امام علی (ع)

سخنان آموزنده امیرالمومنین علی علیه السلام

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

القاب حضرت مانند “اسد الله”، “ولی الله”، “ید الله”، “خلیفة الله” و … از کجا آمده است؟ آیا این القاب را خداوند متعال بر حضرت گذاشته اند؟ ــ این القاب ـ اسد الله، ولی الله، یدالله، اذن الله، عین الله و … ـ در بسیاری از کتب شیعه و سنی آمده است و در حقیقت انعکاس تحقق ایمان و اخلاق و اعمال علی(ع) است. برخی از آنها از جانب خداوند حتی در قرآن اعلام شده است؛ مانند “ولی الله” که برگرفته از آیه شریفه ۵۵ سوره مبارکه مائده است که فرمود: “إنما ولیکم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوة و یؤتون الزکوة و هم راکعون”. برخی هم از جانب پیامبر(ص) و در مواقع ظهور حقیقتی از افق وجود او اعلام شده است؛ مانند “اسد الله” که به خاطر شجاعت حضرت در جنگ‌ها به شیر ژیان تشبیه شدند. بقیه القاب هم به همین منوال است.
 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:48 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

چرا در برخی ادعیه، آن حضرت با عنوان “اول مظلوم عالم” مورد خطاب قرار گرفته اند؟ ــ السلام علیک یا اول مظلوم به این معنا نیست که ایشان در تاریخ بشر اولین کسی است که مظلوم واقع شده است؛ بلکه به این معناست که ایشان به صورتی بسیار بسیار گسترده مورد ظلم واقع شدند، تا جایی که ـ چنانچه در بحارالانوار نقل شده است ـ به یکی از یارانشان فرمودند: “به من به اندازه عدد پشم حیوانات پشم‏دار و به عدد ریگ بیابان‏ها ظلم شد”. کنایه از اینکه در میان تمام جهانیان، به کسی مانند من ظلم نشده است.
 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:47 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

آیا کسانى که آگاهانه منکر ولایت على(ع) هستند با افرادى که از روى جهل منکر ولایت ایشان می باشند برابرند؟ ــ مطابق روایات، کسی که آگاهانه منکر رهبری، امامت و واجب الاطاعه بودن امیر مؤمنان(ع) است، معاند شناخته شده و اهل نجات نیست. اما آنان که حق به آنان نرسیده و علمایشان ـ مانند عالمان یهود و نصاری ـ پنهانکاری نموده و کتمان حق کرده و واقعیات به آنها نرسیده است اینگونه نیستند. این افراد اگر تصورشان این بوده که دین اسلام همان است که عالمان آنها می‏گویند و زمینه تحقیق هم نداشتند، با منکران آگاه برابر نیستند؛ بلکه هر کار مثبتی به نسبت عبودیت حق انجام دهند راهی برای نجات آنان است.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:46 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

آیا لزوما هر کس شیعه بود به بهشت مى‏رود و هر کس غیر شیعه بود به جهنم می‏رود؟ ــ شیعه یعنی اقتداءکننده به اهل‏بیت(ع) در دین و اخلاق و عمل. برای بهشت رفتن، متصف بودن به لفظ شیعه کافی نیست. در میان شیعیان کسانی هستند که از هیچ گناهی رویگردان نیستند و باصطلاح گناهشان حرفه‏ای است و تا پایان عمر ادامه دارد! اینگونه افراد به نظر ائمه(ع) شیعه نیستند. در کتاب اصول کافی آمده که شخصی خدمت امام صدق(ع) عرض کرد: جمعی در مدینه هر گناهی را مرتکب می‎شوند و می‎گویند که شیعه هستیم و دلگرم به اهل‏بیت(ع). رنگ رخسار حضرت دگرگون شد و فرمودند: “والله لیسوا بشیعتنا” یعنی: به خدا سوگند اینان شیعه ما نیستند. شیعیان ما از حرام‏های نفسانی، مالی، اخلاقی و … پرهیز دارند. پس طبق آیات و روایات، شیعه واقعی ـ که در حقیقت همان مؤمن حقیقی است ـ لزوماً اهل بهشت است؛ نه کسی که نامش شیعه است.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:45 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

