
هیچ حماسه انسانی در گذشته و حال بهاندازه حماسه شهادت حسین (ع) در کربلا مورد تحسین و توجه عاطفی قرار نگرفته و جنبه آموزشی نداشته است. این حماسه بهعنوان یک رویداد عاطفی و احساسی نقطه عطف مؤثری در روند عقاید است. حماسهای که اگر نبود، اسلام نهتنها نمیتوانست بهعنوان یک عقیده ریشهدار و ایمان محکم در باطن مسلمانان جایگیر شود; بلکه در حد یک مذهب کمفروغ و ضعیف در میان انسانها معرفی میشد.








