امام على (علیه السلام):

«مراقب افکارت باش که رفتارت میشود.»

«مراقب رفتارت باش که سخنت میشود.»

«مراقب سخنت باش زیرا عادتت میشود.»

«مراقب عادتت باش زیرا شخصیتت میشود.»

«مراقب شخصیتت باش زیرا سرنوشتت میشود.»

حجت الاسلام و المسلمین  استاد حاج علیرضا پناهیان در سال ۱۳۴۴ در شهر تهران در خانواده ای مذهبی و روحانی چشم به جهان گشود. پدر ایشان مرحوم حضرت حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ غضنفر پناهیان  از روحانیون  و مبلغین برجسته تهران  محسوب می شد. وی از سال اول راهنمایی (۱۳۵۶) در کنار دروس مدرسه، تحصیلات حوزوی را آغاز نمود و از سال ۱۳۶۲ تحصیلات خود را در حوزه علمیه قم پی گرفت و پس از اتمام دروس سطح حوزه، به مدت دوازده سال از درس خارج حضرات آیات عظام وحید خراسانی، جوادی آملی، سید محمدکاظم حائری ، آیت الله تهرانی ، آیت الله سید محمود شاهرودی و همچنین مقام معظم رهبری  حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای دامت برکاته بهره برد. از آغاز دبیرستان و در کنار تحصیل در حوزه، با تدریس کتاب‌های شهید مطهری، به تبلیغ و آموزش در محیط‌ های مختلف دانش‌آموزی، دانشگاهی و حوزوی روی آورد. رشته روانشناسی را در دفتر همکاری حوزه و دانشگاه تحصیل کرد. وی عضو هیئت‌علمی مرکز تخصصی تبلیغ قم بوده و در زمینه تدریس و طراحی سرفصل‌ها و تدوین کتب آموزشی با آن مرکز همکاری می‌کند.

در کنار فعالیت‌های تبلیغی به فعالیت‌های اجرایی و مدیریتی در عرصه‌های فرهنگی نیز اشتغال داشته و از معاونت فرهنگی «لشگر ۲۷ محمد رسول الله (ص)» در دوران دفاع مقدس تا معاونت فرهنگی  و تبلیغ «نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها» و «مرکز جهانی علوم اسلامی» همواره در برنامه‌ریزی و مدیریت فرهنگی فعالیت داشته است. بیش از ده سال، همزمان با تدریس در دانشگاه هنر، مسئولیت نهاد این دانشگاه را نیز به عهده داشته و در کنار «مشاور رئیس  نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها» و «فعالیت تبلیغی» به تدریس در حوزه و دانشگاه و همچنین پژوهش و تدوین در علوم اسلامی مشغول است. ارتباط ایشان با مجموعه از سال‌های ابتدایی تأسیس مؤسسه نور معرفت آغاز شد و غالباً از ایشان در ویژه‌برنامه‌ها و همایش‌ها استفاده می‌شد تا این که این ارتباط به اوج خود رسید و کارگاه آموزش شیوه سخنرانی دینی توسط ایشان برای مبلغین مجموعه تأسیس گردید. با تأسیس این کارگاه مجموعه یک گام بلند از نظر کیفی سازی هیئات هفتگی به جلو برداشت، گامی که اثرات آن به صورت ملموس تر در سال‌های آینده دیده خواهد شد.

ایشان هم اکنون علاوه بر اشتغالات فراوان و عضویت در شورای عالی تبلیغ حوزه های علمیه سراسر کشور، مدرسه علمیه و مرکز تخصصی دارالحکمه را نیز در حوالی غرب تهران تاسیس نموده است که طلاب در دو سطح یک  دروس عمومی حوزه و سطح دو تخصصی تبلیغ را نیز فرا می گیرند که بسیار مورد استقبال طلاب و جوانان عزیز دوستدار دروس حوزوی قرار گرفته است.

از ایشان صدها سخنرانی با موضوعات مختلف و جذاب توسط موسسه عصر بیان معنوی به تولید انبوه رسیده است و علاوه بر آن کتاب های با عناوین :

شهر خدا (در مورد برکات ماه رمضان )

انتظار عامیانه ، عالمانه و عارفانه

رهایی از تکبر پنهان

شکوه امر خدا

عجب مناجات قشنگیه ؛
بارالها…
از کوی تو بیرون نشود
پای خیالم 
نکند فرق به حالم ....
چه برانی،
چه بخوانی…
چه به اوجم برسانی 
چه به خاکم بکشانی…
نه من آنم که برنجم
نه تو آنی که برانی..
نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد…
نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی
کس به غیر از تو نخواهم
چه بخواهی چه نخواهی
باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی

سپاس خداوندی را که انور جلال او از افق عقول بندگانش تابان است. و خواسته اش از زبان گویای کتاب و سنت نمایان. خدایی که دوستان خد را از دلبستگی به دنیای فریب کار رهانید و به شادی های گوناتگونشان رساند.