در روایت آمده است که على(ع) تقسیم کننده بهشت و جهنم است. چرا این نسبت را به ایشان داده اند؟ ــ این نسبت مقسم بودن علی(ع) در بهشت و دوزخ، روایات زیادی دارد که در کتب شیعه و غیرشیعه از پیامبر(ع) روایت شده است که فرمود: “علی قسیم النار و الجنة”. یعنی وجود علی(ع) ملاک نجات و هلاک است؛ مأموم او اهل نجات و رویگردان از او اهل هلاک است. در حقیقت وجود او به عنوان امام واجب الاطاعه، ملاک تقسیم مردم به اهل بهشت و اهل جهنم می شود. با این حساب، کسی که در دنیا اعتقاد و اعمال و اخلاقش با علی(ع) هماهنگ بوده، در حد ظرفیت خود اهل بهشت است؛ و اگر ناهماهنگ بوده اهل دوزخ است. لذا در زیارتنامه علی علیه السلام می‏گوییم: “السلام علیک یا میزان الاعمال”، یعنی او میزان حق و محور سنجش اعمال هستند.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:44 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

می پرسند چرا موقع مشکلات می گوییم یا علی(ع) و نام امام دیگری را نمی بریم؟! ــ ذکر نام امامان دیگر هم در شیعه مرسوم است؛ مثل «یا حسین»، «یا موسی بن جعفر»، «یا علی بن موسی الرضا» و «یا حجه الله». همه این ذکرها به همان معناست و «یا الله» در آنها مندرج است.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:43 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

بسیاری از مردم به مولا علی(ع) متوسل می‏شوند. دشمنان طعنه می‏زنند که شما چرا «یا على» مى‏گویید و «یا خدا» نمى‏گویید؟! ــ اولاً: انسان‏ها نیازمند به یکدیگر آفریده شده‎اند و از جانب حضرت حق اجازه دارند که از یکدیگر کمک بخواهند با برای کارگشایی از یکدیگر اقدام کنند. این امر هیچ مانع عقلی و شرعی ندارد. کسانی که طعنه می‏زنند پاسخ دهند که: آیا گفتن “ای طبیب به دادم برس”، “ای نانوا به من نان بده”، “ای پسرم به من کمک کن” و … مانعی دارد؟ خیر؛ این امری طبیعی میان تمام انسان‏هاست. ثانیاً: ما «یا خدا» هم می‏گوییم؛ اما علاوه بر یاخدا گفتن، به عنوان کمک گرفتن از قدرت معنوی علی علیه السلام و در حقیقت شفیع قرار دادن او یا علی هم می گوییم که در متن این یا علی، یا خدا مندرج است. ثالثاً: یا علی گفتن ما ریشه در سنت نبوی دارد؛ زیرا در روایت است که در جنگی امیر مؤمنان(ع) حضور نداشتند و کار بر پیامبر(ص) و مسلمانان سخت شد. جبرئیل امین نازل گشت و ذکر “ناد علیاً مظهر العجایب” را به پیامبر اکرم(ص) تعلیم نمود و عرض کرد: ظهور دهنده شگفتی ها علی را برای یاری خود صدا بزن.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:41 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

در برخی نقل ها آمده که در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان و هنگام خروج مولا از خانه حضرت ام کلثوم(س) به سمت مسجد، تمام عالم می خواست جلوی رفتن حضرت به مسجد را بگیرند؛ مرغابی ها صف کشیدند و مانع شدند؛ قفل در خود را به شال کمر مولا درگیر ساخت؛ آسمان رنگ به رنگ شد و … چرا کائنات دست به دست هم دادند که جلوی خروج حضرت از منزل را بگیرند؟ و آیا جمادات و حیوانات فهم دارند که اینگونه عمل کنند؟ ــ مطابق آیات قرآن کریم، جمادات و نباتات و حیوانات، هم شعور در حد خود دارند، هم تسبیح و حمد می‏کنند، و هم آگاه به تسبیح و حمد خود هستند. خداوند در آیه ۴۴ سوره مبارکه اسراء می‏فرماید: “تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِیهِنَّ وَإِن مِّن شَیْءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَکِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُم” یعنی: آسمانهاى هفتگانه و زمین و هر کس که در آنهاست او را تسبیح مى‏گویند و هیچ چیز نیست مگر اینکه در حال ستایش تسبیح او مى‏گوید ولى شما تسبیح آنها را درنمى‏یابید. همچنین در آیه ۴۱ سوره مبارکه نور می‏فرماید: “أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّیْرُ صَافَّاتٍ کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِیحَهُ” یعنی: آیا ندانسته‏اى که هر که [و هر چه] در آسمانها و زمین است براى خدا تسبیح مى‏گویند و پرندگان [نیز] در حالى که در آسمان پر گشوده‏اند [تسبیح او مى‏گویند] همه ستایش و نیایش خود را مى‏دانند؟ وقتی جمادات و حیوانات خداوند را می‏شناسند، یقیناً ولی او را نیز می‎شناسند. آنها از جانب خداوند به شهادت علی(ع) آگاه شده بودند؛ ولی ـ چنان‏چه در پاسخ سؤال قبل هم ذکر شد ـ مرگ حضرت(ع) حتمی بود و آنها با آن‏همه حرکات و جست و خیزها نتوانستند از آن جلوگیری کنند.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:40 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

