با مروری بر تحولات انقلاب های بزرگ دنیا به روشنی می توان دریافت که رهبران به عنوان فرمانده انقلاب، وظیفه بسیج جامعه و مدیریت و هدایت آن را در چارچوب ایدئولوژی و اهداف انقلاب برعهده دارند و این مهمترین مسوولیت آنهاست. در کنار آن لازم است تفسیر و تبیین اهداف انقلاب را عملی کنند و در نهایت به عنوان ناخدای نظام، بعد از پیروزی انقلاب در جهت حفظ وحدت و همبستگی ملی، مهار و دفع جریان های داخلی و خارجی منحرف و ضد انقلاب و مدیریت بحران های پیش آمده بکوشند.
نگاهی به همه انقلاب های بزرگ جهان مثل انقلاب 1917 روسیه،انقلاب 1789 فرانسه ،انقلاب 1945 چین و انقلاب اسلامی 1979 ایران نشان می دهد که تنها با وجود عنصر رهبری حرکت های اعتراضی توده های مردم علیه قدرت و نظام سلطه گر به نتیجه رسیده است.در واقع حضور رهبری مقتدر در راس انقلاب هاست که انسجام لازم را میان نیروهای انقلابی ایجاد می کند و انقلاب را در مسیر درست خود نگه می دارد، عاملی که در خیزش های معاصر جهان عرب وجود نداشت و به همین دلیل برخی از آنها یا به نتبجه نرسیدند و یا برای نمونه در کشوری مثل مصر از مسیر خود منحرف شدند.
با توجه به آنچه گفته شده به خوبی می توان دریافت که در هر انقلاب، عنصر رهبری نقش اساسی و تعیین کننده در سرنوشت آن دارد، اما میزان و تاثیر این نقش در هرکدام از آنها و در مراحل مختلف انقلاب ها متفاوت است.
مروری کوتاه بر جریان شناسی مخالفان رژیم گذشته، گروههای ملی مختلفی را به عنوان اولین اپوزیسیون کلاسیک رژیم پهلوی معرفی می کند که از سال 1320 به بعد در سپهر سیاسی این برهه از تاریخ ایران در کنار گروه های مذهبی با معیارهای عصر نوین که به تازگی شکل گرفته بودند، نقش بازی کرده اند.
همزمان با این جریان، حزب توده با شالوده سازمانی قوی و مرام مارکسیستی-کمونیستی با پشتیبانی معنوی اتحاد جماهیر شوروی توانست در اندک زمانی مخالفان رژیم پهلوی را در طبقات مختلف جامعه از نظامیان و فرهنگیان گرفته تا کارگران و کشاورزان گرد سازمان خود جمع کرده و تحرکاتی را علیه رژیم به انجام رساند. این حزب اگرچه پس از ترور شاه در دانشکده حقوق دانشگاه تهران در 15 بهمن 1327 غیرقانونی اعلام شد لیکن بازماندگان این حزب در دهه های بعد یا به صورت مخفی به مبارزه تشکیلاتی خود ادامه دادند و یا جذب دیگر گروههای چپ مخالف رژیم شدند. با عملی شدن کودتای 28 مرداد 1332، اوج مبارزات ملیون نیز که در نهضت ملی شدن صنعت نفت متبلور شده بود در اندک زمانی توسط رژیم به سقوطی یکباره منجر شده و گروههای منشعب از ملیون نیز عملا نتوانستند مبارزان موثری علیه رژیم شاه باشند. سالهای بعد از این، سالهای قدرت گیری گروههای رادیکال چپ عمدتا با خط مشی مسلحانه بود اگرچه از سال 1342 و متعاقب قیام 15 خرداد در حوزه علمیه قم ، نام امام خمینی(س) به عنوان یک مرجع مذهبی مخالف رژیم شاه بر سر زبانها افتاد و با تبعید امام به عراق و در نهایت فرانسه روز بروز بر نفوذ معنوی و سیاسی امام(س) در میان مخالفان حتی گروههای غیر مذهبی افزوده شد.
ادامه مطلب
ما امت رسول خدا(ص)، امت متحد و معتدل، امت مکتب ناب محمدی یعنی مکتب اهل بیت(ع) هستیم که آیات قرآن و روایات زیادی درباره ما و خصوصیاتمان وارد شده که از جمله آنها وحدت، همدلی و انسجام است.
اما مبادا هیاهوی این زندگی زود گذر و اتفاقات تلخ و شیرین آن و پست و مقامهای فانی آن باعث کم رنگ شدن و یا خدای ناکرده از بین رفتن همدلی و وحدت ما شود که آن وقت باید پاسخگوی خدا و رسول او در روز جزا باشیم.
سیره پیامبر اعظم (ص) و ائمه معصومین(ع)، راهکارهای فراوان و مختلفی برای تحقق وحدت ارایه داده است. پیامبر با ورودش به مدینه و پس از تشکیل حکوت اسلامی، با ایجاد قراردادهای اخوت و برادری در میان مهاجر و انصار، برادری را از راهبردهای اساسی در راستای تحقق وحدت امت اسلامی، مطرح و جامعه آن زمان را بیمه کرد و امروز این راهکارها در هر شرایطی بهترین چراغ راهنما و کشتی نجات ما در تاریکیها و انواع موانع و مشکلاتی است که دشمنان اسلام و میهن عزیزمان دنبال میکنند.