 واما شما ای روحانیون و طلاب عزیز همان طور که امام فرمودند تذکیه و تعلم را پیشه ی خود سازید و جوانان عزیز اسلام را هادی باشید و در آغوش هدایت الهی جای بگیرید. کار شما بهترین کاراست همان کار پیغمبر و ائمه معصومین است. هدایت و ارشاد و اداره جامه ی اسلامی و پیاده کردن احکام نورانی اسلام. و مانند علی بن ابی طالب(ع) در دعا میخوانیم "ولا تأخده فی الله لوﻣﺔ لائم" در راه خدا حرکت کردن سختی و رنج دارد، موانع زیاد است وبا صبر و استقامت راه انبیاء را ادامه دهید که امروز جوانان ما با ریختن خونشان موانع راه را برداشتند و بر می دارند و ما در قیامت در پیشگاه خداوند تبارک و تعالی عذری نداریم و البته این حرف من با هم درسها و هم سنگران خودم است. نه به بزرگان که سخن گفتن در مقابلشان بی ادبی است. آنان مربی ما هستند و ما شاگرد آنان.

 و شما ای پاسدار عزیز و جوان برومند که هدفتان مقدس است و راهتان روشن و حرکتتان حماسه آفرین است. چون هجرتتان آغاز بر هجرتها بود و خون سرختان پیام آور هدفتان و سرهای بریده و بدن های قطعه قطعه شده شما نشانگر مظلومیت تان است. دست از دامان امام زمان و نوکرانش نکشید که اینان عمال اسلامند و اسلام اصیل راباید از امثال غفاری ها، سعیدی ها، مطهری ها، بهشتی ها، صدوقی ها، مدنی ها، دستغیبی ها و امثالهم گرفت.

 بدانید اسلام منهای روحانیت اسلام نیست و این سد دشمن شکن را نگذارید بشکند.

 مادرم

 آن زمان که اسلام و انقلاب به خون احتیاج داشت تو ثمره ی سالها عمرت را که فرزندی مسلمان بود هدیه کردی، چه خوب امانت داری کردی و چه به موقع امانت را دادی. پس شاد باش و فرزندان دیگرت را هم بده و خود مانند زینب معلم دیگران باش.

 مبادا بر من گریه کنی که اگر شهید باشم زنده ام، زنده تر از زنده ها. حلالم کن و به برادرانم و به بچه های خواهرانم بگو که

 آنان باید خود را برای قربانی شدن آماده کنند و سربازی اسلام را بر عهده بگیرند.                      

 خواهرانم،

 در تربیت فرزندانتان بکوشید و حجاب را رعایت کنید. زهرا گونه زندگی نمایید و شوهرانتان را به راه خدا وادارید.

 مادر خدا پدرم را رحمت و شما را عاقبت به خیر کند. انشا الله اگر کربلا مشرف شدی مرا فارموش نکن. و از حضرت امام حسین(ع) تقاضا کن که قربانیت را بپذیرد.

هر وقت خبر کشته شدن من به شما رسید بگو "انا لله و انا الیه راجعون" و این را یک امتحان قلمداد کن.

پروردگارا هرچند به نفس مطمئنه نرسیدیم و در جهاد اکبر پیروز نگشتیم.اما به جهاد اصغر پرداختیم پس" ربّنا فاغفر لنا ذنوبنا وکفّر عنّا سیّئاتنا و توفّنا مع الأبرار، ربّنا و ءاتنا ما وعدتّنا علی رسلک و لا تخزنایوم القیمة إنّک لا تخلف المیعاد" 

 برایم هفت نگیرید خرج نکنید، فاتحه ای ساده و پول آن را به انجمن ایتام اهدا نمایید. در صورت امکان در قبرستان شهدا دفنم کنید کنار پاسداران تا شاید خداوند به واسطه ی آنان مرا ببخشد. و در هنگام دفنم زیارت عاشورا و روضه حضرت زهرا بخوانید.      

  ۱۳۵۹/۶/۲۸