در برخی نقل ها آمده که در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان و هنگام خروج مولا از خانه حضرت ام کلثوم(س) به سمت مسجد، تمام عالم می خواست جلوی رفتن حضرت به مسجد را بگیرند؛ مرغابی ها صف کشیدند و مانع شدند؛ قفل در خود را به شال کمر مولا درگیر ساخت؛ آسمان رنگ به رنگ شد و … چرا کائنات دست به دست هم دادند که جلوی خروج حضرت از منزل را بگیرند؟ و آیا جمادات و حیوانات فهم دارند که اینگونه عمل کنند؟ ــ مطابق آیات قرآن کریم، جمادات و نباتات و حیوانات، هم شعور در حد خود دارند، هم تسبیح و حمد می‏کنند، و هم آگاه به تسبیح و حمد خود هستند. خداوند در آیه ۴۴ سوره مبارکه اسراء می‏فرماید: “تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِیهِنَّ وَإِن مِّن شَیْءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَکِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُم” یعنی: آسمانهاى هفتگانه و زمین و هر کس که در آنهاست او را تسبیح مى‏گویند و هیچ چیز نیست مگر اینکه در حال ستایش تسبیح او مى‏گوید ولى شما تسبیح آنها را درنمى‏یابید. همچنین در آیه ۴۱ سوره مبارکه نور می‏فرماید: “أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّیْرُ صَافَّاتٍ کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِیحَهُ” یعنی: آیا ندانسته‏اى که هر که [و هر چه] در آسمانها و زمین است براى خدا تسبیح مى‏گویند و پرندگان [نیز] در حالى که در آسمان پر گشوده‏اند [تسبیح او مى‏گویند] همه ستایش و نیایش خود را مى‏دانند؟ وقتی جمادات و حیوانات خداوند را می‏شناسند، یقیناً ولی او را نیز می‎شناسند. آنها از جانب خداوند به شهادت علی(ع) آگاه شده بودند؛ ولی ـ چنان‏چه در پاسخ سؤال قبل هم ذکر شد ـ مرگ حضرت(ع) حتمی بود و آنها با آن‏همه حرکات و جست و خیزها نتوانستند از آن جلوگیری کنند.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:38 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

پاسخ به شبهات : حسین انصاریان

حضرت علی(ع) بارها فرموده بودند که: “ابن ملجم مرادی قاتل من است”. چرا ایشان از مرگ خود پیشگیری نکردند؟ و حتی در برخی نقل ها هست که قاتل خود را که در مسجد به خواب رفته بود برای نماز بیدار کردند! ــ هیچکس از زمان مرگ حتمی خود خبر ندارد و نمی‎داند که به چه صورت اتفاق می‏افتد؛ مگر اینکه خداوند یا اولیاء او به او خبر دهند. وقتی هم که خداوند مرگ حتمی کسی را به او خبر دهد ابداً قابل پیشگیری و تقدیم و تأخیر نیست. لذا حضرت(ع) تکلیف شرعی نداشت که از شهادت خود، با کشتن ابن ملجم پیشگیری کند. به علاوه، آنچه مهم تر است این که در فرهنگ اسلام، قصاص قبل از جنایت وجود ندارد. لذا امام معصوم(ع) احدی را به گناهی که هنوز مرتکب نشده است جریمه نمی کند.

 

http://shiayan.ir


ادامه مطلب

[ جمعه 4 مهر 1393  ] [ 10:36 AM ] [ م. ن. ] [ نظرات0 ]

.: تعداد کل صفحات وبلاگ : 200 :. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ]