دلم میخوآست اینجآ از پشت پنجره ِ دلم ، صدآی پر گشودن کبوترهای ِ حَرمَت

گوش نوآز ترین ترانهِ عُمرم بود...

دلم میخوآست اینجآ صحنه ِ عشق بآزی یک عدد من بآ پآدشآهی می بود که

حتی برآی ضآمن شدن ، دل ِ آهوهآیِ دشت هم قُرص ِ قرص بود ...

دلم میخوآست اینجآ جآیی میبود که دلنوشتهآیم بی وآسطه خوآنده میشدُ تو برآی ِ 

آرآمشم دعآ میکردی ...