حال ببینیم چقدر آموزههای دین مبین اسلام به عنوان کاملترین دین الهی و مکتب مترقی را در مراحل حساس به ویژه آنجایی که خطر از دست دادن یک مقام و منصب بزرگ و وسوسه کننده در کمینمان است سرلوحه اعمال و رفتار و اظهار نظرهای خود میکنیم.
پیامبر(ص) در توصیهای به مساله مهم و حیاتی حفظ وحدت، میفرمایند: " ای مردم! بر شما باد به جماعت و بپرهیزید از جدایی1".
ایشان همچنین فرمودند: "وحدت مایه رحمت، و تفرقه موجب عذاب است2".
رسول مکرم اسلام(ص) در حدیثی دیگر میفرماید: "دست خدا بر سر جماعت است و شیطان با کسی همراه است که با جماعت ناسازگاری کند3".
امیرمومنان حضرت امام علی(ع) اسوه وحدت و اتحاد نیز چنین فرمودند: "بر شما باد به ارتباط و بخشش به یکدیگر و دوری گزیدن از جدایی و پشت کردن به یکدیگر 4".
پیامبر اکرم(ص) در تعبیر بسیار زیبا و آموزنده تاکید کردند: "با جماعت همراه شو؛ زیرا گرگ، گوسفند دورمانده را میخورد5".
نتیجه میگیریم که وحدت امت اسلامی، از اصول مورد تأکید پیامبر(ص) و اهل بیت ایشان بوده است. از منظر آنان اقتدار مسلمانان در پرتوی وحدت میباشد و وحدت امت اسلامی از راهبردهای بنیادین و اساسی اقتدار امت اسلامی در تمام اعصار و قرون است؛ پیامبر خاتم (ص) برای تحقق بخشیدن وحدت اسلامی در میان جامعه آن زمان، تلاشهای فراوان نمودهاند به گونهای که اقتدار و عزت نوپای جامعه اسلامی عصر رسالت، برآیند وحدت و راهکارهای ارائه شده از سوی پیامبر اعظم (ص)بوده است.
از آن جایی که پیامبر اعظم (ص)اسوه کامل زندگی است الگو قرار دادن سیره آن حضرت، کارآمدترین راهکارها را برای مسلمانان امروزه در جهت تحقق وحدت اسلامی چه در داخل کشورهای خود و چه در ارتباط با بلاد اسلامی ارائه میکند.
منابع:
1- میزان الحکمه، ح 2434
2- کنزالعمّال، ح 20242 .
3- همان، ح 1031 .
4- نهج البلاغه، نامه 47 .
✔ امام خامنهای: این را هم عرض بکنیم؛ ما از تحرّک دیپلماسی دولت حمایت میکنیم، پشتیبانی میکنیم. در کنار آمادگیهای همهجانبهی ملّت ایران - چه از لحاظ اقتصادی، چه از لحاظ امنیّت داخلی، چه از لحاظ استحکام ساخت درونی نظام اسلامی، چه از لحاظ وحدت ملّی و چه از لحاظ نظامی - به تلاش و تحرّک دیپلماسی هم چه در این قضایای سفر اخیر و چه غیر از آن، اهمّیّت میدهیم و از آنچه دولت ما انجام میدهد و تلاشهای دیپلماتیک و تحرّکی که در این زمینه میکنند، حمایت میکنیم. البتّه برخی از آنچه در سفر نیویورک پیش آمد، به نظر ما بجا نبود؛ لکن ما به هیئت دیپلماسی ملّت عزیزمان و دولت خدمتگزارمان خوشبین هستیم؛ 【البتّه به آمریکاییها بدبینیم؛ به آنها هیچ اعتمادی نداریم】.
۱۳/۷/۱۳۹۲
ظریف: غیرقابل اعتماد بودن آمریکا را در مذاکرات حس میکردیم.
نیویورک تایمز: حق با رهبر ایران است؛ نمیتوان به آمریکا اعتماد کرد.
نه هیچ عقل سلیمی از قبول این نکته سرباز میزند و نه هیچ انسان دوراندیشی آن را انکار میکند که بدون «وحدت» و «همدلی» نمیتوان به هدفهای بلند و آرمانهای رفیع، دست یافت. اصل پیروزی انقلاب اسلامی، در سایهی وحدت فردفرد ملت بزرگ ایران بهدست آمد و اگر آن اتحاد ناگسستنیِ مردم با یکدیگر و مردم با امام (ره) نبود امکان نداشت بتوان نظام شاهنشاهی متکی به حمایتهای استکبار جهانی را درهم شکست. در دوران پس از انقلاب هم همین «همدلی» و «همزبانی» بود که ملت ایران را از گردنههای دشواری مثل هشت سال دفاع مقدس، ترورهای کور و گستردهی مردم و مسئولین و تنگناهای خطرناک سیاسی و اقتصادی عبور داد و تا امروز که بحمدالله، درخت انقلاب به تنومندی و استحکامی قابل توجه، دست یافته است. بدونشک، ادامه و استمرار این مسیر، بدون وحدت، همدلی و همزبانی میسر نخواهد شد و شاید همین ضرورت انکارناپذیر، سبب شد تا رهبر فرزانه و بزرگوار انقلاب، سال 1394 را به نام «دولت و ملت؛ همدلی و همزبانی» نامگذاری کنند.

