اشاره دارد كه تا روز قیامت زمین خالى از اهل بیتى كه اهلیّت هدایت دارند نخواهد بود، همان گونه كه كتاب عزیز چنین است. ولذا اهل بیت اَمان براى اهل زمین معرفى شدهاند. ونیز در روایات آمده است: «در هر قوم ودستهاى عدولى از اهل بیت من است».
حافظ سمهودى مىگوید: از این حدیث «ثقلین» استفاده مىشود كه هر زمان باید فردى از اهل بیت كه سزاوار تمسك به اوست تا روز قیامت موجود باشد، تا امر به تمسكى كه در روایت به آنها شده معنا پیدا كند، همان گونه كه كتاب عزیز چنین است، ولذا اهل بیت اَمان اهل زمین معرفى شدهاند كه هر گاه از روى زمین بروند زمین نیز نابود خواهد شد»
همین معنا از علامه مناوى در شرح جامع الصغیر سیوطى رسیده است. نتیجه{پاورقی . فیض القدیر، ج 3، ص 15. پاورقی}.
اینكه از حدیث ثقلین كه مورد اتفاق بین شیعه وسنى بوده واز احادیث متواتر است به خوبى استفاده مىشود كه در هر زمان، امام معصومى از عترت پیامبر (ص) واهل بیت معصوم او باید موجود باشد، امامى كه اهلیّت براى اقتدا وتمسك را داشته باشد، كسى كه خود به هدایت مطلق رسیده واز ضلالت به دور است ولذا مىتواند دیگران را نیز به هدایت مطلق رسانده واز مطلق ضلالت وگمراهى دور كند. چنین شخصى در این زمان غیر از حضرت مهدى (ع) نیست.
