جنگ نرم

هر وقت حاجی از منطقه به منزل می آمد ، بعد از اینکه با من احوال پرسی میکرد ،با همان لباس خاکی

بسیجی به نماز می ایستاد .یک روز به قصد شوخی گفتم :تو مگر چقدر پیش ما هستی که به محض

آمدن،نماز میخوانی؟نگاهی کرد و گفت :

:هر وقت تو را می بینم ،احساس میکنم باید دو رکعت نماز شکر بخوانم.

 دلنوشته نیست

دست نوشته نیست

  گفته ها و نا گفته هایم نیست

 خط خطی های دلم است

 عجب هنریست

 شهادت را می گویم

                                                                                                                         تقدیم به سردار بی سر

بــه کــجــامــیــنــگــری... ؟

به همان بهشتی که قرار است همچون مولایت بدون سر وارد آن شوی؟

نمی دانم خداوند چه فرقی بین چشمان تو و چشمانما گذاشته است...

 که عکس چشمان تو دل را دگرگون می کند؟!

 که نگاه گیرای چشمانت را آسمان هم بر نمی تابد ...

 و اکنون میفهمم که نه ؛فقط میدانمکه چه چیزآن چشـمها را چنان گیرایی و هیبتی میداد

 و همگان را در مقابلش به زانو در می آورد...

 همه را متعجّب می ساخت و همه را درگیر می کرد...

 دریایی که در آن چشمها مشهوداست ،

حاصل اشکهای شبانه تو در بارگاه احدیت بــود...

حاصل آن بود که راهی برای خود به دنیــا و ما فیها ...!